II SA/Wr 518/08

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie stwierdzenia nabycia, z mocy prawa, prawa współwłasności nieruchomości przez współużytkowników wieczystych postanawia: przyznać prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych W odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 200 zł, skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych wskazując w uzasadnieniu, że jest osobą samotną, bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie uzyskującą żadnych dochodów i posiadającą dom o pow. 120 m2. W piśmie z dnia 3 grudnia 2008 r. wnioskodawca oświadczył, że posiadane przez niego nieruchomości są przedmiotem postępowania o podział majątku dorobkowego i należą również do jego eks- małżonki. Podniósł, że utrzymuje się dzięki pomocy rodziny oraz drobnych prac dorywczych, z których osiągany dochód często nie wystarcza nawet na pokrycie jego podstawowych potrzeb. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Uwzględniając sytuację materialną skarżącego uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika bowiem, że nie posiada on środków, które mógłby przeznaczyć na koszty sądowe. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.