II SA/Wr 482/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski, Sędziowie Sędzia WSA Alicja Palus, Sędzia WSA Anna Siedlecka /sprawozdawca/, Protokolant Anna Biłous, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 grudnia 2008r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Zwykłego A. z/s w O. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia 24 czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia z zastrzeżeniami pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych inwestycji pn. Budowa pawilonu handlowego [...] w O. I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. Wnioskiem z dnia 4 kwietnia 2007 r. W. B. działając z upoważnienia spółki A. Sp. z o.o. we Wrocławiu wystąpił do Prezydenta Miasta O. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację planowanego przedsięwzięcia pn. Budowa pawilonu handlowego [...] w O. przy ul. [...] [...] na działce [...],[...] obręb O. Na etapie uzgodnień warunków realizacji planowanego przedsięwzięcia pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych postanowieniem z dnia 28 stycznia 2008r. na podstawie art. 57 ust. 1 w związku z art. 48 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902 ze zm.), Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w O. uzgodnił z zastrzeżeniami planowane przedsięwzięcie. Celem ograniczenia ponadnormatywnego oddziaływania na zdrowie ludzi oraz na środowisko gruntowo-wodne, akustyczne i na stan czystości powietrza atmosferycznego organ nakazał zastosować w dokumentacji projektowej rozwiązania technologiczne, techniczne i zabezpieczające określone w Raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko opracowanym przez mgr inż. A. H. w maju 2007 r. i w aneksie opracowanym w styczniu 2008 r. Od powyższego postanowienia zażalenie wniosło Stowarzyszenie Zwykłe ,,[...]" (dalej Strona skarżąca). Rozpoznając zażalenie Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2008r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia uznając, że na podstawie informacji zawartych w dokumentach nie jest możliwa ocena stanu faktycznego sprawy. W szczególności organ wskazał na rozbieżności dotyczące zanieczyszczenia gruntu, na którym ma być realizowane przedsięwzięcie metalami ciężkimi oraz rozbieżności w zakresie przekroczeń dopuszczalnych norm hałasu na drogach dojazdowych do planowanego przedsięwzięcia. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że z Raportu o stanie środowiska w województwie [...] w 2004 r. opracowanym przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska we W., opracowania pn. Badania jakości gleb na wybranych obszarach powiatu oławskiego w 2005 roku wykonanego w styczniu 2006 r. przez [...] Pracownię Projektową A. D. W. z siedzibą we W. na zlecenie Zarządu Powiatu w O. oraz z pisma Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska we W. z dnia 7.09.2006r. wynika, że w próbie gleby pobranej z terenu byłego tartaku przeznaczonego pod budowę hipermarketu są przekroczone dopuszczalne stężenia cynku, ołowiu i kadmu i benzo(a)pirenu określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 9 września 2002 r. w sprawie standardów jakości gleby oraz standardów jakości ziemi (Dz. U. 165, poz. 1359). Natomiast autor Raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, powołując się na sprawozdanie z badań chemicznych gruntów w podłożu działki przeznaczonej pod budowę [...] przy ul. [...] w O. opracowanego w grudniu 2005r. przez [...] usługi wiertnicze C. K. z siedzibą we W. oraz dokumentację geotechniczną dla projektowanej budowy opracowaną w maju 2006r. przez wyżej wymienioną firmę, wskazał, że oznaczone zawartości cynku, niklu, miedzi, kadmu, ołowiu, chromu w próbach pobranych na głębokości 0,5 m 1,0 m 1,5 m nie przekraczają wartości dopuszczalnych określonych dla gleby grupy C i B. W ocenie organu odwoławczego powyższe rozbieżności wymagały właściwego skonfrontowania i zinterpretowania w celu sformułowania właściwych wniosków w sprawie dalszego postępowania z gruntami na omawianym terenie. Także odnosząc się do podnoszonych w zażaleniu zarzutów przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu, którego źródłem są pojazdy samochodowe Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wskazał na pojawiające się rozbieżności. W szczególności organ zauważył, że z opracowania pn. Wyniki pomiarów hałasu komunikacyjnego przy ul. S. i