II SA/Wr 481/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w dniu 18 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze W. Ż. na pismo Burmistrza Urzędu Miasta i Gminy w Ś. Ś. z dnia [...] Nr [...] postanawia: odrzucić skargę. W. Ż. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na pismo Burmistrza Urzędu Miasta i Gminy w Ś. Ś. z dnia [...]skierowanego do J. M., w którym organ administracji zawiadomił adresata, iż przychyla się na zmianę zabezpieczenia otworu piwnicznego na przejściu dla pieszych na posesji przy ul. K. [...] w Ś. Ś. zalania otworu betonem na wykonanie pokrywy drewnianej do czasu rozpoczęcia prac remontowych w budynku przy ul. K. [...]. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy w Ś. Ś. ustosunkowując się do powyższej skargi stwierdził, iż skarga W. Ż. jest bezpodstawna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Według art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty określone w art. 3 § 2 tejże ustawy. Przedmiotem skargi wniesionej do sądu administracyjnego mogą być zatem, zgodnie z art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Tak sprecyzowany zakres działania sądów administracyjnych nie przewiduje jednakże możliwości dokonywania kontroli przez te sądy aktów innych, niż te określone powyższej. Przedmiotem natomiast skargi w rozpatrywanej sprawie jest pismo Burmistrza Miasta i Gminy w Ś. Ś. z dnia [...]Nr [...], określanego przez skarżącego decyzją. Brak jest zatem w przedmiotowej sprawie przedmiotu zaskarżenia, o którym stanowi art. 3 § 2 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie zauważyć należy, iż stosownie do art. art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52). Jak wynika z akt sprawy zaskarżone pismo zostało sporządzone przez Burmistrza Miasta i Gminy w Ś. Ś. a było skierowane do J. M. i miało charakter informacyjny. Zostało również doręczone do wiadomości skarżącemu oraz Straży Miejskiej. Zgodnie z art. 127 § 2 kpa właściwym do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia. Stosownie zaś do art. 17 pkt 1 kpa organami wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze. Jakiekolwiek środki odwoławcze dotyczące przedmiotowej sprawy powinny być zatem kierowane przez skarżącego do tego organu. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie odwołał się od zaskarżonego pisma, a więc nie wyczerpał środków zaskarżenia, co jest warunkiem koniecznym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego bez wyczerpania toku dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego stanowi również podstawę do odrzucenia skargi. Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Stąd orzeczono jak w sentencji postanowienia.