II SA/Wr 512/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II zażalenia J. W. i M. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 kwietnia 2015 r. odrzucającego skargę kasacyjną w sprawie ze skargi D. W., M. W., J. W. i M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 11 kwietnia 2013 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postepowania zażaleniowego na bezczynność Burmistrza T. postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną D. W., M. W., J. W. i M. W. na postanowienie tut. Sądu z dnia 2 grudnia 2014 r. w sprawie ze skargi D. W., M. W., J. W. i M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 11 kwietnia 2013 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postepowania zażaleniowego na bezczynność Burmistrza T. Odpis powyższego postanowienia został skutecznie doręczony D. W., będącej pełnomocnikiem- matką skarżących J. W. i M.W. w dniu 21 maja 2015 r. (data na zwrotnych potwierdzeniach odbioru – k. 191 i 193 akt sąd.). Wraz z doręczeniem odpisu postanowienia skarżący zostali pouczeni o przysługującym im zażaleniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz o tym, że zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego i wniesione w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia wraz z uzasadnieniem, za pośrednictwem tutejszego Sądu. W dniu 27 maja 2015 r. skarżący J. W. i M. W. wnieśli za pośrednictwem urzędu pocztowego w T. osobiście sporządzone przez siebie zażalenie na w/w postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako u.p.p.s.a.), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i § 3 stosuje się odpowiednio. W myśl art. 175 § 2 u.p.p.s.a., zażalenie może sporządzić sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem ponadto prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Dodatkowo, w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, zażalenie może być sporządzone przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej - przez rzecznika patentowego (art. 175 § 3 u.p.p.s.a). Sporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez osobę inną niż wymienione w art. 194 § 4 u.p.p.s.a. jest nieusuwalnym brakiem, powodującym odrzucenie zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art.197 § 2 u.p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 197 § 2 u.p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z kolei, w myśl art. 178 u.p.p.s.a., sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W badanej sprawie skarżący, pomimo skierowanego do nich wraz z odpisem postanowienia z dnia 22 kwietnia 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, pouczenia co do terminu i sposobu złożenia zażalenia na to postanowienie - sami sporządzili i wnieśli do tutejszego Sądu zażalenie. Podkreślić jednak należy, że skarżący w treści zażalenia nie wskazują, aby należeli do określonego w powołanym wyżej przepisie art. 194 § 4 u.p.p.s.a. kręgu podmiotów. Nie wynika to również z akt administracyjnych i sądowych sprawy. Mając na względzie powyższe przyjąć zatem należy, że sporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną osobiście przez skarżących skutkować musi uznaniem tego zażalenia za niedopuszczalne, a w konsekwencji podlegającego odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 4 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.