II SA/Wr 508/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.S. o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie ze skargi T.S. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę postanawia odmówić zawieszenia postępowania sądowego. Pismem z dnia 15 października 2015 r. skarżący wniósł o zawieszenie z urzędu postępowania sądowego z uwagi na to, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku toczącego się przed Wojewodą D. oraz przed Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] r. Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na remoncie, przebudowie i częściowej nadbudowie budynku Hotelu P. zlokalizowanego przy ul. [...]. W piśmie tym skarżący wskazał m.in., że decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Wojewoda D. umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności w/w decyzji Nr [...]. W dniu 15 października 2015 r. skarżący wniósł do GINB odwołanie od decyzji Nr [...]. Jak dalej wskazał skarżący, stwierdzenie nieważności w/w ostatecznej decyzji Prezydenta W. Nr [...] spowoduje konieczność umorzenia jako bezprzedmiotowego wznowionego postępowania w sprawie zakończonej tą decyzją. W konsekwencji umorzenia w/w postępowania bezprzedmiotowa stanie się również skarga na zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania w/w decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, a postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym wywołane jej wniesieniem będzie podlegać umorzeniu. Z uwagi na powyższe – zdaniem skarżącego – wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do czasu prawomocnego zakończenia postępowania administracyjnego o stwierdzenie nieważności w/w decyzji Prezydenta W. zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do powołanego we wniosku art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Ze zwrotu "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania" umieszczonego w powyższym przepisie jednoznacznie wynika, że aby zastosować art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. między daną sprawą sądowoadministracyjną a innym postępowaniem musi istnieć związek tego rodzaju, że wynik już toczącego się postępowania będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Rozstrzygnięcie w tej drugiej sprawie tylko wtedy będzie upoważniało do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, kiedy podjęte w niej rozstrzygnięcie będzie miało decydujące znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, która ma być zawieszona. Przy czym chodzi tutaj o sytuację, w której wynik innego toczącego się postępowania administracyjnego (jak w niniejszej sprawie) ma decydujący wpływ na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, a nie na jakikolwiek jej zakończenie, np. poprzez umorzenie postępowania sądowego. "Rozstrzygnięcie sprawy" (art. 132 P.p.s.a.) w postępowaniu sądowoadministracyjnym polega bowiem na orzeczeniu co do naruszenia prawa w działaniu lub zaniechaniu organu administracji i skutków prawnych tego naruszenia. Pojęcie "sprawa", o którym mowa w art. 132 P.p.s.a., należy zatem rozumieć jako sprawę sądowoadministracyjną w rozumieniu art. 1 P.p.s.a., a więc w znaczeniu materialnoprawnym. Dla jej rozstrzygnięcia jest przewidziana forma wyroku, podczas gdy inne kwestie, czy to dotyczące samego postępowania (np. postanowienia o umorzeniu, zawieszeniu, czy też podjęciu zawieszonego postępowania), czy też wszelkie kwestie wpadkowe powstałe w toku postępowania, są rozstrzygane w drodze postanowień (art. 160 P.p.s.a.). Umorzenie postępowania sądowego nie jest zatem rozstrzygnięciem sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę, trudno zatem uznać, aby rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależało od wyniku toczącego się postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] r. Nr [...]. Tym samym nie ma podstaw do zawieszenia postępowania sądowego w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.. Stąd na podstawie art. 131 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.