II SA/Wr 479/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej E.R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 grudnia 2013 r. odrzucającego skargę E.R. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia ... postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia 20 grudnia 2013 r. tut. Sąd odrzucił skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tut. Sądu z dnia 22 lutego 2012 r. sygn. akt II SA/Wr 880/11. W dniu 24 stycznia 2014 r. skutecznie doręczono skarżącej powyższe postanowienie wraz z pouczeniem, iż na przedmiotowe rozstrzygnięcie może złożyć skargę kasacyjną, jednakże jej skuteczność uzależniona jest sporządzenia jej przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym i istnieje konieczność wniesienia jej za pośrednictwem tutejszego Sądu w terminie 30 dni od otrzymania wyroku z uzasadnieniem. Skarżąca w piśmie z dnia 30 stycznia 2014 r. osobiście sporządzonym i podpisanym oświadczyła, że wnosi "sprzeciw" od ww. postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając na uwadze okoliczności sprawy pismo skarżącej z dnia 30 stycznia 2014 r. zatytułowane "sprzeciw" należało uznać za skargę kasacyjną złożoną od postanowienia z dnia 20 grudnia 2013 r. Skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, którego skuteczność wniesienia uzależniona jest m.in. od tego czy sporządzona została przez profesjonalne podmioty wymienione w art. 175 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. z 2013 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.. Zgodnie z tym przepisem skargę kasacyjną sporządzić może tylko adwokat, radca prawny, doradca podatkowy (w sprawach obowiązków podatkowych), rzecznik patentowy (w sprawach własności przemysłowej) oraz osoby wymienione w § 2 art. 175 p.p.s.a.. Ustawodawca nie przewidział wyjątków od zasady wyrażonej w art. 175 § 1-3 p.p.s.a.. W niniejszej sprawie Sąd prawidłowo pouczył skarżącą o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej, a mimo tego skarżąca, chociaż nie należy do ww. podmiotów, sama sporządziła i wniosła skargę kasacyjną. Sporządzanie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 p.p.s.a. jest nieusuwalnym brakiem skargi kasacyjnej, który uzasadnia jej odrzucenie. Z tych względów, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 175 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.