II SA/Wr 514/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mieczysław Górkiewicz Sędzia NSA - Halina Kremis /sprawozdawca/ Sędzia WSA - Anna Siedlecka Protokolant - Magda Mikus po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 14 lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie uwzględnienia skargi na postanowienie z dnia 24 kwietnia 2009r. o numerze [...] oddala skargę. Postanowieniem nr [...], z dnia 14 lipca 2009 r., wydanym na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnego (Dz. U. z dnia 20.09.2002 r.) w związku z art. 138 § 1 pkt 1 kpa po rozpatrzeniu skargi J. K. na postanowienie DWINB we W. z dnia 24 kwietnia 2009 r. (Nr [...]) w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie wybudowanego pawilonu handlowego wykonanego na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę przez W. S. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. uwzględnił skargę w całości, uchylił własne postanowienie opisane wcześniej i utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 7 stycznia 2009 r. Nr [...]. Na uzasadnienie organ wskazał, że postanowieniem Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., Nr [...] o podjęciu na wniosek J. K. postępowania administracyjnego, zawieszonego postanowieniem nr [...] z dnia 19 czerwca 2000 r., w sprawie wybudowanego pawilonu handlowego wykonanego na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę - nr [...] przez W.S. Na to postanowienie została wniesiona przez J. K. skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Z uwagi na doręczenie w dniu 4 maja 2009 r. do DWINB wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2009 r. sygn. akt II OSK 393/08 który oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławia z dnia 15 listopada 2007r. sygn. akt II SA/Wr 152/07 stwierdzającego nieważność decyzji DWINB z dnia 19 lutego 2003 r. Nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, organ odwoławczy uwzględnił skargę i uchylił własne postanowienie Nr [...] z dnia 24 kwietnia 2009 r. i utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 7 stycznia 2009r. Nr [...]. Zaskarżone postanowienie zostało wydane ze względu na fakt, iż zawieszone postępowanie było faktycznie prowadzone i zostało ostatecznie zakończone decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 lutego 2003 r. Nr [...] zobowiązującą W. S. do przedłożenia określonych dokumentów celem doprowadzenia spornego pawilonu do stanu zgodnego z prawem. Dopóki orzeczenie to pozostawało w obrocie prawnym brak było podstaw do podejmowania zawieszonego postępowania. Wobec ostatecznego wyeliminowania decyzji DWINB z dnia 19 lutego 2003 r. Nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji z obrotu prawnego wyrokiem NSA z dnia 19 marca 2009 r. należało podjąć zawieszone postępowanie. Jednocześnie organ wyjaśnia, że odpis wyroku NSA został doręczony DWINB w dniu 4 maja 2009 r. (skarżone postanowienie Nr [...] zapadło w dniu 24 kwietnia 2009 r.). W związku z tym w momencie wydawania skarżonego postanowienia DWINB nie posiadał informacji o ostatecznym wyeliminowaniu z obrotu prawnego swojej decyzji Nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji PINB w O. Odnosząc się do argumentów skarżącego zawartych zażaleniu organ stwierdza, że postanowienie w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania może być wydane tylko w tym samym przedmiocie, w którym zostało zawieszone. Skoro zatem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. postanowieniem Nr [...] z dnia 19 czerwca 2000 r., zawiesił postępowania w sprawie wybudowanego pawilonu handlowego wykonanego na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę -nr [...] przez W. S., to postanowienie w sprawie podjęcia tego postępowania musi odpowiadać treści postanowienia zawieszającego postępowanie. Nie można bowiem podejmować postępowania określając jego przedmiot inaczej niż w postanowieniu zawieszającym postępowanie. Należy również zauważyć, że w sprawa zawieszonego postępowania była badana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, który nie dopatrzył się błędu w zakresie przedmiotu postępowania. Postępowanie w sprawie budowy obiektu budowlanego może ewentualnie zakończyć się nakazem rozbiórki, lecz