II SA/Wr 539/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 27 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M., I. S.-R. i A. P.-R. na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. W. w przedmiocie wyłączenia pracownika organu, członka organu, organu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 15 sierpnia 2012 r. (data złożenia w Sądzie: 22.08.2012 r.) S. M., I. S.-R. i A. P.-R. (dalej: Skarżące) wniosły o "wyłączenie pracownika organu, członka organu, całego organu Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w powiecie W., a w szczególności Pana S. Ż.". Na uzasadnienie swojego żądania Skarżące podały, że nie zgadzają się ze sposobem prowadzenia postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. w sprawie dotyczącej połączenia lokalu 1E i 1F, co ma związek z pozwoleniem na użytkowanie nr [...] z dnia [...] r. Nie podały, o jaki budynek chodzi, ani gdzie on się znajduje, lecz wskazały, że jego dokumentacja to teczka nr [...]. Dalej Skarżące poinformowały, że połączenie dwóch lokali poprzez wyburzenie ściany nośnej budynku powoduje zagrożenie dla bezpieczeństwa mieszkańców, a nadto umożliwia powstanie w budynku lokalu gastronomicznego lub sklepu. Odnośnie do osoby S. Ż. wskazano w skardze, że dopuścił się on niefrasobliwego i niezgodnego z prawem postępowania, ponieważ usankcjonował samowolę budowlaną, wskutek czego nieruchomości należące do Skarżących straciły na wartości. Skarżące uznały, że S. Ż. jest "sędzią we własnych zaskarżanych przez nas decyzjach" oraz dopuszcza się oszustwa i poświadczania nieprawdy w dokumentach urzędowych. Zwróciły uwagę, że ich próby wyłączenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. okazały się bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu, ponieważ dotyczy sprawy nienależącej do właściwości sądu administracyjnego. W myśl art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.) w takim wypadku sąd odrzuca skargę. Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 tego przepisu stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Natomiast na mocy przepisu art. 5 p.p.s.a. sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach: 1) wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami administracji publicznej; 2) wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi; 3) odmowy mianowania na stanowiska lub powołania do pełnienia funkcji w organach administracji publicznej, chyba że obowiązek mianowania lub powołania wynika z przepisów prawa; 4) wiz wydawanych przez konsulów, z wyjątkiem wiz wydanych cudzoziemcowi będącemu członkiem rodziny obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej; 5) zezwoleń na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego wydawanych przez konsulów. Z analizy przytoczonych przepisów prawa wynika, że działalność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. może podlegać kontroli sądu administracyjnego jedynie w zakresie wskazanym w cytowanych przepisach. Odnosząc przywołane przepisy do rozpoznawanej sprawy trzeba powiedzieć, że ani żądanie wyłączenia organu administracji publicznej (jakim jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie W.), ani żądanie wyłączenia któregokolwiek z pracowników Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w Powiecie W., ani także żądanie wyłączenia S. Ż. (osoba piastująca funkcję organu administracji publicznej) nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sprawa z wniosku o wyłączenie organu lub pracownika nie znajduje się bowiem w ustawowym katalogu spraw, które mogą być rozpatrywane przez sądy administracyjne. Jeżeli zatem pismo (skarga, wniosek) dotyczy sprawy, która nie należy do właściwości sądów administracyjnych, to pismo takie podlega odrzuceniu. Należy jeszcze wspomnieć, że zgodnie z art. 24 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego o odsunięciu danego pracownika od udziału w postępowaniu decyduje jego bezpośredni przełożony, który wyznacza innego pracownika do prowadzenia sprawy. Odnośnie do wyłączenia organu administracji publicznej od załatwienia danej sprawy, to w myśl art. 25 § 1 k.p.a. ma ono miejsce, gdy dana sprawa dotyczy interesów majątkowych kierownika tego organu albo osoby zajmującej stanowisko kierownicze w organie bezpośrednio wyższego stopnia (lub ich małżonka, krewnych, powinowatych do drugiego stopnia, osoby związanej z nimi z tytułu opieki, kurateli, przysposobienia). W przypadku wyłączenia organu sprawę załatwia organ wyższego stopnia nad organem załatwiającym sprawę albo organ wyższego stopnia nad organem, w którym osoba wymieniona w § 25 § 1 pkt 2 k.p.a. zajmuje stanowisko kierownicze. Zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) organem wyższego stopnia w stosunku do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego jest wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego. Brzmienie tych przepisów dodatkowo jeszcze potwierdza wniosek, że sprawa poruszona w skardze nie należy do właściwości sądów administracyjnych, ponieważ ustawodawca nie wymienia sądu jako organu właściwego do rozstrzygania spraw dotyczących wyłączenia pracownika lub organu administracji publicznej. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.