II SA/Wr 513/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Cisek - sprawozdawca, Sędziowie Sędzia WSA Alicja Palus, Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski, Protokolant Malwina Jaworska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 stycznia 2010r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W . z dnia[...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie wału przeciwpowodziowego na osiedlu K. we W. oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. ([...]), działający z upoważnienia Prezydenta W., Dyrektor Wydziału Środowiska i Rolnictwa w Urzędzie Miejskim W., ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację planowanego przedsięwzięcia polegającego na: budowie wału przeciwpowodziowego na osiedlu K. we W. od Mostu M. wzdłuż ulic: N., G., I. do siedziby P. przy ul. P. W głównych motywach podjętego rozstrzygnięcia wskazano, że Wydział Inwestycyjno-Techniczny Urzędu Miejskiego W. wystąpił w imieniu Gminy W. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na: "Budowie wału przeciwpowodziowego na osiedlu K. we W. od mostu M., wzdłuż ulic: N., G., I. do siedziby P.przy ul. P.". Po wszczęciu postępowania w wyżej wymienionej sprawie do organu wpłynęły pisma Polskiego Związku Działkowca Okręgowego Zarządu we W. z dnia [...] r. oraz M.T. z dnia [...] r., kwestionujące lokalizację i potrzebę budowy wału przeciwpowodziowego. O zajęcie stanowiska w powyższzych sprawach zwrócono się więc do Dyrektora Wydziału Inwestycyjno-Technicznego Urzędu Miejskiego W., który pismem z dnia [...]r. wyjaśnił stronom kwestie związane z planowanym przedsięwzięciem, załączając do niego stanowiska Biura Rozwoju W. oraz odpowiedź Prezydenta W. na skargę M.T. wniesioną do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu. W dalszej części uzasadnienia wskazano, że w wyniku postępowania uzyskano opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W., który postanowieniem z dnia [...] r. ([...]) odstąpił od obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, natomiast Prezydent W. postanowieniem z dnia [...]r. ([...]) stwierdził obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia w pełnym zakresie zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska. Dalej wskazano, że pismem z dnia [...]r. zwrócono się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. o uzgodnienie przedsięwzięcia załączając "Raport o oddziaływaniu na środowisko projektowanego wału przeciwpowodziowego na osiedlu K. we W. od mostu M. wzdłuż ulic: N., G., i I. - do siedziby P. przy ul. P." opracowany przez GGB - Przedsiębiorstwo Geologiczno-Geotechniczne i Budowlane we W. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny we W. pismem z dnia [...]r. wniósł zastrzeżenia do przedłożonego raportu, zarzucając jego niekompletność z wymaganym zakresem podanym w postanowieniu Prezydenta W. Wobec powyższego pismem z dnia [...]r. ustosunkowano się do wniesionych zastrzeżeń dotyczących niekompletności raportu. Jednakże Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny we W. pismem z dnia [...]r. podtrzymał swoje stanowisko o niekompletności zakresu raportu, wobec czego pismem więc z dnia [...]r. Departament Infrastruktury i Gospodarki Urzędu Miejskiego W. przesłał do Państwowego Inspektora Sanitarnego we W. "Aneks do raportu o oddziaływaniu na środowisko projektowanego wału przeciwpowodziowego na osiedlu K. we W. od mostu M., wzdłuż ulic: N., G., I.- do siedziby P.przy ul. P.". Państwowy Powiatowy Inspektorat Sanitarny we W. postanowieniem z dnia [...]r. uzgodnił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych z 3 zastrzeżeniami. Z uwagi jednak na fakt złożenia przez M. T. zażalenia od powyższego orzeczenia, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny we W. pismem z dnia [...]r. przekazał powyższe zażalenie Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu we W.. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. postanowieniem z dnia [...]r., uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia wskazując na konieczność uzupełnienia informacji dotyczących zabezpieczenia kolektora "O." przed niedopuszczeniem do wpływu do przewodu kolektora wód powodziowych, a tym samym do wypływu ścieków poza obręb międzywala oraz konieczność zapewnienia wytrzymałości kolektora na obciążenia statyczne słupem wody powodziowej oraz na obciążenia kolektora spowodowanego ciężarem wału przeciwpowodziowego. Mając na względzie powyższe rozstrzygnięcie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny we W. pismem z dnia [...] r. ([...]) zwrócił się o uzupełnienie istniejącej dokumentacji, w tym "Raportu o oddziaływaniu na środowisko...", o dane dotyczące określenia zakresu i formy zabezpieczenia odcinka kolektora ogólnospławnego "O." znajdującego się na obszarze międzywala, a Departament Infrastruktury i Gospodarki Urzędu Miejskiego W. pismem z dnia [...]r. przekazał do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. aneks nr [...] do "Raportu o oddziaływaniu na środowisko...". Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny we W. postanowieniem z dnia [...]r. uzgodnił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych z 3 zastrzeżeniami. Zażalenie do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. na powyższe postanowienie złożył Prezes Okręgowego Zarządu Polskiego Związku Działkowców we W. oraz M. T. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. postanowieniem z dnia [...] r. ([...]) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Wobec powyższego, organ I instancji wskazał, że został spełniony wymóg art. 57 ust. 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska, umożliwiający wydanie niniejszej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W dalszej części uzasadnienia wyjaśniono, że przy wydaniu decyzji korzystano z opinii Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej wyrażonej w piśmie z dnia [...]r., w której stwierdzono, że przebieg trasy przedmiotowego wału przeciwpowodziowego jest zgodny z trasą zaproponowaną w "Studium wykonalności dla zbiornika przeciwpowodziowego R., na rzece O. i modernizacji W. Węzła Wodnego" oraz poinformowano, że po wykonaniu wału przeciwpowodziowego, teren pomiędzy wałem a rzeką O. będzie stanowił teren bezpośredniego zagrożenia powodzią, na którym będą obowiązywały przepisy art. 82 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. - Prawo wodne. Skorzystano także z planów operacyjnych ochrony powodziowej: byłego Wojewódzkiego Komitetu Przeciwpowodziowego we W. oraz byłego Miejskiego Komitetu Przeciwpowodziowego we W., z których wynika, że teren pomiędzy rzeką Ś., rzeką O., a ulicami: G., I. i P. stanowił obszar bezpośredniego zagrożenia powodzią w rozumieniu art. 79 ust. 2 pkt. 2 i art. 82 ust. 1 pkt. 1 ustawy - Prawo wodne. Jak dalej wskazał organ - przedmiotowy wał stanowić będzie obiekt nr[...]