II SA/Wr 506/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski, , , po rozpoznaniu w dniu 16 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Miejskiej na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przekazania do rozpatrzenia Inspektorowi Nadzoru Budowlanego jako organowi właściwemu pisma P.J. i A.Ch. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Uzdrowiskowa Gmina Miejska Sz.Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] Nr [...], którym uchylono postanowienie Burmistrza Miasta Sz.Z. z dnia [...] Nr [...], przekazujące do rozpatrzenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanemu w powiecie w. jako organowi właściwemu skargi P.J. i A.Ch., a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem Gmina Sz.Z. nie ma legitymacji do wniesienia skargi na postanowienie organu odwoławczego wydanego w sprawie, w której Gmina wydała wcześniej postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot, którym według art. 50 tej ustawy jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. O posiadaniu przez dany podmiot interesu prawnego (legitymującego do wniesienia skargi) decyduje przepis prawa materialnego. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa organ administracji, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tej sprawie i to bez względu na przedmiot sprawy oraz jego rzeczywisty związek z interesem prawnym organu administracji (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2000 r., sygn. akt II SA/Gd 2159/00 oraz z dnia 3 kwietnia 2002 r., sygn. akt II SA/Gd 563/02). Powyższe wynika z faktu, iż skarżący wydając postanowienie w pierwszej instancji nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji. Skargę w niniejszej sprawie wniosła Uzdrowiskowa Gmina Miejska Sz.Z., reprezentowana przez zastępcę Burmistrza Sz.Z. Zgodnie z brzmieniem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r. (sygn. akt OPS 1/03), w której Sąd podał: "rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest wyznaczona przepisami prawa materialnego. Może być ona – jako osoba prawna – stroną tego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego przyznają stronom postępowania administracyjnego. Ustawa może jednak organowi jednostki samorządu terytorialnego wyznaczyć rolę organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a. Wtedy będzie on bronił interesu jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Przyznanie zatem organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej (postanowienia), niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez te jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego lub sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych do Naczelnego Sądu Administracyjnego ani też legitymowanym do wystąpienia z powództwem do sądu powszechnego.". Burmistrz Miasta Sz.Z. jest organem, który orzekał w sprawie jako organ I instancji, w związku z czym nie posiada on legitymacji do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Możliwość wniesienia przez organ I instancji skargi w przedmiotowej sprawie spowodowałoby, że organ ten byłby organem wydającym postanowienie oraz stroną postępowania w zależności od etapu toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Uwzględniając powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako niedopuszczalną odrzucił. Stąd orzeczono jak w sentencji.