przy ul. S. w O. wykonanego w sierpniu 2006 r. w Wydziale Monitoringu Środowiska Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska we W. wynika, iż w punkcie pomiarowym przy ul. S. [...] poziom hałasu pochodzący od ruchu komunikacyjnego wynosi 65,1 dB w porze dnia i 55,4 dB w porze nocy a więc przekracza dopuszczalne wartości określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 29 lipca 2004r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Natomiast przeprowadzona w Raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko analiza poziomu hałasu z uwzględnieniem zwiększonego ruchu komunikacyjnego na ulicach [...] i S. po zrealizowaniu pawilonu handlowego [...] wykazała, że poziom hałasu po zastosowaniu obudów akustycznych dla central wentylacyjnej i klimatyzacyjnych nie przekroczy wartości dopuszczalnych. Ponownie rozpoznając sprawę Powiatowy Inspektor Sanitarny w O. postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2008r. wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 pkt 1a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (j.t. Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm.) uzgodnił z zastrzeżeniami pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych przedmiotową inwestycję. Identycznie jak to miało miejsce w uchylonym postanowieniu organ zastrzegł, że w rozwiązaniach projektowych należy uwzględnić wszystkie zalecenia i uwarunkowania podane w raporcie oddziaływania na środowisko sporządzonym dla potrzeb prowadzonego postępowania oraz w aneksie do raportu. Zawarte w tych dokumentach ustalenia, zalecenia i wymagania należy uwzględnić zarówno w trakcie realizacji inwestycji jak i w trakcie eksploatacji obiektu. Na powyższe rozstrzygniecie kolejne zażalenie wniosła Strona skarżąca, zarzucając naruszenie przepisów ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006r. Nr 122, poz. 851 z późn. zm.) poprzez niewypełnienie zadań polegających na ochronie zdrowia ludzi przed niekorzystnym wpływem szkodliwości i uciążliwości środowiskowych i zapobieganiu powstawaniu chorób, do których to zadań organ jest powołany. Ponadto powtórnie podniesiono zarzut dotyczący przekroczenia dopuszczalnych wartości hałasu komunikacyjnego w związku z planowaną budową pawilonu handlowego T. oraz zanieczyszczenia gleby metalami ciężkimi w otoczeniu Huty O., w pobliżu której zaplanowano przedmiotową inwestycję. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. po rozpatrzeniu sprawy w oparciu o zebrany materiał dowodowy postanowieniem z dnia 24 czerwca 2008r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Odnosząc się do zarzutów zażalenia organ wyjaśnił, że zarzuty dotyczące hałasu komunikacyjnego były przedmiotem rozważań Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu wywołanych na skutek wcześniejszego zażalenia Strony skarżącej i były jednym z powodów do przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W wyniku przeprowadzonego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. postępowania wyjaśniającego przy współudziale Burmistrza Miasta O. ustalono przyczyny rozbieżności informacji podanych przez Stronę skarżącą i wynikających z Raportu w odniesieniu do ruchu komunikacyjnego i związanego z nim hałasem. Organ odwoławczy powołał się na stanowisko Burmistrza Miasta O., zgodnie z którym ruch samochodowy w rejonie planowanej inwestycji ulegnie istotnemu ograniczeniu po zrealizowaniu obwodnicy O. oraz po zmianie tymczasowej organizacji ruchu samochodowego spowodowanej przebudową niektórych ulic w O. Wobec tego w ocenie organu odwoławczego Powiatowy Inspektor Sanitarny w O. prawidłowo uznał, że pomiary poziomu hałasu z 2006 r. były wykonane w warunkach tymczasowego i wzmożonego w rejonie ulicy Sikorskiego ruchu samochodowego. Potwierdzeniem tych wniosków są przedłożone wyniki kontrolnych pomiarów poziomu dźwięku przenikającego do środowiska wykonanych przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska we W. w dniu 28.05.2008r. w punktach pomiarowych przy ul. S. w O., z których wynika, że zmierzony średni poziom hałasu kształtuje się w porze dziennej na poziomie poniżej najniższych dopuszczalnych wartości poziomu hałasu w środowisku przewidzianych dla terenów zabudowy mieszkaniowej. Odnosząc się do drugiego z zarzutów, organ odwoławczy wskazał, że Powiatowy Inspektor Sanitarny w O., po wyjaśnieniu wszystkich rozbieżności, prawidłowo