. Węzła Wodnego i wraz z wałem Grobla K. będzie miał za zadanie zabezpieczenie przed powodzią osiedli mieszkaniowych K. i P. we W., a zaprojektowany został zgodnie z założeniami "Generalnej strategii ochrony przed powodzią G. i Środkowej O. po wielkiej powodzi w lipcu [...]r." oraz "Studium programowo-przestrzennym dla miasta W. i powiatu w. - modernizacja wrocławskiego systemu ochrony przed powodzią". Lokalizacja wału jest zaś podyktowana koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa powodziowego na terenach zabudowanych, zachowania jak największej części terenu zalewowego dla zachowania dotychczasowego ekosystemu i jak największej retencyjności przedmiotowego obszaru oraz wynika z optymalnych warunków geologicznych podłoża pod wałem przeciwpowodziowym. Wyjaśniono również, iż istotną sprawą braną pod uwagę przy lokalizacji wału są względy ekonomiczne przedsięwzięcia. Przy różnych wariantach lokalizacji wału wybrano wariant najtańszy, osiągając przy tym największe efekty w sferze przyrodniczej i technicznej, o których mowa powyżej. Nie brano natomiast pod uwagę wariantu rezygnacji z budowy tegoż wału z uwagi na konieczność zapewnienia bezpieczeństwa powodziowego mieszkańcom osiedli P.i K. Wyjaśniono nadto, iż lokalizacja wału została ustalona w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przez Radę Miejską W. (uchwała z dnia [...]r., nr[...]). Z powyższego zaś planu teren przyszłego międzywala przeznacza się w funkcji podstawowej na: las, zieleń leśno-parkową, zieleń parkową, usługi rekreacyjne, uprawy rolne oraz w funkcji uzupełniającej na ogrody działkowe. Z powyższego zaś wynika, że dotychczasowe użytkowanie terenu zalewowego a przyszłe użytkowanie międzywala objętego planem zagospodarowania pozostaje bez zmian, co oznacza, że w czasie przejścia wód powodziowych omawiany teren będzie zalewany. W przypadku braku obwałowań przy przejściu wód o prawdopodobieństwie występowania raz na 200 lat (wody dwustuletnie) lub o prawdopodobieństwie wystąpienia mniejszym niż dwustuletnie, zalaniu ulegną tereny zabudowane osiedli P., K. Powyższe oznacza więc, iż także aspekt społeczny przemawia za budową niniejszego wału. Wskazano także, iż w planie zagospodarowania przewiduje się na przedmiotowym terenie likwidację lokalnej oczyszczalni ścieków "P.", likwidację kanału sanitarnego Ø700 mm, pozostawienie kolektora ogólnospławnego "O.", który zostanie objęty renowacją (metodą reliningu) wraz z komorami kanalizacyjnymi. Zostaną nadto uszczelnione wały kanalizacyjne, co uniemożliwi dostawanie się do kolektora wód powodziowych w międzywalu. Zapewniona zostanie równocześnie wytrzymałość konstrukcji kolektora "O." Wyjaśniono także, że w myśl art. 82 ust.2 ustawy - Prawo ochrony środowiska na terenach bezpośredniego zagrożenia powodzią zabronione jest między innymi wznoszenie obiektów budowlanych (takimi są altanki ogrodowe) oraz sadzenie drzew i krzewów. Wskazane wyżej wymogi nie są jednak ostateczne i nie przesądzają o konieczności likwidacji ogrodów działkowych, ponieważ w art. 82 ust. 3 ustawy - Prawo wodne dopuszcza się możliwość zwolnienia z zakazów art. 82 ust. 2 przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. może więc wskazać sposób uprawy i zagospodarowania gruntów. Podkreślono także, że postanowieniem z dnia [...]r. ([...]) Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. tj. przed uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uzgodnił decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy przedmiotowego wału. Wskazano także, że budowa wału spowoduje wzrost hałasu do 80db, w odległości około 50m od miejsca budowy hałas nie przekroczy 50dB. Prowadzenie zaś robót przy zachowaniu warunków zasady "czystej produkcji" nie spowoduje skażenia środowiska wodno-gruntowego substancjami ropopochodnymi i wyeliminuje pylenie. Eksploatacja zaś wału polegać będzie na jego utrzymaniu tj. koszeniu roślinności, drobnych naprawach korpusu wału. Dla potrzeb eksploatacji zostanie nadto opracowana instrukcja utrzymania i eksploatacji zawierająca niezbędne informacje i zasady postępowania w okresie powodzi i w okresach normalnych stanów wód (bezpowodziowych). Realizacja wału przeciwpowodziowego odbywać się będzie, z kolei w pasie terenu przeznaczonego pod wał i po drogach publicznych oraz na przyszłym zawalu. Zatem inwestycja nie będzie miała żadnego wpływu na Las P. i jego najbliższe otoczenie. W końcowej części uzasadnienia wskazano, że z prowadzonego postępowania wynika, że inwestycja ta jest źródłem konfliktu społecznego, którego stronami są przedstawiciele Okręgowego Zarządu Polskiego Związku Działkowca we W. i właściciel terenu prywatnego (gruntów rolnych). Strony skarżące chciałyby objąć ochroną a tym samym spowodować aby ich grunty zostały poza terenem zalewowym. Dla osiągnięcia powyższego, proponują znaczne wydłużenie wału, zmniejszenie powierzchni terenu zalewowego (zwężenie doliny rzeki O.), co wiąże się ze znacznym wzrostem kosztów inwestycji. Powyższe wnioski stron zostały jednak odrzucone ponieważ projektowany wariant trasy wału, został wybrany jako najkorzystniejszy biorąc pod uwagę : ochronę mieszkańców przed powodzią, warunki geologiczne, hydrologiczne, ochrony środowiska, zagospodarowania terenu oraz aspekt ekonomiczny. Odwołanie od powyższej decyzji złożył M.T. wnosząc o jej uchylenie z uwagi na rażące naruszenie prawa, rażące naruszenie interesu społecznego, brak analizy ekonomicznej przy proponowanych wariantowych rozwiązaniach lokalizacji wałów, niezasadne ustalenia w decyzji. W uzasadnieniu wskazano, że Gmina W. narzuciła bez konsultacji stron niekorzystną lokalizację wału, określając jego przebieg (bez opinii specjalistów od hydrologii), co było podstawą do ustalenia trasy wału w miejscowym planie zagospodarowania. Nadto wskazano, że celowo pominięto istniejące budowle hydrotechniczne na tym terenie, wybudowane w latach 40-tych ubiegłego wieku, które chroniły osiedla K., P., P. przed powodzią. W ocenie strony skarżącej Gmina zlecając opracowanie koncepcji lokalizacji wału zaniechała przeprowadzenia inwentaryzacji istniejących budowli hydrotechnicznych, ponieważ nie poczuwa się do odpowiedzialności za zaniedbania i nieprzestrzeganie art. 6 pkt. 3, 4, 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. 