II SA/Wr 516/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia[...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją ustalającą warunki zabudowy postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta W. z dnia [...]r. nr[...]. S. L. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. (Nr SKO[...]), utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia[...]. (Nr[...]), którą odmówiono wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta W. z dnia [...]r. (Nr[...]), ustalającą na rzecz S. Sp. z o.o. z siedzibą we W. – warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie i nadbudowie istniejącego budynku biurowego na cele mieszkaniowo - biurowe, przewidzianej do realizacji przy ulicy P. we W. na działce nr [...] oraz na częściach działek nr [...], nr [...], nr [...], AM – [...], obręb K. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania wyżej opisanej decyzji Prezydenta W. z dnia [...]r., a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, o wstrzymaniu wykonania decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny po przekazaniu sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. postanowieniem z dnia [...] r. (nr SKO[...]), działając na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej u.p.s.a.) odmówiło wstrzymania opisanej powyżej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 u.p.s.a. zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przepis art. 61 § 3 u.p.s.a. daje mimo to możliwość organowi administracji publicznej wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z tym przepisem odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wymaga podkreślenia, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Można więc powiedzieć, że pojęcia "granice tej samej sprawy" i "granice sprawy, której dotyczy skarga" zakreślają jednakowe ramy prawne. W związku z tym treścią art. 61 § 3 u.p.s.a. objęte będą zarówno akty wydane w I instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym – w tym akty w stosunku do których toczy się postępowanie o wznowienie postępowania, w przypadku, gdy orzeczenia wydane w takim postępowaniu zostały zaskarżone do sądu. W ramach tego postępowania sąd nie jest jednak władny do przeprowadzenia merytorycznej oceny zaskarżonego aktu, to jest czy jest on zgodny z prawem (zaskarżona decyzja do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem), a tylko ocenia, czy wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do wyrządzenia szkody lub spowoduje skutki, których znamiona opisano powyżej. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania całości aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 u.p.s.a. wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany. W rozpatrywanej sprawie, poza sformułowaniem żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji skarżący nie wskazał, jakie trudne do odwrócenia skutki spowodowałoby wykonanie powyższej decyzji Prezydenta W. z dnia [...]r. Nie wskazał również, czy wykonanie decyzji spowoduje wyrządzenie mu szkody, ani czy szkoda ta będzie miała znaczny rozmiar. Skarżący nie wskazał żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby podlegać ocenie Sądu z punkty widzenia kryteriów zastosowania art. 61 § 3 u.p.s.a. W nauce prawa, orzecznictwie oraz literaturze jednolicie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy określonego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295). Przedmiotom zaskarżenia jest w niniejszej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta W., którą odmówiono wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta W. z ustalającą warunki zabudowy. Przedmiotem zaś wniosku skarżącego jest ostateczna decyzja Prezydenta W. ustalająca warunki zabudowy. Należy podkreślić, że ani decyzja ustalająca warunki zabudowy, będąca instrumentem planowania przestrzennego, której celem jest ustalenie, czy dane zamierzenie inwestycyjne nie naruszy ładu przestrzennego, ani też decyzja kończąca prowadzone postępowanie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną ustalającą warunki zabudowy, nie wymagają jakichkolwiek czynności podmiotów uprawnionych, a zatem nie są decyzjami które nadają się do wykonania i wymagają wykonania w rozumieniu art. 61 § 1 i 2 u.p.s.a. Bezzasadny jest wobec tego wniosek o wstrzymanie wykonania opisanej powyżej decyzji Prezydenta W. z dnia [...]. W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych powyżej przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.