II SA/Wr 488/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. na uchwałę Zgromadzenia Związku Gmin [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne postanawia odrzucić skargę. Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym, co wprost wynika z § 2 art. 230, jest w szczególności skarga. Stosownie zaś do treści art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Po myśli § 3 art. 220 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Niezależnie od powyższego skarga do sądu administracyjnego może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w P.p.s.a.. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 1 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Zgodnie zaś z art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Wymaga jednoczesnego podkreślenia, że osoby prawne działają w procesie przez organ albo osoby uprawnione do działania w jej imieniu. W przypadku spółki z o.o. jest nim zarząd, który reprezentuję spółkę w sądzie i poza sądem. Pełnomocnik umocowany do działania w jej imieniu ma obowiązek dołączyć do akt sprawy dokument potwierdzający uprawnienie osoby udzielającej mu pełnomocnictwa do reprezentacji spółki. Do takich dokumentów należy m.in. wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego. Strona może wykazać swoją legitymację do reprezentowania spółki również na podstawie innych dokumentów. Istotne jest to, że tego typu dokumenty powinny zostać doręczone sądowi przy pierwszej czynności procesowej, bez względu na okoliczność ich złożenia w postępowaniu administracyjnymi czy podatkowym. Usunięcie braków formalnych skargi w powyższym zakresie następuje w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie zarządzeniami z dnia 11 lipca 2016 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi i dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. wyciągu z KRS - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisów zarządzeń pod rygorem odrzucenia skargi. Odpisy powyższych zarządzeń doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 1 sierpnia 2016 r.. Ze zwrotnego potwierdzenia ich odbioru wynika, że przesyłkę odebrał pełnomocnik. Zakreślony termin siedmiodniowy do uiszczenia opłaty i usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 8 sierpnia 2016 r.. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwań pełnomocnik strony skarżącej ani nie uiścił opłaty ani nie usunął braków formalnych skargi. Stąd na podstawie art. art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. należało skargę odrzucić jako niedopuszczalną.