II SA/Wr 509/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia o odmowie uzgodnienia przedłożonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i umorzenia postępowania w tej sprawie postanawia odrzucić skargę. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]r. (Nr SKO[...]) w przedmiocie uchylenia postanowienia o odmowie uzgodnienia przedłożonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i umorzenia postępowania w tej sprawie w imieniu Zarządu Powiatu Ś. złożył Starosta Ś. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie zaś do postanowień art. 50 powyższej ustawy uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Nadto uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do jej wniesienia. Powyższy przepis wymienia więc dwie kategorie podmiotów legitymowanych do wniesienia skargi. Uprawnienie takie przysługuje "każdemu kto ma w tym interes prawny" oraz podmiotom, których legitymacja do wniesienia skargi nie jest ograniczona przesłankami materialnoprawnymi, a składają one skargę w sprawie dotyczącej interesów innych osób, przy czym jedyną podstawą ich legitymacji skargowej jest ochrona obiektywnego porządku prawnego (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Kabat; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; Zakamycze 2005; s. 129 – 133). W ocenie sądu organ, który wydał w sprawie rozstrzygnięcie, nie jest i nie może być w tej samej sprawie stroną postępowania. Odnosi się to zarówno do organów administracji rządowej, organów samorządu terytorialnego, jak i organów samorządu zawodowego i to do różnych stadiów postępowania oraz do postępowań nadzwyczajnych. Z uwagi więc na fakt, iż w niniejszej sprawie zarząd – będący organem powiatu - występował w danej sprawie jako organ wydający postanowienie w I instancji, zasadnym jest uznanie, iż nie ma ona uprawnienia do występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze strony. Przyjęcie odmiennego poglądu - jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 19 czerwca 2008r. (sygn. akt II lOSK 813/08), podzielonym przez sąd rozpoznający niniejszą sprawę - doprowadziłoby bowiem do sytuacji, w której stronami postępowania sądowego z przeciwstawnych pozycji byłyby dwa organy administracji publicznej, orzekające w sprawie, a spór między nimi sprowadzałby się do różnego stanowiska co do prawidłowości poszczególnych rozstrzygnięć. Mając zatem na względzie okoliczności niniejszej sprawy i opisane powyżej regulacje normatywne zasadnym było odrzucenie skargi stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.