kwestia ta nie jest przedmiotem samego postępowania. Postępowanie naprawcze zmierza bowiem do doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Nakaz rozbiórki obiektu budowlanego może zostać orzeczony jedynie w przypadku gdy jest to niezbędne dla usunięcia stanu naruszania prawa. Należy przy tym wyjaśnić, że chodzi tu w szczególności o naruszenia przepisów techniczno-budowlanych oraz o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W tej sytuacji określenie przedmiotu postępowania jako sprawy rozbiórki spornego pawilonu byłoby całkowicie bezpodstawne. Skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 14 lipca 2009r. Nr [...] w przedmiocie uwzględnienia skargi w całości złożył J. K.. W skardze wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia za zasądzeniem na jego rzecz kosztów postępowania. Wskazał, że jako właściciel działki zabudowanej nr [...][...] obręb L., położonej w L.-J., przy u. B. [...] w swoich wnioskach do PINB w O. żądał rozbiórki obiektu handlowo-usługowego, wybudowanego nielegalnie na terenie skweru miejskiego przy ul. B.. Sprawa ta została zarejestrowana wnioskiem pod nr [...] i [...] . Na skutek przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego postępowanie w tej sprawie zostało zawieszone. Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2007 r., sygnatura akt II SAB/Wr 14/06 sąd zobowiązał organ pierwszej instancji do wydania w terminie miesiąca od doręczenia wyroku postanowienia w sprawie zawieszonego postępowania. Postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania zostało przez skarżącego zaskarżone zażaleniem w części tj. w zakresie przedmiotu sprawy, wskazując, że przedmiotem zawieszonego postępowania jest sprawa rozbiórki spornego pawilonu handlowego. Zdaniem strony błędy we wskazanym zakresie były spowodowane naruszeniem przez organ art. 7 i 77 kpa. W doręczonej sądowi odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 - 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; powoływanej dalej jako ,,p.p.s.a.") odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 p.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 p.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie prawa nie narusza, zatem skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu. Działania organów administracji w niniejszej sprawie odbywały się zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowi przepis art. 54 § 3. ppsa, w myśl którego organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Korzystając z uprawnień wskazanych w tym przepisie organ uwzględnił skargę złożoną uprzednio przez J. K. na postanowienie uchylające postanowienie podejmujące zawieszone postępowanie. Istotą obecnej skargi jest twierdzenie skarżącego, że postępowanie winno być podjęte w przedmiocie rozbiórki obiektu handlowo-usługowego, wybudowanego nielegalnie na terenie skweru miejskiego przy ul. B., bowiem w tym zakresie skarżący złożył wnioski do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O.. Z rozumowaniem strony zgodzić się nie można. Jak trafnie uzasadnił organ odwoławczy podjęte w sprawie orzeczenie, podjęcie postępowania mogło dotyczyć wyłącznie tej samej sprawy (tego samego przedmiotu) jaka była objęta wcześniejszym zawieszeniem. Z dołączonych do odpowiedzi na skargę akt administracyjnych wynika jednoznacznie, że postanowieniem z dnia 19 czerwca 2000 r. (nr [...] znak [...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. "postanowił zawiesić postępowanie w sprawie wybudowanego pawilonu handlowo-usługowego wykonanego na podstawie pozwolenia na budowę – decyzja nr [...] z dnia [...] przez pana W S.- zam. ul. [...] [...] [...] J.-L.". Również wniosek strony z dnia 15.11.2005 r. (data wpływu do organu 16.11.2005 r.) dotyczył podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie znak [...]). W konsekwencji należy zgodzić się z argumentacją organu drugiej instancji, że organ mógł podjąć postępowanie tylko w tym zakresie, w jakim uprzednio postępowanie zostało zawieszone. Natomiast zagadnienie (ewentualnej) rozbiórki pawilonu jest to kwestia odrębna, którą w tym podstępowaniu ani organy, ani sąd obecnie się nie zajmują. Reasumując, na zasadzie art. 151 ppsa skarga podlegała oddaleniu.