przyjął, że przedsięwzięcie którego dotyczy ocena oddziaływania na środowisko nie będzie powodowało pogorszenia standardów jakości środowiska i nie będzie miało obecnie wpływu na zanieczyszczenie gleby w jego pobliżu. Organ odwoławczy zwrócił także uwagę, że z przedłożonych najnowszych badań wierzchniej warstwy gruntu na terenie przewidzianym pod inwestycję wynika, iż stężenia 6 podstawowych metali ciężkich ( cynku, niklu, miedzi, kadmu, ołowiu i chromu ) nie przekraczają wartości dopuszczalnych. Próby gruntu pobrano z warstwy do głębokości 0,3 m. Badania zostały wykonane w marcu 2008r. przez Laboratorium Badań Chemicznych Ochrony Środowiska, Mechaniki Gruntów, Kruszyw i Skał Przedsiębiorstwa Geologicznego we W. - [...] S.A. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosła strona skarżąca. W uzasadnieniu skargi zarzucono rozstrzygnięciu rażące naruszenie obowiązujących przepisów prawa poprzez nieuprawnione i sprzeczne z prawdą obiektywną przyjęcie, że wyniki pomiarów wykonanych w dniu 28 maja 2008r. w O. przy ulicy S. przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska we W. potwierdzają, iż poziom hałasu w tym rejonie miasta mieści się w granicach dopuszczalnych norm. W rzeczywistości wykonane wówczas pomiary dotyczyły jedynie uciążliwości związanych z działalnością Zakładu Naprawczego Taboru Kolejowego "O." Sp. z o.o. i prowadzone były wyłącznie wówczas kiedy ulicą S. nie przejeżdżał żaden pojazd. Okoliczność ta znajduje potwierdzenie w stanowisku Zastępcy Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, który wskazał, że zgodnie z ostatnimi pomiarami, wykonanymi w 2006 roku, hałas komunikacyjny w tym rejonie przekracza w dzień i w nocy dopuszczalne wartości. Ponadto strona skarżąca zarzuciła wybiórcze wykorzystanie pisma Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska we Wrocławiu z dnia 13 lipca 2006 r. poprzez eksponowanie informacji, że kontrolne pomiary emisji z Huty O. wykonane w 2005 roku nie wykazały przekroczenia wartości dopuszczalnych, natomiast całkowicie zignorowano zawarte w tym samym piśmie stwierdzenie, iż "Przeprowadzane przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska we W. badania wskazywały zawsze na występujące wokół Huty O. zanieczyszczenie gleb w stosunku do obowiązujących norm, zwłaszcza w odniesieniu do cynku, ołowiu i kadmu". Odpowiadając na skargę, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając przy tym, że zarzuty stawiane przez stronę skarżącą były podnoszone we wszystkich złożonych przez nią środkach zaskarżenia oraz były przedmiotem rozważań w dwóch postępowaniach odwoławczych i przy ponownym rozpatrywaniu sprawy przez organ I instancji. W piśmie z dnia 13 sierpnia 2008r. w charakterze uczestnika postępowania do zarzutów skargi odniósł się inwestor Spółka. A. SP. z o.o., wnosząc o oddalenie skargi jako bezzasadnej. W szczególności uczestnik postępowania nie zgodził się z twierdzeniem strony skarżącej, że miarodajne są wyniki badań hałasu przeprowadzone w roku 2006 r. Uczestnik zwrócił uwagę, że wyniki tych badań nie są adekwatne do aktualnie panujących warunków ruchu drogowego w rejonie ul. S. W ocenie uczestnika badania, na które powołuje się Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W., przeprowadzone w maju 2008 r. (sprawozdanie nr [...]) nie wyszczególniały poszczególnych rodzajów hałasu, dają natomiast ogólny (całościowy) wyraz hałasu panującego przy ul. S. Z wyników tych badań wynika, że zmierzony średni poziom hałasu kształtuje się poniżej najniższych dopuszczalnych wartości poziomu hałasu w środowisku przewidzianych dla terenów zabudowy mieszkaniowej. Wyniki te potwierdziły wielkości poziomu hałasu wykazane w Raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i w aneksie opracowanym w styczniu 2008 r. Ponadto uczestnik podkreślił, że pomiary hałasu wykonane przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska we W. w 2006 r. na ulicach S. i S., obejmowały nie tylko hałas na tych ulicach, ale także hałas pochodzący od ruchu samochodowego w ciągu drogi krajowej W. – O., linii kolejowej W.