II SA/Wr 544/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon (spr.) Sędziowie: Asesor WSA Wojciech Śnieżyński Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi Gminy Milicz na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Dolnośląskiego z dnia 16 września 2020 r. nr NK-N.4131.83.9.2020.MC2 w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej w Miliczu z dnia 23 lipca 2020 r., nr XXXVI/164/2020 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części 2 terenu D położonego w obrębach: Milicz, Kaszowo, Miłochowice w gminie Milicz oddala skargę w całości. Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 16 września 2020 r. (nr NK-N.4131.83.9.2020.MC2) Wojewoda Dolnośląski stwierdził nieważność uchwały nr XXXVI/164/2020 Rady Miejskiej w Miliczu z dnia 23 lipca 2020 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części 2 terenu "D" położonego w obrębach: Milicz, Kaszowo, Miłochowice w gminie Milicz. W uzasadnieniu wskazał, że zakwestionowana uchwała została podjęta z istotnym naruszeniem art. 9 ust. 4 i art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2020 r. poz. 293, dalej zw. u.p.z.p.) polegającym na naruszeniu ustaleń studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Milicz. W tym kontekście Wojewoda podkreślił, że zgodnie z załącznikiem nr 3 do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Milicz, przyjętego uchwałą nr XV/80/2015 Rady Miejskiej w Miliczu z dnia 14 lipca 2015 r., zmienionego uchwałą nr LVIII/334/2018 z dnia 24 maja 2018 r. oraz uchwałą nr XXVI/120/2019 z dnia 4 grudnia 2019 r., zwanego dalej "studium", przez fragment terenu oznaczonego w przedmiotowym planie miejscowym symbolem 1ZL, 3ZL, 5ZL, 14R, 37KDW, 18R oraz 24ZL przebiega, wyznaczony w studium, teren planowanych dróg - zachodniej obwodnicy Milicza na trasie drogi krajowej nr 15. W zapisach studium, Rada Miejska w Miliczu ustalając kierunki rozwoju systemów komunikacji postanowiła: "Planuje się budowę zachodniej obwodnicy Milicza na trasie drogi krajowej nr 15 co pozwoli wyeliminować uciążliwy ruch tranzytowy oraz zaktywizować tereny pod inwestycje w północno-zachodniej części Milicza i na terenie wsi Stawiec". Wskazano ponadto, że przy wyznaczaniu dróg do modernizacji przeanalizowano planowany przebieg obwodnicy Sułowa i obwodnicy miasta Milicza z planowanym obejściem Miłochowic na drodze krajowej nr 15 oraz planowaną lokalizację zbiorników retencyjnych "Świętoszyn" i "Miłosławice". W zakresie wytycznych do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego ustalono natomiast, że droga krajowa nr 15, dla której ustalono klasę techniczną drogi "G", docelowo ma uzyskać klasę techniczną GP, tj. droga główna ruchu przyśpieszonego. W studium określono ponadto zadania służące realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym, w których ujęto, m.in. budowę obwodnicy Milicza w ciągu drogi krajowej nr 15 (str. 35). Co więcej, realizację obejść drogowych miejscowości, Rada Miejska w Miliczu uznała w studium za główne działania, a sam przebieg przewidzianej w studium obwodnicy został również wyznaczony na załączniku graficznym do studium, stanowiącym załącznik nr 3. Tymczasem, w uchwalonym przez Radę Miejską w Miliczu planie miejscowym, na terenach, na których wyznaczono w studium przebieg planowanej obwodnicy Milicza, ustalono w przeważającym zakresie przeznaczenie podstawowe jako lasy, a w pozostałej części - tereny rolnicze. Mając na uwadze, że zdecydowana większość obszaru objętego planem zawiera w planie przeznaczenie, które nie jest zgodne z treścią studium, uzasadnionym – zdaniem Wojewody – było stwierdzenie nieważności całego obszaru objętego planem miejscowym. W tym zakresie wyjaśnił bowiem, że nawet w przypadku utrzymania w mocy tylko części zaskarżonego planu, co do obszarów, na których nie wyznaczono w studium przebiegu planowanej obwodnicy, pomimo zgodności ze studium i tak uniemożliwiłoby to w praktyce prawidłowe stosowanie takiej części planu. Należy bowiem zauważyć, że droga krajowa nr 15, dla której ustalono klasę techniczną "G", docelowo ma uzyskać klasę techniczną GP. W takim przypadku konieczne jest zapewnienie odpowiednich stref ochrony dla terenów znajdujących się w zasięgu oddziaływania projektowanej w studium inwestycji. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem nadzorczym Gmina Milicz złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Kwestionowanemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 9 ust. 4 oraz art. 20 ust. 1, art. 28 ust. 1 oraz art. 35 u.p.z.p. poprzez błędne zastosowanie pierwszego, w sytuacji gdy nie miał on zastosowania oraz błędną wykładnię pozostałych polegającą na przyjęciu, że zmiany poczynione w miejscowym planie są niezgodne z ustaleniami zawartymi w załączniku nr 3 do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Milicz, przyjętego uchwałą XV/80/2015 Rady Miejskiej w Miliczu z dnia 14 lipca 2015 r., zmienionego uchwałą nr LVIII/334/2018 z dnia 24 maja 2018 r. oraz uchwałą nr XXVI/120/2019 z dnia 4 grudnia 2019 r., podczas gdy organ pominął treść ww. Studium w Części II pt. Kierunki zagospodarowania przestrzennego, pkt. 1 Kierunki zmian w strukturze przestrzennej gminy oraz w przeznaczeniu terenu, Wytyczne do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, na stronie 19, gdzie jednoznacznie wskazano, że "za zgodne ze studium uznaje się przyjmowanie w ustaleniach planów dotychczasowego sposobu zagospodarowania i zabudowy na terenach, na których studium przewiduje ich zmianę" oraz że "za zgodne ze studium uznaje się wprowadzanie dalszych ograniczeń w przeznaczaniu terenów oraz zasad ich zagospodarowania z uwagi na uwarunkowania przyrodnicze", a która to treść studium przesądza o prawidłowości rezygnacji z wyznaczania przyszłego korytarza obwodnicy Milicza na kwestionowanym obszarze objętym planem oraz z przeznaczenia nowych terenów pod zabudowę usługową, w rejonie planowanej obwodnicy i pozostawienia dotychczasowego sposobu zagospodarowania terenu, a ponadto zastosowanie w planie dotychczasowego sposobu zagospodarowania przedmiotowego terenu w żaden sposób nie utrącało skarżącej potencjalnej możliwości zmiany tegoż zagospodarowania na teren przeznaczony pod budowę planowanej obwodnicy; - art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 20 pkt 1 ustawy o drogach publicznych w zw. z art. 11a ust. 4 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych poprzez błędne zastosowanie pierwszego, w sytuacji gdy nie miał on zastosowania oraz pominięcie drugiego, na skutek przyjęcia, że załącznik nr 3 do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Milicz, w którym ujęto budowę obwodnicy Milicza w ciągu drogi krajowej nr 15, stanowi definitywne określenie położenia przyszłej obwodnicy Milicza, a co za tym idzie, nie podlega ono modyfikacji w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, podczas gdy zgodnie z drugim z ww. przepisów do zarządcy drogi (nie Gminy Milicz) należy opracowywanie projektów planów rozwoju sieci drogowej oraz bieżące informowanie o tych planach organów właściwych do sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, a Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad, będąca zarządcą drogi krajowej nr 15, nie przekazała Gminie Milicz informacji, pozwalających na jednoznaczne ustalenie planowanej trasy obwodnicy i jej parametrów w dokumentach planistycznych, w konsekwencji prawidłowym było przyjęcie w ustaleniach przedmiotowego planu dotychczasowego sposobu