2004, nr 261 r. poz. 2603 ze zm.). Powoływanie się zaś na raport i aneksy "o oddziaływaniu na środowisko projektowanego wału" jest niezasadne, ponieważ report ten wraz z aneksem nie spełnia wymogów zawartych w postanowieniu z dnia [...] r. (Nr[...]), nie uwzględnia uwag zawartych w wezwaniu do usunięcia braków w Raporcie z [...]r. o oddziaływaniu na środowisko, a zmiana parametrów rzędnej wału spowoduje negatywne oddziaływanie na środowisko i zdrowie ludzi. W ocenie M. T. zapewnienie, że Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji we W. "planuje w latach [...]-[...] zrealizować renowację tylko kolektora "O." metodą reliningu wraz z renowacją komór kanalizacyjnych poprzez studnie systemowe, które będzie można zabezpieczyć przed zalaniem przez zastosowanie szczelnych włazów kanalizacyjnych" jest mało realistyczne i może dotyczyć tylko komór w międzywalu. Z uwagi zaś na konieczność odpowietrzenia kanalizacji, nie ma możliwości skutecznego zapewnienia szczelności komór, włazów, kratek ściekowych na całości kanalizacji osiedlowej. Wskazał, przy tym, że w czasie powodzi z przepełnionego i zasyfonowanego kolektora wypływały fekalia, stwarzając zagrożenie dla mienia i ludzi. Stwierdzenie zaś, "że kolektor zostanie zabezpieczony pod względem konstrukcyjnym i szczelności" jest zaś częściowo słuszne, ponieważ aneksy do raportu zawierają rozwiązania techniczne zabezpieczające pod względem konstrukcyjnym, co w znacznym stopniu zwiększa tylko koszty realizacji, a nie eliminuje zagrożeń ekologicznych. Zdaniem strony skarżącej raport w sposób rażący narusza ustawę - Prawo Ochrony środowiska", a dokładniej art. 46 ust. 1 pkt. 2, ponieważ narzucona lokalizację wału w sposób rażący oddziałującą na obszary, które pozostaną za wałem, a są to ogrody działkowe, tereny prywatne, dom mieszkalny z barem leśnym, ogrodnictwo, uprawy rolno-sadowniczo-warzywnicze itp. Jak dalej podniesiono, nieprawdą jest, że obszar ten znajduje się na terenie naturalnego polderu zalewowego rzeki O. Tereny te nie były bowiem zalewane i nie stanowiły obszaru bezpośredniego zagrożenia powodzią. Nadto zarzucono, iż Gmina naruszyła zasadę udziału stron w postępowaniu administracyjnym, niepowiadamiając wszystkich użytkowników terenów, o zmianie ich gruntów na polder zalewowy, co jest niezgodne z ustawą z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Skarżący wskazał także, na brak analizy oddziaływania przedsięwzięcia na obszar "[...]", którym objęty jest las P. i tereny przy rzece Ś., brak szczegółowego uzasadnienia wyboru wariantu lokalizacji wału oraz brak analizy konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem. Zarzucono nadto naruszenie przepisów art. 7, art. 8, art. 75, art. 77 §1 KPA, z uwagi na brak merytorycznego ustosunkowania się do zarzutów zawartych w pismach w pismach oraz brak zgody na wizję w terenie z udziałem osób kompetentnych dla wyjaśnienia i udokumentowania stanu faktycznego. Wskazano nadto, iż dołączone do Raportu wskaźnikowe mapy geologiczne nie pokrywają się z źródłowymi informacjami zawartymi w dokumentacji geologiczno-inżynieryjnej znajdującej się w Instytucie Geologicznym we W. Zdaniem M. T. nieprawdziwe jest stwierdzenie przez organ, że stosownie do art. 82 ust. 2 ustawy - Prawo wodne "na obszarach bezpośredniego zagrożenia powodzią zabrania się m.in. wznoszenia obiektów budowlanych" (altanek), wskazując jednocześnie, iż "zapis ten jednak nie jest ostateczny i nie przesądza likwidacji ogrodów" (krzewów, altanek). Niezasadne jest także powoływanie się na uchwałę Nr [...] z dnia [...] r" która jest identyczna z uchwałą z dnia [...]r. Rady Miasta W. w sprawie lokalizacji wału na osiedlu K. Nadto skarżący wskazał, że mało prawdopodobne jest zaprojektowanie i zrealizowanie uszczelnienia kolektora z uwagi na potrzebę odpowietrzania kanalizacji, do której jest wpięta cała sieć kanalizacji osiedlowej i duża część kanalizacji deszczowej wraz z kratkami ściekowymi, włazami, komorami, studzienkami itp. M. T. nie zgodził się również ze stwierdzeniem organu, że postanowienie z dnia [...] r. jest ostateczne oraz tym, że planowana inwestycja nie wymaga utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania. Decyzją z dnia [...]r. ([...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na wstępie uzasadnienia wskazano, że w rozpatrywanej sprawie mają zastosowanie przepisy w brzmieniu obowiązującym przed zmianami wprowadzonymi ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199 poz. 1227 ze zm.). Zgodnie bowiem z art. 153 ust. 1 tej ustawy, do spraw wszczętych, na podstawie przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się, z zastrzeżeniem art. 154 ust. 1, przepisy dotychczasowe. Odnosząc się do zarzutów odwołania stwierdzono, że lokalizacja wału została dokonana na podstawę planu zagospodarowania przestrzennego obszaru w rejonie przeciwpowodziowego wału K. we W., podjętego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej W. z dnia [...] r. Przebieg trasy wału K. determinują zatem przepisy prawa miejscowego, które weszły w życie, nie zostały uchylone, ani nie stwierdzono ich nieważności. Powoływanie się na ten plan - wbrew temu co sądzi odwołujący się - jest więc jak najbardziej uzasadnione i konieczne. W tej sytuacji inna lokalizacji wału niż wynikająca z miejscowego planu (w subiektywnej ocenie odwołującego się "narzucona (...) niekorzystna") prowadziłaby do naruszenia cytowanego powyżej przepisu art. 56 ust. 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska. Wskazano także, iż z informacji przekazanych przez organ pierwszej instancji wynika, że pozostałości po istniejących obiektach i urządzeniach usytuowanych w międzywalu - według odwołującego się "wybudowanych w latach 40-tych ubiegłego wieku" - nie stanowią elementu W. Węzła Wodnego. Nie są one przedmiotem opracowania, którego celem jest ustalenie środowiskowych uwarunkowań realizacji inwestycji polegającej na budowie wału przeciwpowodziowego, a brak ich zinwentaryzowania nie stanowił przeszkody do wydania zaskarżonej decyzji. Z kolei wskazane przez odwołującego się, wydane z upoważnienia Prezydenta W., przez Kierownika Zespołu Lokalizacji Inwestycji Liniowych w Urzędzie Miejskim we W., postanowienie z dnia [...]r. (Nr[...]) choć dotyczy tej same inwestycji, co inwestycja objęta zaskarżoną decyzją, to jednak zostało wydane w zupełnie innym postępowaniu, w innej sprawie administracyjnej: w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego. To samo – zdaniem organu odwoławczego - należy odnieść do wezwania z dnia [...] r., podpisanego przez Kierownika Zespołu Lokalizacji Inwestycji Liniowych w Urzędzie Miejskim we W., wzywającego Inwestora do usunięcia braków w treści raportu załączonego do wniosku o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Wskazano także, iż zarówno w raporcie, jak i w samej decyzji pierwszoinstacyjnej (w tzw. charakterystyce przedsięwzięcia) projektowana rzędna korony wału wynosi 115,25 m n. p. m., a nie jak podnosi odwołujący się - 115,70 m n. p. m., a ewentualna zmiana tego parametru w projekcie budowlanym będzie podlegała kontroli organów architektoniczno - budowlanych na etapie wydania pozwolenia na budowę, zatwierdzającego konkretny projekt budowlany. Odnosząc się zaś do zarzutów zagrożenia sanitarnego jakie może stwarzać w warunkach powodzi kolektor "O." stwierdzono, że w aneksie do Raportu, sporządzonym w [...]r., opisano działania konieczne dla zabezpieczenia kolektora "O.". Mają one obejmować wykonanie konstrukcji odciążającej dodatkowe obciążenia na skorupę kolektora po wybudowaniu nowego korpusu wału przeciwpowodziowego oraz zabezpieczenie odcinka kolektora "O." na obszarze międzywala, pomiędzy rzeką O. i nowo projektowanym wałem. Wskazano tam, że planowane prace renowacyjne kolektora będą obejmować renowację komór kanalizacyjnych poprzez studnie systemowe, które będzie można zabezpieczyć przed zalaniem wodami powodziowymi przez zastosowanie szczelnych włazów kanalizacyjnych. Wskazano także, że planowane przez Spółkę z o. o. MPWiK W. prace mają zapewnić szczelność istniejących komór kanalizacyjnych z uwzględnieniem zabezpieczenia ich konstrukcji przed zalaniem wodami powodziowymi. Podniesiono również, iż z samej zaskarżonej decyzji, a dokładniej z punktu 4.2 wynika, że środowiskowym warunkiem realizacji planowanej inwestycji jest zabezpieczenie kolektora "O." i instalacji kanalizacyjnej, na terenie zainwestowania, przed wodami powodziowymi pod względem konstrukcyjnym i szczelności. Wskazano także, że przebudowa kanalizacji sanitarnej na osiedlach w pobliżu wału przeciwpowodziowego nie jest przedmiotem wniosku Inwestora i zaskarżonej decyzji. Zamierzenie inwestycyjne obejmuje bowiem budowę wału przeciwpowodziowego, w celu ochrony przed zalaniem wodami, o prawdopodobieństwie występowania co najmniej raz na 200 lat, realizując tym samym wymóg z art. 80a ustawy - Prawo wodne. Zasada zaś zapobiegania negatywnego oddziaływania na środowisko, wyrażona w art. 6 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska, wymaga eliminowania skutków wiążących się z daną inwestycją (tu budową wału przeciwpowodziowego). W tym przypadku chodzi o ochronę i zapewnienie szczelności kolektora "O." i kanalizacji sanitarnej na terenie zainwestowania, w celu ochrony przed uszkodzeniem i dostaniem się do niej wód powodziowych. Wskazano przy tym, że zasady tej nie można interpretować "ad absurdum" i wymagać od inwestora, w ramach zasady zapobiegania, eliminacji wszelkich zagrożeń, jakie stwarza dla środowiska nie tyle planowana przez niego inwestycja, co katastrofalne zjawisko przyrodnicze - powódź. Wskazano przy tym, że zapewne uzasadniona jest, podnoszona przez odwołującego się, konieczność zaprojektowania kanalizacji osiedlowej tak, by odprowadzała ona ścieki do oczyszczalni w J. nawet w warunkach powodzi, jednakże zagadnienia te nie mogły stanowić przedmiotu postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji. Należy mieć bowiem na względzie, że organ pierwszej instancji zobowiązany był do oceny wpływu na środowisko opisanego na wstępie przedsięwzięcia, czyli budowy wału przeciwpowodziowego, a nie oceny skutków, jakie wywołuje powódź na kanalizację osiedlową. Wskazano także, iż w tym postępowaniu nie można oceniać skutków samej powodzi, nie można też wykraczać poza sferę ewentualnego oddziaływania projektowanego wału przeciwpowodziowego na środowisko. Nie można również określić żadnych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, niewynikających z oddziaływania inwestycji na środowisko. W dalszej części uzasadnienia, odnosząc się do zarzutu lokalizacji wału w sposób rażąco oddziaływujący na obszary, które pozostaną poza wałem, wskazano, że odwołujący pominął, że w raporcie oraz w aneksie do raportu z grudnia 2007 r. stwierdzono wyraźnie przyczynę takiego postępowania. W przypadku projektowania obwałowań przeciwpowodziowych przyjmuje się bowiem dwie podstawowe zasady: chroni się przede wszystkim skupiska terenów zabudowanych (mieszkaniowych i przemysłowych), a jednocześnie ogranicza się do minimum wyłączania powierzchni terenów zalewowych, aby nie zmniejszać zdolności retencyjnych terenu. Wskazano więc, że sporny teren międzywala jest terenem użytkowanym rolniczo i pod pracownicze ogrody działkowe. Nie są to tereny o szczególnym znaczeniu społecznym, gospodarczym lub kulturowym. Nie ma potrzeby chronienia wałami przeciwpowodziowymi terenów użytkowanych jako pracownicze ogródki działkowe oraz pojedynczych zabudowań, np. posesji przy ul. N. [...]