- O. oraz źródeł przemysłowych tj. huty O. Uczestnik zauważył, że najnowsze badania gleby przeprowadzone w marcu 2008 r. na przedmiotowym terenie, wykonane zostały przez C. K. "[...]" Usługi Wiertnicze we W. oraz specjalistyczne laboratorium Przedsiębiorstwa Geologicznego [...] S.A. we W. Laboratorium to objęte jest akredytacją PCA nr AB 432. potwierdzającą, że instytucja jest podmiotem niezależnym, wydającym opinie z należytą starannością. Próbki do badania pobrane zostały w 8 punktach do głębokości 0,3 m. Wyniki badań wskazują, iż zawartość metali (kadm, chrom, miedź, nikiel, ołów, i cynk) nie przekracza w żadnym z punktów wartości dopuszczalnych. Uczestnik podkreślił, że wyniki powyższych badań potwierdziły wnioski płynące z analizy pomiary gleby, zleconej w 2005 r. przez Zarząd Powiatu w O. Badania przeprowadziło Przedsiębiorstwo Doradztwa i Wdrożeń "[...]" Sp. z o.o. we W. Wyniki badań wykazały, że stężenia ww. metali w materiale glebowym nie przekraczają wartości dopuszczalnych podanych w stosownym Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 9 września 2002 r. (Dz. U. 165, póz. 1359). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Tytułem wstępu wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest z punktu widzenia kryterium legalności. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Mając na względzie powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga jest zasadna, albowiem zaskarżone postanowienie narusza prawo, chociaż nie z przyczyn w niej określonych. Sąd, w związku z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi. Podkreślenia ponadto wymaga, że Sąd dokonuje kontroli zaskarżonego aktu w oparciu o przepisy powszechnie obowiązujące w dacie jego wydania, nie zaś w chwili rozstrzygania sprawy przez Sąd. Przedmiotem zaskarżonego postanowienia jest uzgodnienie dokonywane, na etapie przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia, wymagane przepisem art. 48 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. – Prawo ochrony środowiska ( Dz.U. z 2006r. Nr 129, poz. 902 ze zm. na dzień wydania zaskarżonego postanowienia), z państwowym powiatowym inspektorem sanitarnym. Wskazać należy, że zakres zadań tego organu wyznacza ustawa z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( Dz.U. z 2006r. Nr 122, poz. 851 ze zm.), a w szczególności przepis art. 3 mówiący, że do zakresu zapobiegawczego nadzoru sanitarnego należy m.in. dokonywanie uzgodnień pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych planowanych przedsięwzięć inwestycyjnych. W związku z powyższym, rozstrzygnięcie organu Inspekcji dotyczy tylko i wyłącznie możliwości realizacji przedsięwzięcia z punktu widzenia wymagań higienicznych i zdrowotnych w określonym miejscu i możliwością ustanowienia warunków realizacji przedsięwzięcia, które zapewnią spełnienie wymagań higienicznych i zdrowotnych, mając na względzie ochronę zdrowia ludzkiego przed niekorzystnym wpływem szkodliwości i uciążliwości środowiskowych oraz zapobieganie powstawaniu chorób. Procesową zaś rolę organu uzgadniającego wyznacza w tym względzie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zajęcie stanowiska przez organ uzgadniający następuje w drodze postanowienia (ust. 5). Organ współdziałający ma obowiązek zbadania sprawy jedynie pod określonym kątem i wyrażenia w wiążącej formie swojego stanowiska. Uzgodnienie, przewidziane w art. 57 ust. 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska, oznacza konieczność uzyskania zgody przez właściwy organ na wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia, w zakresie kompetencji organu uzgadniającego. Postępowanie to ma charakter pomocniczego stadium postępowania w sprawie głównej załatwianej w formie decyzji przez inny organ administracyjny. Postanowienie uzgadniające aby było prawidłowe powinno zawierać, w myśl art. 124 § 1 k.p.a., niezbędne składniki jego struktury, do których zaliczamy: oznaczenie organu, datę jego wydania, oznaczenie strony(stron) albo innych osób biorących udział w postępowaniu, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, pouczenie o środkach zaskarżenia oraz podpis osoby upoważnionej do jego wydania. Rozstrzygnięcie postanowienia stanowi rezultat stosowania określonej normy prawa (materialnego, procesowego, niekiedy ustrojowego) w konkretnej kwestii, w oparciu o ustalony stan faktyczny. Rozstrzygnięcie stanowi istotę postanowienia – w tym miejscu organ przesądza o udzieleniu określonemu podmiotowi uprawnienia lub o nałożeniu na niego obowiązku. Rozstrzygnięcie musi zatem być tak sformułowane, aby wynikało z niego w sposób jednoznaczny, jakie uprawnienie lub obowiązek skierowano do określonego podmiotu. Rozstrzygnięcia