II SA/Wr 50/12

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na niewykonanie przez Radę Miejską W. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia .... postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 200 zł, skarżąca złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych wskazując w uzasadnieniu, że ma 72 lata i orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy, jest kombatantką, utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości 1.584,55 zł, zamieszkuje u syna i partycypuje w kosztach utrzymania mieszkania, ale nie prowadzi z nim wspólnego gospodarstwa domowego. Dodała, że cierpi na wiele schorzeń, których leczenie wymaga znacznych nakładów finansowych. W piśmie z dnia 6 grudnia 2011 r. oświadczyła, że "dokłada" do utrzymania mieszkania 300 zł, w ubiegłym roku na okulary i dentystę poniosła wydatek w wysokości 320 zł, na lekarstwa - 146, 43 zł, a za usługę prawną napisania skargi – 307, 50 zł. Dodała, że uiściła opłaty sądowe w innych prowadzonych przez siebie przed tut. Sądem postępowaniach w łącznej wysokości 600 zł oraz poniosła znaczne koszty postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Uwzględniając sytuację materialną skarżącej uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.