II SA/Wr 476/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 30 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. i R. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. i R. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 20 maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 20 maja 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia 11 lutego 2010 r. (nr [...]) w przedmiocie ustalenia na rzecz W. Z. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego przewidzianej do realizacji we W. przy ul. W. O. [...]. Na powyższą decyzję w dniu 28 lipca 2010 r. K. i R. D. – reprezentowani przez pełnomocnika adw. E. S. - złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, jednocześnie na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wnosząc o wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. postanowienie NSA z dnia 9 maja 2008 r., II OZ 418/08, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 21 grudnia 2007 r., II SA/Kr 655/07, orzeczenia dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl) oraz doktrynie (zob. T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 295-297) stanowiskiem, żądanie wstrzymania wykonania dotyczyć może wyłącznie tych zaskarżonych do sądu aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Kwestia wykonalności aktów administracyjnych dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie lub mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. Skutków takich nie wywołuje i nie podlega wykonaniu decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu. Decyzja o warunkach zabudowy nie powoduje żadnych skutków prawno-rzeczowych w postaci np. utraty prawa własności. Również nie upoważnia do rozpoczęcia robót budowlanych. Decyzja o warunkach zabudowy nie nadaje się również do ewentualnego wyegzekwowania w drodze postępowania egzekucyjnego. Konstatując stwierdzić należy, że w przypadku zaskarżonej decyzji bez znaczenia z punktu widzenia oceny dopuszczalności wstrzymania jej wykonania pozostaje podnoszona przez pełnomocnika wnioskodawców okoliczność dotyczącą tego że decyzja o warunkach zabudowy będzie stanowić podstawę do wszczęcia postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę a w ten sposób istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym znacznej szkody. Zaskarżona decyzja – w przeciwieństwie do pozwolenia na budowę - nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków i wobec powyższego nie zachodzą ustawowe przesłanki do wstrzymania jej wykonania. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.