II SA/Wr 51/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.B. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Przedmiotem rozpoznania jest wniosek skarżącego A.B., reprezentowanego w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu przez radcę prawnego wyznaczonego z urzędu, o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu tego żądania wnioskodawca podał, że przebywa z zakładzie karnym i nie dysponuje wymaganą kwotą opłaty sądowej. Oświadczył, że z tytułu pracy w zakładzie karnym miesięcznie uzyskuje kwotę 1.482 zł, z czego 256,98 zł pozostaje do jego dyspozycji, na koncie depozytowym posiada 2.604,58 zł, jest obowiązany do zapłaty tytułem świadczenia alimentacyjnego na swojego syna kwoty 500 zł miesięcznie, oraz prowadzone jest wobec niego komornicze postępowanie egzekucyjne z tytułu zadłużenia w kwocie 10.000 zł. Do akt sprawy przedstawiono dokumenty, których treść potwierdza informacje wskazane we wniosku istotne dla oceny jego zasadności. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r. poz. 718) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Zwolnienie od kosztów sądowych jest w istocie rodzajem pomocy państwa dla osób znajdujących się w obiektywnie trudnej sytuacji majątkowej i finansowej. Przy czym to do referendarza sądowego w wojewódzkim sądzie administracyjnym, kierującego się wskazaniami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i dostępnej wiedzy, należy ocena, czy takie okoliczności zachodzą. W ocenie referendarza sądowego w sprawie wykazane zostało, że skarżący nie jest w stanie bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie i swojego syna ponosić kosztów sądowych w sprawie. Świadczą o tym kwota pieniężna pozostająca do jego dyspozycji koncie depozytowym 2.604,58 zł, kwota pozostająca do jego dyspozycji w miesiącu 256,98 zł, brak majątku podlegającego spieniężeniu, jego sytuacja życiowa (pozbawienie wolności) oraz zobowiązanie alimentacyjne wobec małoletniego syna. Posiadaną przez niego kwotę pieniężną, złożoną na koncie depozytowym traktować trzeba jako środki pozwalające na poniesienie kosztów koniecznego utrzymania po zwolnieniu z zakładu karnego, na które składa się również, w sytuacji życiowej skarżącego, koszt zaspokojenia dochodzonych od niego wierzytelności. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2) i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.