II SA/Wr 540/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus, po rozpoznaniu w dniu 24 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Kamiennej Górze z dnia 19 grudnia 2012 r. Nr XXVII/164/12 w przedmiocie określenia wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o zezwolenie na opróżnianie zbiorników bezodpływowych i transport nieczystości ciekłych na ternie miasta Kamienna Góra postanawia umorzyć postępowanie w sprawie. Wojewoda Dolnośląski działający jako organ nadzoru wniósł w dniu 18 czerwca 2013 r. – za pośrednictwem Rady Miejskiej w Kamiennej Górze – do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Kamiennej Górze z dnia 19 grudnia 2012 r. Nr XXVII/164/12 w sprawie określenia wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o wydanie zezwolenia na opróżnianie zbiorników bezodpływowych i transport nieczystości ciekłych na terenie miasta Kamienna Góra. W piśmie doręczonym Sądowi w dniu 17 października 2013 r. pełnomocnik Wojewody Dolnośląskiego oświadczył, że cofa skargę wniesioną w tej sprawie, podając w uzasadnieniu, że uchwałą z dnia 22 maja 2013 r. Nr XXXI/192/13 oraz uchwałą z dnia 11 września 2013 r. Nr XXXIV/214/13 Rada Miejska w Kamiennej Górze zmieniła uchwałę z dnia 19 grudnia 2012 r. Nr XXVII/164/12 w sprawie określenia wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na opróżnianie zbiorników bezodpływowych i transport nieczystości ciekłych na terenie miasta Kamienna Góra i doprowadziła tym samym do jej zgodności z prawem. W związku z tym – jak wskazał pełnomocnik skarżącego organu nadzoru – postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednocześnie przepis ten stanowi, że Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dokonując oceny w tym zakresie Sąd stwierdził, że cofnięcie skargi nie może wywołać żadnego ze skutków wskazanych przez ustawodawcę w zastrzeżeniu zawartym w zdaniu drugim powołanego powyżej przepisu, a to pozwala uznać czynność pełnomocnika skarżącego w tym przedmiocie podjętą za skuteczną. W tych okolicznościach Sąd był zobligowany do zastosowania w sprawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 powołanej powyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.