II SA/Wr 522/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 12 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku B. Z. i M. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. Z. i M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego zagospodarowania terenu zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżący wnieśli skargę na wskazaną w rubrum decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza [...] z [...].05.2019 r., nakazującą im - jako właścicielom nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] – przywrócenie poprzedniego zagospodarowania terenu zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego poprzez usunięcie z jej ogrodzenia banerów reklamowych do [...] lipca 2019 r. W piśmie z [...].09.2019 r. skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na to, że jej wykonanie pociągnie za sobą konsekwencje finansowe wynikające z konieczności zerwania zawartych umów, zapłaty kar za ich zerwanie i ewentualnie odszkodowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W celu zajęcia merytorycznego stanowiska wobec żądania skarżących koniecznym jest odwołanie się do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie opisane wyżej przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zostały spełnione. Z okoliczności przedstawionych w motywach wniosku wynika bowiem, że bezpośrednią konsekwencją realizacji obowiązku nałożonego mocą zaskarżonej decyzji byłaby konieczność zerwania zawartych umów z podmiotami, których reklamy znajdują się na ogrodzeniu oraz zapłaty z tego powodu stosownych odszkodowań. Z powyższych względów wniosek skarżących o udzielenie ochrony tymczasowej przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a., należało uznać za zasadny i w tym stanie rzeczy Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.