II SA/Wr 513/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej D. i M.W. od punktu I postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Wr 513/13 w sprawie ze skargi D.W., M.W., J.W., M.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zażalenia na bezczynność postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 5 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę D.W., M.W., J.W., M.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zażalenia na bezczynność (pkt I) oraz odmówił przyznania skarżącym D.W. i M.W. prawa pomocy (pkt II). Pismem z dnia 6 grudnia 2015 r. (7 grudnia 2016 r. - data stempla pocztowego), zatytułowanym "zażalenie", sporządzonym osobiście, skarżący zakwestionowali powyższe postanowienie. Zarządzeniem z dnia 4 stycznia 2016 r. wezwano skarżących do uzupełnienia w/w pisma poprzez wskazanie, który punkt postanowienia z dnia 5 listopada 2015 r. został zaskarżony w drodze zażalenia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia 1 lutego 2016 r. wskazali, że zażaleniem z dnia 6 grudnia 2015 r. zaskarżyli wydane postanowienie z dnia 5 listopada 2015 r. w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skarga kasacyjna może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", oraz jest sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego stosownie do treści art. 175 § 1 P.p.s.a.. Odpisy postanowienia z dnia 5 listopada 2015 r. zostały doręczone skarżącym wraz z pouczeniem o przysługującym im prawie do wniesienia skargi kasacyjnej, terminie jej wniesienia oraz wymogach formalnych jakie powinna ona spełniać. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń ich odbioru skarżąca D.W. odebrała je osobiście. Należało zatem przyjąć, że skarżący zostali prawidłowo pouczeni o przysługującym im prawie do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wymogach formalnych jakie powinna ona spełniać. Mimo to skarga kasacyjna została sporządzona przez skarżących osobiście. Uwzględniając powyższe, należało stwierdzić, że skarga kasacyjna wniesiona w tej sprawie nie spełnia wymogu niezbędnego do skutecznego jej wniesienia, a mianowicie sporządzenia przez uprawniony podmiot, tj. adwokata lub radcę prawnego. Art. 178 P.p.s.a. stanowi zaś, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stąd też uznano wniesioną skargę kasacyjną za niedopuszczalną i wobec powyższego należało ją odrzucić po myśli art. 178 w związku z art. 175 § 1 P.p.s.a.. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.