II SA/Wr 529/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 28 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Biuro Geodezyjne "A." s.c. (wspólnicy: W. B., E. J.-F., J.S.) na czynności Starosty D. w przedmiocie opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z dnia 16 lipca 2012 r. skarżące Biuro Geodezyjne "A." s.c. (wspólnicy: W. B., E. J.-F., J. S.) wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na czynności Starosty D. w przedmiocie opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne. Skarżący zarzucili, że rachunki o numerach: [...] (na kwotę 48,12 zł), [...] (na kwotę 60,15 zł), [...] (na kwotę 36,09 zł), [...] (na kwotę 12,03 zł), [...] (na kwotę 24,06 zł), [...] (na kwotę 37,59 zł), [...] (na kwotę 60,15 zł), [...] (na kwotę 60,15 zł), [...] (na kwotę 3.205,65 zł) zostały wystawione przez Starostę D. w dniu [...] r. w sposób nieuprawniony. Czynności wystawienia rachunków zarzucili naruszenie art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 40 ust. 3c oraz art. 40 ust. 5 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) oraz naruszenie przepisów załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego (Dz.U. Nr 37, poz. 333). Czynnościom powyższym zarzucili ponadto naruszenie art. 2 § 2 w związku z art. 21 Ordynacji podatkowej oraz art. 60-67 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 157, poz. 1240 z późn. zm.). Wnieśli o stwierdzenie bezskuteczności opisanych czynności i zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania sądowego. Na uzasadnienie skargi podali, że z obowiązujących przepisów nie wynika uprawnienie starosty do nakładania i pobierania od wykonawców prac geodezyjnych opłat publicznoprawnych za sporządzanie kopii materiałów geodezyjnych. Po przeprowadzeniu rozważań o zgodności aktów wykonawczych z Prawem geodezyjnym i kartograficznym skarżący uznali również, że nałożenie powyższych opłat powinno nastąpić w drodze "aktu indywidualnego, a nie, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, udokumentowana przy pomocy rachunków". Odpowiadając na skargę Starosta D. wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że w dniu [...] sierpnia 2012 r. Starosta wydał decyzję administracyjną ustalającą opłatę za opisane czynności, albowiem zgodził się ze skarżącymi, że niesłuszne było ustalenie opłat w drodze rachunków. W tym stanie rzeczy Starosta D. uznał skargę w stosunku do wydanej decyzji za przedwczesną. Następnie w odpowiedzi na wezwanie Sądu Starosta D. pismem z dnia 24 września 2012 r. wyjaśnił, że swoim pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie opłat za czynności geodezyjne i jednocześnie złożył skarżącym oświadczenie o tym, że wystawione rachunki "zostają anulowane". Oświadczenie to zostało pełnomocnikowi skarżących doręczone w dniu 13 sierpnia 2012 r. Ponadto organ poinformował, że wydana przez niego decyzja administracyjna z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w sprawie ustalenia opłat za czynności geodezyjne została zakwestionowana przez skarżących w drodze odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., gdzie postępowanie obecnie się toczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, ponieważ zaskarżone czynności Starosty D. zostały przez ten organ wyeliminowane z obrotu prawnego. Jak wynika z akt doręczonych Sądowi pismo z dnia [...] sierpnia 2012 r. zawierające oświadczenie organu o anulowaniu spornych rachunków zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 13 sierpnia 2012 r. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego zachodzi m.in. wtedy, kiedy w toku danego postępowania a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 5 lutego 2007 r., IV SA/Gl 927/06, Legalis). Zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, skoro po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego doszło do skutecznego wyeliminowania zaskarżonych czynności z obrotu, to brak jest możliwości dalszego prowadzenia postępowania sądowego. Co więcej, brak przedmiotu zaskarżenia uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy, tj. ewentualne stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonych czynności czy też oddalenie skargi (por. art. 146 § 1 p.p.s.a.). Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd działając na podstawie art. 161 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.