II SA/Wr 521/10
PostanowienieWSA we Wrocławiu2010-09-30
Skład orzekający: Sędzia NSA Julia Szczygielska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, gdy skarżący nie wykazał niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, ponieważ skarżąca nie wykazała, że jego wykonanie przed rozpatrzeniem skargi spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku świadczenia pieniężnego, jakim jest grzywna, istnieje możliwość jego zwrotu w razie uwzględnienia skargi, co wyklucza wystąpienie skutków nieodwracalnych.Stan faktyczny
Skarżąca I.W. wniosła o wstrzymanie wykonania postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które utrzymało w mocy postanowienie o nałożeniu na współwłaścicieli budynku grzywny w celu przymuszenia w wysokości 5000 zł z powodu uchylania się od obowiązku usunięcia wad budynku. Skarżąca argumentowała, że współwłaściciele są świadomi obowiązków i podejmują roboty remontowe. Sąd rozpatrywał wniosek o wstrzymanie wykonania.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I.W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi I.W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Po myśli art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po myśli § 3 art. 61 po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Uwzględniając powyższe przepisy oraz okoliczności podniesione przez stronę skarżącą we wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]r., Nr [...], Sąd doszedł do przekonania, że wykonanie zaskarżonego postanowienia jeszcze przed rozpatrzeniem sprawy nie stwarza niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku, gdyby postanowienie to zostało zakwestionowane w postępowaniu sądowym, w szczególności jeśli weźmie się pod uwagę przedmiot postępowania, które zostało podjęte w postępowaniu egzekucyjnym. Organ II instancji utrzymał w mocy postanowienie PINB Powiatu Grodzkiego J.G. z dnia [...] r., Nr [...], którym nałożono na Gminę J.G., I.W., A.I., Z.M., J.R., T.R. i J.R. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 5000 zł w związku z uchylaniem się współwłaścicieli budynku od wykonania obowiązku polegającego na usunięciu nieprawidłowości występujących w budynku zlokalizowanym przy ul. [...] w J.G. poprzez kotwienie tylnej ściany w części wysuniętej budynku oraz wzmocnienie pękniętych nadproży oraz wykonanie opaski betonowej przy ścianie tylnej i ścianach bocznych ze spadkiem od ścian budynku.
Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania postanowienia zgodnie z art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
W rozpoznawanej sprawie podniesione przez skarżącą okoliczności do takich konsekwencji nie prowadzą, a rodzaj obowiązku nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne z natury rzeczy przecież odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje oczywista możliwość zwrotu uiszczonej kwoty. Należy zauważyć, że we wniosku I.W. wskazała jedynie, że współwłaściciele są odpowiedzialnymi, świadomymi obowiązków wynikających z użytkowania obiektu ludźmi i nie ma żadnych podstaw do przymuszania ich do dbałości o własne interesy. Świadczyć o tym mają podejmowane przez nich roboty remontowe i inne działania dotyczące stanu technicznego w budynku.
Tym samym skarżąca nie wykazała w sposób wyżej podany, że wystąpiły w konsekwencji skutki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W rezultacie Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia i dlatego wniosek w tym przedmiocie nie mógł zostać uwzględniony.
Stąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło