II SA/Wr 538/10

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia ... w przedmiocie nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych; 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. W odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 500 zł, skarżąca wystąpiła o zwolnienie jej z kosztów sądowych. We wniosku złożonym w dniu 20 grudnia 2010 r. na urzędowym formularzu skarżąca zażądała zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego wskazując w uzasadnieniu, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się z zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości 520 zł, a koszty utrzymania mieszkania opłacane są ze świadczenia rentowego jej matki (którą się opiekuje). Poinformowała, że ponosi następujące wydatki: koszt żywności – 300 zł; koszt środków higieny- ok. 40 zł; koszt dojazdu do aptek i szpitala (gdzie przebywa jej matka)- ok. 50 zł; pomoc bezrobotnemu skarżącemu- łącznie ok. 90 zł; Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności Sąd uznał, iż zachodzą przesłanki do zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych. Ustosunkowując się z kolei do wniosku o ustanowienie radcy prawnego podkreślić należy, iż na podstawie art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 127 ze zm.) Sąd czuwa nad tym by stronom występującym w sprawie bez radcy prawnego udzielać potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. Pamiętać należy, że skarga dla Sądu ma wyłącznie walor niewiążącej informacji o wadliwości aktu organu, bowiem Sąd z urzędu zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę wszelkich naruszeń prawa jakie stwierdzi badając daną sprawę. Sąd także ocenia czy organy administracyjne zastosowały wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze (art. 134 u.p.s.a.). Wskazane uregulowania gwarantują, że niezależnie od błędnie lub nieudolnie formułowanych przez skarżącą zarzutów czy braku jej zaangażowania w postępowanie sądowoadministracyjne (skarżąca nie ma obowiązku uczestniczenia w posiedzeniach Sądu) akt będący przedmiotem zaskarżenia zostanie wszechstronnie przez Sąd zbadane pod względem jego zgodności z prawem. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 2 i § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzekł jak w sentencji.