II SA/Wr 538/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. H. i M. H. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przeniesienia decyzji Prezydenta W. z dnia [...] nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę osiedla domków jednorodzinnych przy ul P.-K. w W. postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem z dnia 12 października 2004 r. Przewodniczący Wydziału II WSA we Wrocławiu ustalił wysokość wpisu stałego od skargi w przedmiotowej sprawie. Następnie pismem z dnia 10 maja 2005 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego pisma braków skargi poprzez uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500,- zł. Jednocześnie pouczono stronę, że nieuiszczenie wpisu w wyznaczonym przez Sąd terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to doręczono A. H. w dniu 13 maja 2005 r. Ze zwrotnego potwierdzenia jego odbioru wynika, iż skarżący odebrał je osobiście. Zakreślony siedmiodniowy termin do uiszczenia opłaty sądowej od skargi upłynął zatem w dniu 20 maja 2005 r. Powyższa opłata nie została uiszczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym, co wprost wynika z § 2 art. 230, jest w szczególności skarga. Art. 67 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, jeżeli stroną jest osoba fizyczna, doręczenia dokonuje się jej osobiście. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zatem doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi należało uznać za dokonane prawidłowo. Stosownie do treści art. 220 § 1 powyższej ustawy sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Po myśli § 3 art. 220 skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.