zagospodarowania terenu, na którym studium przewidywało jego zmianę. - art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 35 u.p.z.p. poprzez ich błędną interpretację na skutek pominięcia, iż przedmiotowy obszar objęty planem położony jest w całości w granicach Parku Krajobrazowego "Dolina Baryczy", ustanowionego rozporządzeniem Wojewody Dolnośląskiego z dnia 28 marca 2007 r. w sprawie Parku Krajobrazowego "Dolina Baryczy", dla terenu Parku leżącego w granicach województwa dolnośląskiego oraz obszaru specjalnej ochrony ptaków "Dolina Baryczy", objętego ochroną jako część Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000 na podstawie rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 12 stycznia 2011 r. w sprawie obszarów specjalnej ochrony ptaków oraz specjalnego obszaru ochrony siedlisk, mającego znaczenie dla Wspólnoty, "Ostoja nad Baryczą" objętego ochroną jako część Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000 na podstawie Decyzji Komisji Wspólnot Europejskich z dnia 12 grudnia 2008 r. przyjmującej na mocy dyrektywy Rady 92/43/EWG drugi zaktualizowany wykaz terenów, mających znaczenie dla Wspólnoty, składających się na kontynentalny region biogeograficzny, co prowadzi do wniosku, że zmiana przeznaczenia przedmiotowych obszarów planu bez uzyskania przez Gminę Milicz informacji pozwalających na jednoznaczne ustalenie planowanej trasy obwodnicy i jej parametrów w dokumentach planistycznych mogłaby doprowadzić do negatywnych skutków realizacji przedsięwzięcia drogowego dla środowiska przyrodniczego i jego degradacji. Rozwijając zarzutu skargi Gmina wskazała, że organ nadzoru w sposób całkowicie oderwany od obowiązujących przepisów uznał, że ujęcie w Studium budowy obwodnicy Milicza w ciągu drogi krajowej nr 15, stanowi definitywne określenie jej przyszłego położenia. W konsekwencji uznał, że powyższe ustalenie nie podlega modyfikacji w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Pominął jednak, że droga krajowa nr 15, przebiegająca przez centrum miasta Milicz, stanowi główną arterię komunikacyjną na teren Gminy Milicz. Obwodnica miasta Milicza w ciągu drogi krajowej nr 15, planowana jest od lat 90-tych XX w., przy czym wyznaczona wówczas, jako jeden z wariantów, trasa po zachodniej stronie miasta, była uwzględniana we wszystkich późniejszych dokumentach planistycznych, sporządzanych dla tego obszaru, w tym na rysunku obowiązującego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Milicz, przyjętego uchwałą Nr XV/80/2015 i zmienionego uchwałami Nr LVIII/334/2018 oraz Nr XXVI/120/2019. Zdaniem jednak Gminy z powodu braku szczegółowych analiz i specjalistycznych opracowań dotyczących ustalenia przebiegu trasy, wyznaczona trasa ma raczej charakter koncepcyjny, a organ nadzoru całkowicie pominął przy tym, iż podczas próby uchwalenia przedmiotowej uchwały, uwzględniającej wskazywane w Studium potencjalne położenie obwodnicy Milicza na etapie opiniowania i uzgadniania pierwszej wersji projektu planu wraz z prognozę oddziaływania planu na środowisko, ujawniły się problemy z uzyskaniem wymaganych uzgodnień, w związku z planowanym zagospodarowaniem południowej części obszaru planu, które dotyczyły głównie planowanego na tym terenie odcinka obwodnicy. I tak Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad postanowieniem z dnia 12 marzec 2018 r. odmówiła uzgodnienia przedłożonego projektu planu i nie zgodziła się na umieszczenie w nim trasy odcinka obwodnicy Milicza w ciągu drogi krajowej nr 15 ze względu na brak takiej inwestycji w programie budowy dróg. Z kolei Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska zażądał, aby w prognozie oddziaływania na środowisko, sporządzanej do planu, przedstawić szczegółowo przewidywane