. Ponadto zmiana lokalizacji wału skutkowałaby większym zajęciem terenu zalewowego niż teren niezbędny do przyjęcia wód powodziowych, zmniejszając zdolność retencji terenu. Wyjaśniono również, iż wbrew twierdzeniom odwołującego się teren pomiędzy planowanym wałem przeciwpowodziowym a O., stanowi naturalny teren zalewowy rzeki O., a to, że w okresie powojennym nie był on zalewany podczas wezbrań O. wynika z faktu, że w tym okresie największy przepływ wody miał miejsce w [...] r. Odnosząc się do zarzutu braku analizy oddziaływania przedsięwzięcia na Las P. objęty ochroną w ramach Natura 2000 stwierdzono, że stanowi on Potencjalny Specjalny Obszar Siedlisk Natura 2000. Znajduje się on na terenie zalewowym. Ma on charakter lasu potęgowego, a przedmiotowe przedsięwzięcie nie sąsiaduję bezpośrednio z lasem i nie będzie na niego oddziaływać. W Raporcie bowiem wskazano, że oddziaływanie planowanej inwestycji będzie miało charakter lokalny, nieznaczny i ograniczony do terenu, na którym jest ona usytuowana. Co do zarzutu braku w raporcie szczegółowego uzasadnienia wyboru wariantu lokalizacji wałuw skazano, że w raporcie wybór wariantu lokalizacji wału uzasadniono: usytuowaniem (ograniczeniem kolizji z siecią kanalizacji sanitarnej, deszczowej i kolektora "O." oraz z siecią dróg lokalnych); uwzględnieniem parcia hydrostatycznego i sprawy stabilności istniejących starych wałów, a w szczególności Grobli K.; poprawą bezpieczeństwa ludzi mieszkających na tym terenie, potrzebą ochroną ich osobistego dobytku oraz dóbr kultury; warunkami geologicznymi i hydrogeologicznymi podłoża. W aneksie do Raportu z grudnia 2007 r. dodatkowo uzasadniono wybór jednego wariantu lokalizacji wału. Wskazano na uwarunkowania wynikające z zagospodarowania terenu - zgodność lokalizacji wału z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru w rejonie przeciwpowodziowego wału K.we W., podjętego uchwałą Rady Miejskiej W. z dnia [...] r. (Nr[...]) oraz na budową geologiczną i hydrogeologiczną podłoża, którego nieprzepuszczalność zapewnia optymalną lokalizację. W Raporcie oraz w aneksie do Raportu z grudnia 2007 r. lokalizację uzasadniono także jako wypadkową dwóch podstawowych zasad rządzących projektowaniem obwałowań przeciwpowodziowych: chronieniem przede wszystkim skupisk terenów zabudowanych (mieszkaniowych i przemysłowych) oraz ograniczenia do minimum wyłączania powierzchni terenów zalewowych, aby nie zmniejszać zdolności retencyjnych terenu. Nie brano zaś pod uwagę rezygnacji z budowy wału przeciwpowodziowego z uwagi na konieczność zapewnienia bezpieczeństwa powodziowego mieszkańcom osiedli P. i K.. W końcu w Raporcie wskazano na szereg aktów sporządzonych przez wyspecjalizowane jednostki, które analizowały różne warianty lokalizacyjne wału przeciwpowodziowego, które autorzy raportu przeanalizowali. Wskazane okoliczności uzasadniały, w ocenie Kolegium, wybór przebiegu trasy wału przeciwpowodziowego określonego w zaskarżonej decyzji. Jeśli chodzi o zarzut braku w raporcie analizy konfliktu społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem stwierdzono, że zarzut ten jest nieprawdziwy. W aneksie bowiem do Raportu z grudnia 2007 r. (str. 4) szczegółowo opisano konflikt interesów przedstawicieli ogrodów działkowych i właścicieli terenów prywatnych, zlokalizowanych w przyszłym międzywale, z interesem mieszkańców osiedli chronionych przed powodzią. Wskazano nawet na konieczności organizowania spotkań z mieszkańcami K. w celu informowania ich o przyjętych rozwiązaniach i sytuacji formalno - prawnej inwestycji. Wskazano także, iż jako, że odwołanie złożył jedynie M. K. to można powiedzieć, że jest to obecnie konflikt interesu jednej osoby - odwołującego się, z interesem tysięcy mieszkańców osiedli K. i W., zagrożonych powodzią. Kolegium wskazało przy tym, że faktem bezspornym, że lokalizacja wału przeciwpowodziowego jest niekorzystna dla odwołującego się, jednak interes jednej osoby nie może stanąć na przeszkodzie zapewnieniu bezpieczeństwa dla tysięcy W. Odnosząc się do zarzutu dołączenia do Raportu wskaźnikowych map geologicznych nie pokrywających się ze źródłowymi informacjami zawartymi w dokumentacji geologiczno-inżynieryjnej znajdującej się w Instytucie Geologicznym we W., wskazano, że zarzut ten jest gołosłowny, niepodparty żadnymi okolicznościami faktycznymi, a w raporcie na str. 8 rzetelnie opisano i czytelnie zilustrowano na załącznikach graficznych do Raportu nr 7 i 8, szczegółowe uwarunkowania geologiczne i hydrogeologiczne. Odnośnie zaś zarzutu naruszenia przepisów art. 7, 8, 75 i 77 KPA wyjaśniono, że odwołujący się nie wskazał, jakie okoliczności faktyczne - jego zdaniem - nie zostały udowodnione, a wymagają udowodnienia. W ocenie Kolegium analiza akt sprawy pozwala stwierdzić, że wszystkie fakty prawotwórcze w rozpatrywanej sprawie zostały ustalone i nie jest konieczne prowadzenie dalszego postępowania wyjaśniającego. Co do naruszenia przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (tj. Dz. U. z 2004r., Nr 121, poz. 1266 z późn. zm.) wskazano, że nie miały one zastosowania w sprawie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowej inwestycji Po wybudowaniu wału przeciwpowodziowego status gruntów rolnych bowiem nie zmieni się. Zdaniem Kolegium zarzut nieprawdziwości zapisu fragmentu uzasadnienia zaskarżonej decyzji, w myśl którego przepis art. 82 ust. 2 ustawy Prawo wodne - w ocenie organu pierwszej instancji - nie przesądza o likwidacji ogrodów działkowych, wbrew twierdzeniom odwołującego się, odpowiada przepisom prawa. Przepis ten stanowi, że na obszarach bezpośredniego zagrożenia powodzią zabrania się wykonywania robót oraz czynności, które mogą utrudnić ochronę przed powodzią, w szczególności sadzenia drzew lub krzewów, z wyjątkiem plantacji wiklinowych na potrzeby regulacji wód oraz roślinności stanowiącej element zabudowy biologicznej dolin rzecznych lub służącej do wzmacniania brzegów, obwałowań lub odsypisk. Dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej może nawet nakazać usunięcie drzew i krzewów (art. 82 ust. 3 pkt 3 ustawy Prawo wodne). Może jednak, jeżeli nie utrudni to ochrony przed powodzią, w drodze decyzji, na obszarach, o których mowa w ust. 1: zwolnić od zakazów określonych w ust. 2 lub wskazać sposób uprawy i zagospodarowania gruntów oraz rodzaje upraw wynikające z wymagań ochrony przed powodzią (art. 82 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy Prawo wodne). Wskazane przez Odwołującego się pismo Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. z dnia [...]r. potwierdza zaś możliwość dotychczasowego wykorzystywania terenów przyszłego międzywala, zgodnie z ich dotychczasowym przeznaczeniem, pod warunkiem uzyskania decyzji zwalniającej z ww. zakazów. Ponadto Kolegium poinformowało odwołującego się, że teren między linią brzegu a wałem przeciwpowodziowym jest obszarem bezpośredniego zagrożenia powodzią. Nie jest on obszarem ograniczonego użytkowania. W przypadku zaś planowanej inwestycji strefa negatywnego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia będzie się ograniczać do granic terenu, na której jest ona zlokalizowana. Nie było więc potrzeby tworzenie obszaru ograniczonego użytkowania. Organ odwoławczy poinformował także, że od postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] r., działającego jako organ drugiej instancji, nie służy zażalenie i dlatego jest ono ostateczne. Weryfikując przekazaną dokumentację Kolegium stwierdziło ponadto, że organ lokalizacyjny zachował podstawowe zasady postępowania administracyjnego, wyrażone w art. 10 § 1 i art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego. W aktach sprawy znajduje się bowiem zawiadomienie stron o wszczęciu postępowania w omawianej sprawie - pismo z dnia [...] r., oraz zawiadomienie o zakończeniu postępowania dowodowego i o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym - pismo z dnia [...]r. Wskazano przy tym, że również Kolegium pismem z dnia [...]r. poinformowało o możliwości zapoznania się z całością zgromadzonej dokumentacji. Tym samym skład orzekający uznał, że wypełnione zostały obowiązki nałożone powyższymi przepisami KPA. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożył M.T. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W ocenie skarżącego kwestionowana decyzja narusza słuszny interes społeczny. Na wstępie uzasadnienia M. T. wskazał, że prośba o uchylenie ww. decyzji podyktowana jest tylko i wyłącznie troską o wspólne dobro w interesie publicznym i z społeczno-obywatelskiego spojrzenia na całość spraw związanych z projektowaną lokalizacją wału na osiedlu K. we W. W nawiązaniu do uzasadnienia kwestionowanej decyzji wskazał, że na stronie 2 ponownie zapisano błędnie rzędną korony wału 115, 25 m n.p.m., ponieważ w dokumentacji do wystąpienia o pozwolenie wodnoprawne występuje rzędna korony wału 115, 70 m n.p.m., wskazując przy tym, że problem skutków zmiany rzędnej korony wału i jej negatywnego oddziaływania na środowisko i zdrowie ludzi skarżący podniósł już w odwołaniu od decyzji z dnia [...]r. Wskazano nadto, iż w Studium wykonalności dla zbiornika przeciwpowodziowego R. na rzece O. i modernizacji W. Węzła Wodnego nie zapisano potrzeby budowy za miastem kilkudziesięciohektarowego polderu zalewowego na osiedlu K., który powstałby po wybudowaniu wału. Wskazano przy tym, że dla skutecznego zabezpieczenia przed powodzią miasta W., najkorzystniejszy jest wariant obejmujący budowę zbiornika R., modernizację koryta O. i kanału przerzutowego O.-W. M. T. podtrzymał nadto zarzuty i argumentację zawartą w odwołaniu, podnosząc, iż brak jest szczegółowych analiz i omówień proponowanych wersji poszczególnych rozwiązań wariantowych lokalizacji wału przy uwzględnieniu i w odniesieniu do istniejących budowli hydrotechnicznych oraz brak jest też rzetelnej analizy kosztów przy wariantowych rozwiązaniach lokalizacji wału. Zdaniem skarżącego nie ustosunkowano się również i do oceny skutków wywieranych poprzez tę inwestycje na całe środowisko naturalne na dużym zagospodarowanym obszarze za wałem i przed wałem w kontekście kolizji z kolektorem O., który wymaga renowacji. Skarżący zakwestionował także twierdzenie, że trasa wału jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przez Radę Miejską W. W dalszej części uzasadnienia skarżący podał wskazał na przyczyny zalania wodami powodziowymi w [...]r. osiedla P. i K. Autor skargi stwierdził, także iż insynuacja władz Gminy, że jego celem jest zamiana działki rolnej na budowlaną jest bezzasadna. Zwrócił się przy tym do Sądu, aby ten zlecił wskazanie dowodu kiedy i jakim pismem zwracał się skarżący do władz Gminy o zmianę przeznaczenia działki. Na dowód, zaś tego, że sprawa nie jest obecnie konfliktem jednej osoby, a lokalizacja wału rażąco narusza interes społeczny, zasadę sprawiedliwości społecznej i nie uzyskała społecznego poparcia wskazano na załączone do skargi pisma i uchwały (Polskiego Związku Działkowców, Spółdzielni Mieszkaniowej E., Rady Osiedla P.-K.-P.). Strona Skarżąca powtórzyła też i zarzut naruszenia przepisów procesowych, a dokładniej art. 7, 8, 75 i 77 KPA. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację i wywody prawne zawarte w kwestionowanej decyzji. Dodatkowo Kolegium zwróciło uwagę, że w myśl art. 81 ustawy - Prawo wodne, ochrona przed powodzią jest zadaniem organów administracji rządowej i samorządowej, nie zaś stron postępowania, tym bardziej działających w interesie społecznym. Nadto Kolegium podniosło, iż nie jest w stanie ustalić, w jaki sposób rozstrzygnięcia organów administracyjnych naruszyły interes prawny M. T. Tymczasem to interes prawny autora skargi - jako osoby fizycznej – zadecydował o uznaniu go za stronę postępowania zakończonego w drugiej instancji decyzją Kolegium z dnia [...]r. Posiadanie prawa do udziału w postępowaniu administracyjnym, jako jego strona, autor skargi uznaje za równoznaczne z działaniem w interesie społeczeństwa, choć nie ma ku temu żadnych podstaw, nie tytko prawnych, ale i faktycznych. Kolegium zauważyło, że osoba występująca do organów administracji z wnioskami lub skargami dotyczącymi potrzeby ochrony interesu publicznego, a nie własnego - chronionego przepisami prawa materialnego - nie może uzyskać żadnej decyzji administracyjnej, której byłaby adresatem. Nadto Kolegium podkreślił, że nie tylko pozycja M. T. w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją Kolegium z dnia [...] r. jest przez niego niewłaściwe rozumiana. Błędnie definiuje on również zadania organu administracyjnego, wynikające z art. 7 i art. 77 § 1 KPA. Jak bowiem podniósł organ odwoławczy wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego, do którego zobowiązują organ administracyjny powołane przepisy, nie polega na "spotkaniach w terenie osób kompetentnych i stron w postępowaniu, celem przedstawienia i omówienia zebranych materiałów i dowodów", czy też "wspólnym omówieniu i rozpatrzeniu w drodze dyskusji całego materiału dowodowego". Ocena całokształtu materiału dowodowego - zgodnie z art. 80 KPA należy do zadań organu administracyjnego. Prawem strony jest zaś wypowiedzenie się co do przeprowadzonych dowodów, nie zaś omawianie ich, czy też dyskusja na ich temat z organem administracyjnym. Zdaniem Kolegium powtarzając argumenty podnoszone w postępowaniu odwoławczym M. T. nie wskazał, jakie wady kwestionowanej decyzji- poza jej wadą podstawową według strony, a więc wyborem niewłaściwego wariantu realizacji przedsięwzięcia - uzasadniają zarzut, że decyzja ta "rażąco narusza prawo i obowiązujące ustawy". Na rozprawie, w dniu [...]r., skarżący oświadczył, iż swój interes prawny wywodzi z faktu, iż jest właścicielem działki, na której ma być realizowana inwestycja. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W pierwszej kolejności kontroli Sądu podlega prawidłowość zastosowania w postępowaniu administracyjnym przepisów proceduralnych. Bezbłędne stosowanie przepisów procesowych wpływa bowiem na zasadność ustalenia stanu faktycznego w sprawie, a tylko należycie ustalony stan faktyczny sprawy pozwala ocenić trafność zastosowanych w danej sprawie norm prawa materialnego. Po myśli zaś art. 151 powyższej ustawy w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. W pierwszej kolejności zasadnym jest wskazanie, iż M. T. ma przymiot strony, albowiem niniejsze postępowanie dotyczy jego interesu prawnego, który wywieść należy z fakt, iż – jak wskazał na rozprawie - jest on właścicielem działki, na której ma być zlokalizowana przedmiotowa inwestycja. Na wstępie ukazania motywów podjętego rozstrzygnięcia, koniecznym jest wyjaśnienie, że w rozpoznawanej materii mamy do czynienia ze zmianą stanu prawnego. Kontrolowana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. decyzja wydana z upoważnienia Prezydenta W. przez Dyrektora Wydziału Środowiska i Rolnictwa w Urzędzie Miejskim W. z dnia [...]r. w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie wału przeciwpowodziowego na osiedlu K. we W. na podstawie regulacji znajdującej się w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (tj. Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 z późn. zm.). Od [...] r. procedura oceny oddziaływania na środowisko została wyodrębniona do autonomicznego aktu prawnego i znalazła się w ustawie z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.). Mając jednak na względzie, kontrolny charakter postępowania sądowoadministracyjnego, Sąd dokonując kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z prawem wziął pod uwagę stan prawny obowiązujący w dniu jego wydawania, a zatem regulację ustawową zawartą w ustawie - Prawo ochrony środowiska. W rozpoznawanej sprawie, objęte zamiarem inwestycyjnym przedsięwzięcie polegające na budowie wału przeciwpowodziowego na osiedlu K. we W. od Mostu M. wzdłuż ulic: N., G., I. do siedziby P. przy ul. P., na mocy przepisu z § 3 ust. 1 pkt 61 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (tj. Dz.U. z 2004, Nr 254, poz. 2573 z późn. zm.) zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 z późn. zm.), dla którego sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko ma charakter fakultatywny. Z akt niniejszej sprawy wynika jednak, iż konieczność sporządzenia powyższego raportu została stwierdzona postanowieniem wydanym z upoważnienia Prezydenta W. przez Dyrektora Wydziału Środowiska i Rolnictwa w Urzędzie Miejskim we W. z dnia [...] w następstwie przeprowadzonej procedury uregulowanej w art. 51 ust. 2 i ust. 3 powyższej ustawy. Sporządzenie powyższego dokumentu stanowiło więc w niniejszej sprawie warunek konieczny, którego spełnienie dopiero uprawnia do złożenia wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgodny. Po myśli bowiem art. 46a ust. 4 Prawa ochrony środowiska do wniosku o wydanie powyższej decyzji należy dołączyć m. in. tenże raport. Sporządzony dla potrzeb rozpoznawanej sprawy raport zgodny jest z wymogami zawartymi w art. 52 ust. 1 tejże ustawy i w konkluzji wyjaśnia, iż planowana inwestycja będzie miała lokalny i ograniczony do terenu, na którym będzie usytuowana wpływ na środowisko. Zasadnym jest w tym miejscu również i wskazanie, że w toku prowadzonego postępowania w przedmiocie środowiskowych uwarunkowaniach zgody Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny we W. postanowieniem z dnia [...]r., utrzymanym następnie w toku instancji odwoławczej, uzgodnił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych. Mając więc powyższe na względzie Sąd nie miał wątpliwości, iż organ właściwy w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie uchybił procedurze zawartej w art. 48 ustawy - Prawo Ochrony Środowiska, a podjęta decyzja jest zgodna z przepisami prawa materialnego i zawiera wyczerpujące uzasadnienie. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, nie zasługuje na uwzględnienie zarzuty M.T. dotyczące: wskazania błędnej rzędnej korony wału, wyboru niewłaściwego wariantu realizacji przedsięwzięcia oraz związanych z tym kosztów. Zważyć bowiem należy, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody jest tą, która kończy procedurę oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Jak zaś wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w wyroku z dnia 27 listopada 2008r. (sygn. akt II SA/ Kr 885/08), podzielonym przez Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, "postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko przeprowadza organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 48 ust. 1 prawa ochrony środowiska). Organ ten zobowiązany jest wszechstronnie rozpoznać sprawę określając, analizując i oceniając czynniki wymienione w art. 47, m. in. bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie między wymienionymi czynnikami, możliwości oraz sposoby zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko, a także wymagany zakres monitoringu". Zakres zatem oceny planowanej inwestycji w takiej decyzji jest ściśle określony i sprowadza się w zasadzie do oceny zgodności z wymogami ochrony środowiska. W toku zatem takiego postępowania, wbrew stanowisku skarżącego, nie mogą być rozważane różne warianty lokalizacji wału i koszty z nimi związane. Celem bowiem organu jest ocena przez organ wskazanego we wniosku przedsięwzięcia w aspekcie jego oddziaływania na środowisko, a nie rozważanie istniejących możliwości lokalizacji inwestycji. Wobec powyższego zasadnym jest także i wskazanie, iż zarzut dotyczący zmiany parametru rzędnej korony wału jest w niniejszym postępowaniu równie chybiony, a to z uwagi na fakt, iż powinien on zostać podniesiony w toku ubiegania się przez inwestora o pozwolenie na budowę, albowiem w toku tegoż postępowania zatwierdzeniu przez organy architektoniczno – budowlane podlega projekt budowlany, zawierający dokładne rozwiązania architektoniczne. Sąd nie podzielił także stanowiska skarżącego, akcentującego to, iż trasa wału jest niezgodna z planem miejscowym. W tym miejscu zasadnym jest wskazanie, że decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań może być wydana dopiero po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (por. niepubl. