II SA/Wr 531/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Józef Kremis (sprawozdawca) Sędziowie WSA Bogumiła Kalinowska Asesor WSA Anetta Chołuj Protokolant Jolanta Ryndak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi Zespołu Opieki Zdrowotnej w J. na decyzje Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia 21 lutego 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zaprzestania świadczenia usług medycznych przez poradnię chirurgiczną postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić stronie skarżącej 5 (pięć) zł wpisu od skargi. Przedmiotem skargi wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez Zespół Opieki Zdrowotnej w J. stała się decyzja decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia 21 lutego 2003 r. (nr [...]) zobowiązująca adresata rozstrzygnięcia do zaprzestania świadczenia usług medycznych przez poradnię chirurgiczną. W piśmie z dnia 11 kwietnia 2005 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, strona skarżąca oświadczyła, że cofa wymienioną wcześniej skargę, gdyż sporna kwestia podlega negocjacjom i zostanie rozstrzygnięta w drodze ugody. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawach tych stosuje się jedynie dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych (art. 97 § 2). Według art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca cofnęła skargę, uzasadniając tę czynność uregulowaniem sporu w drodze negocjacji i ugody, sąd zaś nie dopatrzył się w tej czynności procesowej przesłanek do uznania jej za niedopuszczalną w rozumieniu art. 60 zdanie drugie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przeto - stosownie do dyspozycji art. 161 § 1 pkt 1 tej ustawy - należało orzec jak w punkcie I postanowienia. Podstawę prawną orzeczenia o zwrocie połowy uiszczonego przez stronę skarżącą wpisu stanowi art. 232 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż cofnięcie skargi nastąpiło przed rozpoczęciem posiedzenia, na które skierowano sprawę.