II SA/Wr 542/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 5 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. J.o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi P. J. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia (...) czerwca 2019 r. nr (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia postanawia: przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 1 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a.") odrzucił skargę P. J. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia (...) czerwca 2019 r. nr (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL oraz nadesłanie trzech egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Z uwagi na fakt, że skarżący nie podjął z placówki pocztowej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, Sąd przyjął jej skutek doręczenia przy zastosowaniu fikcji prawnej doręczenia na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. W dniu 28 października 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynął wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi (nadany w placówce pocztowej w dniu 24 października 2019 r.). W uzasadnieniu przedmiotowego pisma P. J. wskazał, że o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi dowiedział się z postanowienia Sądu z dnia 1 października 2019 r. odrzucającego skargę, które zostało mu doręczone w dniu 17 października 2019 r. ( karta 71 akt sądowych). Skarżący poinformował również, że w okresie od 25 sierpnia 2019 r. do 31 sierpnia 2019 r. wraz z żoną przebywał na urlopie w C. (do wniosku skarżący dołączył kartę pobytu z ośrodka wczasowego). Następnie po powrocie z urlopu, skarżący ze względu na nagłą sytuację rodzinną (pogorszenie stanu zdrowia teścia) udał się do L. Ś.. Skarżący poinformował, że do Wrocławia wrócił po pogrzebie teścia w dniu 17 września 2019 r. (do wniosku skarżący dołączył odpis skrócony aktu zgonu). Skarżący wskazał, że z uwagi na przebywanie poza W., nie wiedział, że w placówce pocztowej oczekuje na niego przesyłka sądowa. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, skarżący dokonał czynności objętych wnioskiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a."), Sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z art. 87 § 2 powołanej ustawy, we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają przepisy § 1-4 art. 87 p.p.s.a. Są nimi: 1) wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, 2) uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu, 3) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego, 4) równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4). Wskazać należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany na podstawie wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Strona wnosząca o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać (uprawdopodobnić), że w czasie biegu terminu do dokonania tej czynności zaistniała obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane jej działaniem i było od niej całkowicie niezależne (por. postanowienie NSA z 27 stycznia 2015 r., sygn. akt II GZ 798/14). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, niezależnej od woli skarżącego i nie dającej się przezwyciężyć (przykładowo przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.; zob. postanowienie NSA z 18 marca 2015 r., sygn. akt I OZ 225/15). Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, Sąd uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie, bowiem został złożony w terminie oraz spełnia wszystkie wymogi formalne. Nadto, skarżący wywiązał się z obowiązku dokonania czynności, której nie dokonał w terminie, a mianowicie wskazał numer PESEL oraz nadesłał 3 własnoręcznie podpisane egzemplarze skargi. Przedstawiona przez skarżącego argumentacja również nie budzi wątpliwości Sądu. W czasie w jakim podjęto próbę doręczenia przesyłki skarżący nie przebywał we Wrocławiu. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.