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2009, sygn. akt IIOSK472/08). W rozpoznawanej sprawie – jak słusznie zauważyło Kolegium - na obszarze planowanej inwestycji obowiązują postanowienia planu zagospodarowania przestrzennego obszaru w rejonie przeciwpowodziowego wału K. we W., podjęte uchwałą Rady Miasta W. z dnia [...] (Nr[...]). Z aktu tegoż zaś wynika, iż teren planowanej inwestycji został przeznaczony właśnie na wał przeciwpowodziowy. Sąd nie zgodził się również z zarzutem skarżącego dotyczącym zagrożenia sanitarnego, jakie może stworzyć kolektor "O." w czasie powodzi. Z akt sprawy wynika bowiem, iż w ramach planowanej inwestycji zostaną przeprowadzone prace, których celem jest renowacja komór kanalizacyjnych poprzez studnie systemowe możliwością ich zabezpieczenia przed zalaniem przez zastosowanie szczelnych włazów kanalizacyjnych. Nie sposób także i zgodzić się z twierdzeniem M. T., że tereny położone poza wałem (ogrody działkowe, tereny prywatne, dom mieszkalny z barem leśnym) nie znajdują się na obszarze naturalnego polderu zalewowego rzeki O. Słusznie bowiem wskazało Kolegium, że teren pomiędzy wałem przeciwpowodziowym a Odrą stanowi naturalny teren zalewowy rzeki O., co znajduje potwierdzenie w fakcie, iż były one zalane również i w trakcie powodzi w 1997 r. Również zasadnym jest przyznanie racji organowi odwoławczemu, iż zarzut M. T. dotyczący tego, iż dołączone do raportu mapy geologiczne nie pokrywają się ze źródłowymi informacjami zawartymi w dokumentacji geologiczno-inżynieryjnej znajdującej się w Instytucie Geologicznym we W., zawarty uprzednio w odwołaniu i przywołany również w skardze, jest gołosłowny i niepoparty żadnymi okolicznościami stanu faktycznego. Wskazać bowiem należy, iż także i w złożonej skardze M.T., nie przedstawił stosownych dowodów przemawiających za jego zasadnością. Chybione są także w ocenie Sądu zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych, a dokładniej: art. 7, 8, 75 i 77KPA. Celem tychże regulacji prawnych jest nałożenie na organ administracji publicznej obowiązku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego poprzez zobligowanie organu prowadzącego postępowanie administracyjne nie tylko do rozpatrzenia całego materiału dowodowego, ale również do podjęcia czynności mających na celu zebranie tegoż materiału. W doktrynie podkreśla się, iż uzyskanie pełnego materiału dowodowego, to zebranie dowodów odnoszących się do wszystkich mających znaczenie prawne dla sprawy okoliczności. Nadto nałożony na organy obowiązek przeprowadzenia całego postępowania dowodowego co do wszystkich istotnych okoliczności spoczywa na organie i nie może być przerzucony na stronę. W sytuacji jednak gdy strona przedstawi niepełny materiał dowodowy, organ ma obowiązek z własnej inicjatywy go uzupełnić (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006, s. 402-405). Sąd nie miał wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie decyzja wydana z upoważnienia Prezydenta W. przez Dyrektora Wydziału Środowiska i Rolnictwa w Urzędzie Miejskim W., została podjęta po rzetelnie uprzednio przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym mającym na celu ustalenie okoliczności stanu faktycznego sprawy pozwalającym w konsekwencji na podjęcie trafnego rozstrzygnięcia. W toku postępowania administracyjnego, jak już wspomniano na wstępie, został prawidłowo sporządzony raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a postanowieniem z dnia [...]r., uzgodniono środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych. W ocenie Sadu zebrany materiał dowody pozwalał więc na należyte ustalenie okoliczności faktycznych i prawnych, co znalazło swoje odzwierciedlenie w prawidłowo sporządzonym uzasadnieniu. Należy jednak w tym miejscu wskazać, iż stosownie do powyżej opisanych poglądów przyjmowanych w doktrynie, to organ, a nie strona, jest nie tylko uprawniony, ale i zobowiązany do zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, pozwalającego na prawidłowe rozpoznanie sprawy. Jak więc słusznie zauważyło Kolegium, ocena całokształtu materiału dowodowego należy do zadań organu administracyjnego, a prawem strony jest wypowiedzenie się co do przeprowadzonych dowodów, nie zaś ich omawianie z organem. Wskazać przy tym należy, iż skarżący miał możliwość wypowiedzenia się w kwestii dowodów, albowiem, z akt sprawy wynika, że zawiadomiono strony o zakończeniu postępowania dowodowego i możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym - pismo z dnia [...]r. Na koniec, mając na względzie zawarty w skardze wniosek dotyczący zlecenia przez Sąd podania dowodu kiedy i jakim pismem M. T. zwracał się do władz gminy o zmianę przeznaczenia działki, Sąd uznał za stosowne, wskazanie, iż w toku postępowania sądowoadministracyjnego co do zasady nie jest możliwe prowadzenie postępowania dowodowego, albowiem Sąd kontrolę legalności opiera na materiale dowodowym zgromadzonym w postępowaniu administracyjnym, a od tej zasady został przewidziany w art. 106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyjątek (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 254-255). Stosownie do brzmienia tegoż przepisu Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania. W niniejszej sprawie, wniosek skarżącego nie dotyczy – zdaniem Sądu – kwestii, która mogła mieć wpływ na podjęte rozstrzygnięcie. Brak jest zatem podstaw do jego uwzględnia. Zważyć nadto należy, iż Sąd zobligowany jest, jak to zostało już wskazane na wstępie, do kontroli kwestionowanej decyzji pod względem jej legalności, a zatem w oparciu o zastosowane normy prawnomaterialne oraz przepisy proceduralne. Nie może zaś opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Mając więc powyższe na względzie, zważyć należy, że także i argument, iż planowana inwestycja nie uzyskała poparcia społecznego, nie zasługuje na uwzględnienie. Konkludując, uznać należy, iż w rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynika sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, czy też innego naruszenia przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie uchybienia uprawniają sąd administracyjny do wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwego aktu administracyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd - na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - oddalił skargę.