nie można domniemywać, winno być ono wyrażone jednoznacznie w treści osnowy postanowienia. Prawidłowe rozstrzygnięcie może być proste, ale też może być bardzo rozbudowane i składać się z wielu elementów. Zawsze jednakże rozstrzygnięcie musi cechować się szczególną jasnością i precyzją wypowiedzi. W rozpoznawanej sprawie organ I instancji uzgodnił planowaną inwestycję p.n. "Budowa pawilonu handlowego [...] w O. przy ul. [...] [...] na działce [...] pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych z zastrzeżeniami określonymi w 8 punktach rozstrzygnięcia. Oznacza to, że uzgodnienie ww. inwestycji jest uwarunkowane od zamieszczenia przez właściwy organ w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia, wskazanych w tych punktach rozwiązań ochronnych. Warunki te winny być jasno i precyzyjnie określone w sentencji postanowienia. W niniejszej sprawie, warunki określone w pkt. 1 i 2 postanowienia organu I instancji, utrzymanego następnie w mocy przez organ II instancji postanowieniem z dnia 24 czerwca 2008r., są sformułowane w sposób nieprecyzyjny i niejasny, poprzez niedopuszczalne "odesłanie" do "zaleceń i uwarunkowań" podanych w raporcie (z maja 2007r.) i aneksie do raportu (ze stycznia 2008r.). Podkreślić należy, że organ współdziałający określając w postanowieniu warunki, które muszą obowiązkowo znaleźć się w treści decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia, musi je wprost dokładnie nazwać. Raport wraz z przedłożonym aneksem stanowi podstawowy element materiału dowodowego i jako taki podlega ocenie organu administracyjnego. Jeśli dokonana w raporcie analiza i określone na jej podstawie zalecane rozwiązania, organ uzna za prawidłowe i konieczne ze względów higieniczno-zdrowotnych, winien umieścić konkretne zalecenia, uwarunkowania i uwagi bezpośrednio w postanowieniu. Zarówno strony postępowania uzgodnieniowego jak i organ administracyjny właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach muszą wiedzieć, bezpośrednio z osnowy postanowienia, jakie warunki należy umieścić w przyszłej decyzji środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia, odnośnie rozwiązań projektowych planowanego przedsięwzięcia, jego realizacji i eksploatacji obiektu wybudowanego. Zarówno sam raport jak i aneks do raportu nie mogą stanowić składnika postanowienia, jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie( poprzez zamieszczenie w pkt 1 i 2 postanowienia "odesłania" bezpośrednio do treści raportu i aneksu), gdyż takiej możliwości nie przewiduje żaden przepis ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy – o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ani też Kodeks postępowania administracyjnego. Przedmiot postanowienia wynika bowiem z jego osnowy, a nie z odrębnych dokumentów jakim jest raport uzupełniony aneksem, których nie można interpretować dowolnie, a do takiej sytuacji mogłoby dojść w niniejszej sprawie. Charakter postanowienia uzgodnieniowego nakazuje zamieszczenie bezpośrednio w jego rozstrzygnięciu precyzyjnych i zrozumiałych zaleceń, wymagań i warunków, możliwych do skontrolowania, nie tylko w trakcie postępowania administracyjnego , ale również przez sąd administracyjny. Uchybieniem dodatkowym jest brak podpisu pod raportem przez osobę go sporządzającą. Takiej wady nie zawiera już aneks do raportu. Wskazane uchybienie jest uchybieniem usuwalnym, więc jedynie samo jego wystąpienie nie mogłoby doprowadzić do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Jednakże w warunkach niniejszej sprawy stanowi uchybienie dodatkowe, które organ winien wyeliminować na etapie ponownego rozpoznawania sprawy. Wobec przedstawionych wyżej uchybień procesowych odniesienie się do zarzutów merytorycznych zawartych w treści skargi, na tym etapie postępowania sądowego jest przedwczesne. Pamiętać jednakże wypada, że organ uzgadniający w zakresie swych kompetencji dokonuje uzgodnień poprzez zajęcie określonego stanowiska co do określonych standardów realizacji przyszłego przedsięwzięcia. Z uwagi na konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego celem usunięcia wskazanych w treści uzasadnienia nieprawidłowości Sąd, uwzględniając generalną zasadę rozpatrywania spraw w dwu instancjach ( art. 15 k.p.a.),uchylił zarówno zaskarżone postanowienie, jak i postanowienie organu I instancji. Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.