skutki oddziaływania realizacji planowanej drogi na chronione elementy środowiska, przy czym na tym etapie, bez znajomości szczegółowych parametrów tejże drogi, w tym np. planowanych do zastosowania środków technicznych, chroniących środowisko, było to niemożliwe. Dalej skarżąca podniosła, że organ nadzoru całkowicie pominął treść art. 20 pkt 1 ustawy o drogach publicznych, który stanowi, iż do zarządcy drogi należy opracowywanie projektów planów rozwoju sieci drogowej oraz bieżące informowanie o tych planach organów właściwych do sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Tymczasem w niniejszej sprawie Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad, będąca zarządcą drogi krajowej nr 15, nie przekazała Gminie Milicz informacji, pozwalających na jednoznaczne ustalenie planowanej trasy obwodnicy i jej parametrów w dokumentach planistycznych. Powyższe rozstrzygnięcia i brak możliwości uzyskania wymaganych uzgodnień stały się przesłanką do zastosowania wskazanego zapisu Studium, pozwalającego uznać utrzymanie dotychczasowego sposobu zagospodarowania terenu (w rejonie planowanej trasy obwodnicy) jako zgodnego ze studium i zrezygnować z przeznaczenia wskazanych na rysunku studium terenów rolnych i leśnych pod ww. obwodnicę oraz zabudowę usługową, przylegającą do obwodnicy. Wskazała przy tym, że Wojewoda nie wziął również pod uwagę, że ewentualna lokalizacja i budowa obwodnicy Milicza w ciągu drogi krajowej nr 15, może być podjęta przez zarządcę drogi w każdej chwili, niezależnie od ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, na podstawie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, a wówczas również ocena oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko będzie dokonywana w trybie przewidzianym w tej ustawie. Wreszcie skarżąca podniosła, że sporny miejscowy plan uzyskał wszystkie wymagane uzgodnienia, w tym Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we Wrocławiu, w zakresie ustaleń, mogących mieć negatywny wpływ na ochronę przyrody Parku Krajobrazowego "Dolina Baryczy" oraz obszarów Natura 2000, jak również Dyrektora Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, oddział we Wrocławiu, jako zarządcy dróg krajowych. Nielogicznym jawi się więc twierdzenie organu nadzoru o uniemożliwieniu realizacji kierunku zagospodarowania, wskazanym w Studium w sytuacji, gdy uchwalony plan ma charakter w dużym stopniu zachowawczy - przewiduje utrzymanie istniejącego sposobu zagospodarowania wszystkich terenów leśnych i większości terenów rolnych, a jednocześnie takie rozwiązanie daje większą swobodę w wyznaczeniu optymalnej trasy obwodnicy bez kolizji z terenami planowanymi do zainwestowania. Powyższe stanowisko w pełni koresponduje z opublikowanym przez Ministerstwo Infrastruktury projektem z dnia 10 września 2020 r. Programu Budowy 100 Obwodnic, w którym ujęto budowę obwodnicy Milicza w ciągu drogi krajowej nr 15, zaplanowaną na lata 2027-2029. Z jego treści nie wynikają żadne nowe informacje, które pozwoliłyby na ustalenie przebiegu obwodnicy w planie miejscowym, a nadto brak jest jednoznacznych parametrów inwestycji, jak również brak ustalonej trasy, która może być odmienna od wskazanej w studium. