II SA/Wr 492/08

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z wpisu sądowego w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy J. z dnia [...] zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości i stwierdzenia nieważności ww. decyzji Wójta Gminy J. w części rozstrzygającej o przejściu na własność Gminy J. wydzielonej działki nr [...], a w pozostałej części natomiast nie stwierdzając nieważności tej decyzji postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. W skardze na wyżej oznaczoną decyzję strona skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie jej z wpisu sądowego od skargi z uwagi na fakt posiadania statusu organizacji pożytku publicznego. We wniosku złożonym w dniu 17 marca 2009 r. na urzędowym formularzu strona skarżąca oświadczyła, że nie jest w stanie uiścić wpisu w jakiejkolwiek wysokości. Poinformowała, że nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, nie posiada zdolności kredytowej i składników majątkowych, które mogłaby spieniężyć, a wszelkie środki jakie gromadzi (w tym składki członkowskie - 60 zł od osoby) przeznacza na społeczną działalności (na taki cel przeznaczone są również środki znajdujące się aktualnie na rachunkach bankowych, tj. 854, 25 zł znajdujące się na "koncie donacji i zbiórek celowych" oraz 1.042, 93 zł znajdujące się na "koncie własnym"). Dodała, że wszyscy w Stowarzyszeniu działają nieodpłatnie. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienia pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Zdaniem Sądu strona skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie uiścić wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, znajdującą zastosowanie tylko w stosunku do podmiotów pozbawionych w ogóle możliwości uzyskania środków na pokrycie kosztów postępowania. Celem tej instytucji jest zapewnie prawa dostępu do sądu, a nie ochrona posiadanych przez wnioskodawcę środków finansowych. Koszty sądowe należy traktować jako wydatki bieżące, które powinny być zaspokajane na równi z innymi podstawowymi wydatkami strony. Z załączonych do wniosku dokumentów wynika m.in., że strona skarżąca korzysta z usług firmy archiwistyczno-księgowej czy wypłaca delegacje w wysokości 188, 30 zł. Niczym nieuzasadnione jest zatem przekonanie strony skarżącej, iż preferencyjnie może traktować wydatki związane ze swoją bieżącą działalnością, a koszty procesów powinien pokryć jej budżet Państwa. Strona skarżąca posiada źródła, z których może czerpać potrzebne środki (np. poprzez podwyższenie składki członkowskiej [czy zmianę ich podziału], wystąpienie o dotację, zredukowanie kosztów itd.). Zauważyć należy, że strona skarżąca posiada na swoich kontach wolne środki finansowe i nawet jeśli przyjąć, że faktycznie środki w wysokości 854, 25 zł są zgromadzone i przeznaczone na jakąś inicjatywę społeczną, to niewiarygodnym się wydaje, że na rachunku oznaczonym jako "konto własne" Towarzystwa również znajdowały się środki będące zbiórką społeczną, skoro Towarzystwo posiada ww. konto przeznaczone na tego rodzaju zbiórki. Nadto fakt, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie trwa już kilka miesięcy pozwala przyjąć, iż strona skarżąca miała czas, aby poczynić oszczędności na poczet należnego wpisu sądowego. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzekł jak w sentencji.