II SA/Wr 51/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. do WSA Zygmunt Wiśniewski /sprawozdawca/, del. do WSA Halina Kremis, Sędzia NSA Anna Siedlecka, Asesor WSA Anna Biłous, Protokolant, po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi M. i M. G., B. i W. W. oraz W. M. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji; II. zasądza od strony przeciwnej na rzecz skarżących kwoty po 10 /dziesięć/ zł. dla każdego tytułem zwrotu poniesionych kosztów postępowania sądowego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem Nr [...] z dnia [...] zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie zastosowania materiałów budowlanych wydzielających lotne związki toksyczne , zagrażające zdrowiu mieszkańców w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. N. [...] i [...] w G. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji stwierdził, że PIS w G. pismem [...] z dnia [...] poinformował organ, iż usuwanie przyczyn zagrożeń wynikających z wadliwie zastosowanych materiałów budowlanych w lokalach mieszkalnych przy ul. N. [...] i [...] w G. są w trakcie realizacji, oraz, że uzna on wydaną wcześniej decyzję normująca zaistniałą sytuację, nr [...] z dnia [...] za wykonaną, jeżeli po usunięciu przyczyn zagrożeń z wadliwie zastosowanych materiałów, wykonane badania powietrza będą pozytywne. Zajęcie stanowiska w przedmiotowej sprawie przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G., organ I instancji uznał, za rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, od którego zależeć będzie rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W związku z powyższym zgodnie z art. 97 §1 ust.4 k.p.a. zawiesił on postępowanie w przedmiotowej sprawie. Na postanowienie to wnieśli zażalenie lokatorzy mieszkań nr 2 , 4, 13 i 14 w budynku przy ul. N. [...] w G., Państwo K., Państwo G., Państwo W. oraz Pani M. W pismach skierowanych do organu odwoławczego zarzucili oni organowi I instancji rażące naruszenie prawa procesowego poprzez zawieszenie postępowania pomimo braku w sprawie zagadnienia wstępnego, jak również poprzez zawieszenie postępowania pomimo faktu, iż może to spowodować zagrożenie dla zdrowia ludzkiego. Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, co następuje: Po dokonaniu analizy materiałów dowodowych zgromadzonych w niniejszej sprawie stwierdzić należy, iż zarządca obiektu realizuje wcześniej wydane zalecenia zmierzające do usunięcia zagrożenia dla zdrowia mieszkańców Jak podano w uzasadnieniu decyzji organu II instancji nr [...] z dnia [...], wybór metody usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości należy do zobowiązanego w powyższej sprawie i ingerencja służb nadzoru w tej kwestii, jest nieuzasadniona. Wynikiem tego wyboru musi być jednak potwierdzenie, że wykazane nieprawidłowości występujące w budynku, a zagrażające zdrowiu mieszkańców, zostały w pełni usunięte. Potwierdzeniem tego faktu może być wykonanie badań jakości powietrza i zajęcie stanowiska w powyższej sprawie przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Wydanie rozstrzygnięcia w powyższej sprawie, przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zależeć zatem będzie od skuteczności działań zarządcy, wymagających potwierdzenia odpowiedniego organu tj. Powiatowego Inspektora Sanitarnego. W skargach skierowanych do Naczelnego Sądu Administracyjnego M. i Ma. G., B. i W.W. oraz W.M. nie zgodzili się ze stanowiskiem zajętym przez organ II instancji, że w przedmiotowej sprawie zaszła konieczność zawieszenia postępowania administracyjnego. Skarżone orzeczenie narusza art. 97 § 1 pkt 4 kpa oraz zagraża życiu i zdrowiu mieszkańców budynku. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270/ kognicji Sądu podlegają także postanowienia, na które w toku postępowania administracyjnego służy zażalenie. Postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego, podjęte na podstawie art. 97 Kodeksu postępowania administracyjnego, należy zaliczyć do tego rodzaju postanowień, jako że po myśli art. 101 § 3 kpa służy na nie zażalenie. Kontrola sądowo - administracyjna sprawowana jest z punktu widzenia legalności, czyli szeroko rozumianej zgodności z prawem zaskarżonego aktu lub czynności. W rozpoznawanej sprawie należało rozważyć, czy zachodziły przesłanki do zastosowania przez organ administracyjny instytucji zawieszenia postępowania na podstawie przepisu art. 97 § 1 pkt 4 kpa, zgodnie z którym organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W doktrynie prawa administracyjnego przyjmuje się, że pod pojęciem "zagadnienia wstępnego" należy rozumieć sytuację, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, zaś ocena tego zagadnienia wstępnego, gdyby ono samo w sobie mogło być przedmiotem odrębnego postępowania, należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu państwowego niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie /por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz B. Adamiak, J. Borkowski, C.H. Beck, Warszawa 1996, str. 419/. Taka jednak sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi. Nie nasuwa się bowiem w sprawie konieczność rozstrzygnięcia wstępnego zagadnienia prawnego /podkr. Sądu/ przez inny organ lub sąd. Organ prowadzący postępowanie administracyjne w trybie art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane samodzielnie rozstrzyga o potrzebie nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, po przeprowadzeniu stosownych dowodów. Takimi dowodami mogą być w szczególności opinie biegłych co do zastosowania materiałów budowlanych lub emisji szkodliwych związków w powietrzu. Strony skarżące takie opinie w sprawie przedłożyły. Z powyższego wynika, że w sprawie pozostają do rozstrzygnięcia wyłącznie zagadnienia faktyczne /podkr. Sądu/. Wbrew zatem stanowisku organu II instancji, wykonanie koniecznych badań powietrza nie jest zagadnieniem wstępnym prawnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa i z tych też powodów należało uchylić zaskarżone postanowienia i orzec jak na wstępie w oparciu o przepisy art. 151, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.