II SA/Wr 542/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 20 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. M. N., zastępowany przez pełnomocnika radcę prawnego B. M., wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. We wniosku podał, że zaskarżoną decyzję organ przesłał na adres wskazany przez skarżącego, jednak osoba, która była uprawniona do odbioru przesyłki wyjechała (nie uprzedziwszy skarżącego), na skutek czego przesyłka zawierająca decyzję o wymeldowaniu skarżącego z miejsca pobytu stałego została zwrócona Wojewodzie D.. Dalej podano, że skarżący o treści zaskarżonej decyzji dowiedział się w dniu 22 czerwca 2016 r. podczas wizyty w D. Urzędzie Wojewódzkim. W tymże dniu odebrał egzemplarz zaskarżonej decyzji. Następnie w dniu 28 czerwca 2016 r. udzielił pełnomocnictwa ww. radcy prawnemu. Skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia pełnomocnik skarżącego nadał przesyłką na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 28 czerwca 2016 r. Następnie Sąd przekazał skargę Wojewodzie D., który w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Następnie pismem z dnia 12 lipca 2016 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że nie nastąpiło skuteczne doręczenie decyzji Wojewody na adres skarżącego, a tym samym nie rozpoczął się bieg terminu do wniesienia skargi do sądu. Na wypadek, gdyby sąd tezy tej nie podzielił, pełnomocnik podtrzymał wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Z doręczonych Sądowi akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. wysłano na podany przez skarżącego adres ([...]), jednak przesyłka nie została podjęta i po dwukrotnym awizowaniu zwrócona do D. Urzędu Wojewódzkiego we Wrocławiu. Koperta, w której znajdował się egzemplarz tej decyzji jest pusta, natomiast na egzemplarzu decyzji przeznaczonym dla organu widnieje odręczna adnotacja o treści: "Odebrałem dnia 22.06.2016" podpisana własnoręcznie przez M. N.. Oceniając w tym kontekście kwestię, kiedy doszło do doręczenia ww. decyzji skarżącemu Sąd przyjął, że nastąpiło to w dniu 22 czerwca 2016 r. zgodnie z przytoczoną adnotacją. Sąd zauważył bowiem, że upoważniony pracownik organu doręczając w dniu 22 czerwca 2016 r. oryginał decyzji za potwierdzeniem odbioru, uznał tym samym, że w czynności pierwotnego doręczenia nastąpiły takie uchybienia, z powodu których nie można przyjąć skutku doręczenia w sposób domniemany. W przeciwnym razie, to znaczy gdyby stwierdził, że skutek doręczenia nastąpił w związku z nieodebraniem przesyłki pocztowej awizowanej w dniu 11 kwietnia 2016 r., wówczas doręczyłby skarżącemu kserokopię decyzji (a nie jej oryginał) w celach informacyjnych, bez potwierdzenia odbioru i obowiązany byłby pouczyć stronę o przysługujących jej uprawnieniach, w tym o możliwości wystąpienia strony z prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, czego jednak nie uczynił. Tak więc należy przyjąć, że pierwotne nadanie decyzji do M. N. nie przyniosło skutku w postaci doręczenia decyzji Wojewody. Trzeba bowiem zauważyć, że M. N. odbierając ww. decyzję w dniu 22 czerwca 2016 r. z rąk uprawnionego pracownika Urzędu Wojewódzkiego, działał w zaufaniu do organu administracji publicznej. W aktach sprawy brak jest dokumentu wskazującego, że organ pouczył skarżącego o tym, czy zaskarżoną decyzję uznaje za doręczoną z datą inną niż dzień 22 czerwca 2016 r. Dodać należy jeszcze, że z konstytucyjnej zasady ochrony zaufania obywatela do prawidłowości działań organów administracji i sądów wynika, iż obywatel nie powinien być narażony na uszczerbek, jeśli działał w przekonaniu, iż odnoszące się do niego działania organów państwa są prawidłowe i odpowiadające prawu (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 lipca 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 319/15, Orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy Sąd przyjął, że M. N. potwierdzając odbiór decyzji w dniu 22 czerwca 2016 r. uczynił to z przekonaniem, że od tego dnia liczony jest termin do wniesienia skargi (zgodnie z pouczeniem w doręczonej mu decyzji), bowiem nie otrzymał on żadnej innej informacji od organu, że jego sytuacja prawna jest odmienna. Skargę do Sądu pełnomocnik skarżącego wniósł przesyłką nadaną w dniu 28 czerwca 2016 r. na adres Sądu, co było nieprawidłowe, ponieważ skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działania skarga dotyczy (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2016 r. poz. 718; dalej: p.p.s.a.). Sąd przesłał więc skargę na adres organu pismem z dnia 1 lipca 2016 r. i tę datę należy przyjąć za dzień wniesienia skargi. Skoro jednak decyzję Wojewody D. doręczono M. N. w dniu 22 czerwca 2016 r., to skarga nadana w dniu 1 lipca 2016 r. została wniesiona w terminie. Z tych względów Sąd uznał, że postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi należało umorzyć jako bezprzedmiotowe (art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Zdaniem Sądu umorzeniem winno bowiem skutkować wystąpienie z wnioskiem o przywrócenie terminu, któremu w istocie strona nie uchybiła (zob. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski /red./, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, s. 476 i n.). Z tych względów postanowiono jak w sentencji. Informacyjnie dodać należy, że po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia Sąd będzie mógł przejść do rozpoznania wniesionej skargi.