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Dolnośląski wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie, a odnosząc się do zarzutów wskazał, że uzasadnienie przyjętego w planie miejscowym sposobu zagospodarowania może tylko w ograniczonym zakresie opierać się na przyjętym w studium wyłączeniu. Wskazać bowiem należy, że jak wynika z treści uwag wniesionych przez Dolnośląski Zespół Parków Krajobrazowych, pismem z dnia 25 marca 2020 r.: "przeznaczenia terenów 14R i 18R (...) od ponad 10 lat są w rzeczywistości obszarami zalesionymi, a w związku z tym wniesiono o oznaczenie tych obszarów jako obszary leśne ZL lub przeznaczone do zalesienia RL;". Powyższe oznacza, że ustalone w planie miejscowym dla tych terenów przeznaczenie - tereny rolnicze, nie stanowi "dotychczasowego sposobu zagospodarowania i zabudowy". Tym samym powoływanie się na wskazany argument w celu uzasadnienia odstąpienia od wyznaczania obwodnicy na tych terenach jest bezpodstawne. W istocie bowiem strona skarżąca nie skorzystała z wyjątku przewidzianego w studium dla tych terenów. Należy natomiast zwrócić uwagę, że m.in. na ww. terenach, tj. 14R i 18R studium przewiduje lokalizację obwodnicy. Dalej Wojewoda podniósł, że art. 35 u.p.z.p., którego naruszenia upatruje strona skarżąca w rozstrzygnięciu organu nadzoru, nie dotyczy kwestii związanej ze szczególnym położeniem terenów objętych planem. Regulacja ustawy pozwala jedynie na tymczasowe wykorzystywanie określonych terenów w sposób dotychczasowy, pomimo zmiany tego przeznaczenia na skutek uchwalenia planu miejscowego. Należy ponadto wskazać, że brak dostatecznych informacji na temat ostatecznego przebiegu planowanej trasy obwodnicy, uzależnionego również od innych organów właściwych do zajęcia stanowiska w tym zakresie, nie uzasadnia przyjmowania w planie miejscowym rozwiązań sprzecznych z postanowieniami studium, w którym Gmina, najwyraźniej nie posiadając informacji o ostatecznym przebiegu obwodnicy, wyznaczyła ją. Tym samym Gmina dokonała samoograniczenia w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 2107), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W ramach tak zakreślonej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. W myśl art. 3 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325), zwanej "p.p.s.a.", kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. W tym zakresie dokonując oceny legalności sąd bada, czy akt nadzoru, z uwagi na jego formę, treść rozstrzygnięcia, argumentację uzasadnienia i tryb wydania, odpowiada przepisom prawa. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Dolnośląskiego z dnia 16 września 2020 r. (Nr XXXVI/164/2020), mocą którego stwierdzono nieważność uchwały nr XXXVI/164/2020 Rady Miejskiej w Miliczu z dnia 23 lipca 2020 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części 2 terenu "D" położonego w obrębach: Milicz, Kaszowo, Miłochowice w gminie Milicz z uwagi na jej niezgodność z postanowieniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Milicz, a zatem naruszeniem art. 9 ust. 4 i art. 20 ust. 1 u.p.z.p. Zgodnie z art. 9 ust. 4 u.p.z.p. ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Stosownie do art. 20 ust. 1 u.p.z.p. plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium. Zgodność między treścią studium a treścią planu miejscowego wystąpi w razie kontynuacji przeznaczenia terenu w studium, a następnie skonkretyzowanie tego przeznaczenia w miejscowym planie. Plan ten ma jedynie doprecyzować ogólną treść w studium, nie jest zatem dopuszczalna zmiana treści studium przez przeznaczenie terenów na inne cele. Niezgodność zapisów ogólnych studium z przepisami szczególnymi planów stanowi o naruszeniu istotnym zasad sporządzenia planu miejscowego. Skoro więc w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy określa się m.in. kierunki zmian w przeznaczaniu terenów (art. 10 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p.), to gmina w ramach uprawnień wynikających z władztwa planistycznego, może zmienić w planie miejscowym dotychczasowe przeznaczenie określonych obszarów, ale tylko w granicach zakreślonych ustaleniami studium. Inne przeznaczenie konkretnego terenu w planie miejscowym niż przeznaczenie przyjęte w studium kwalifikowane jest jako istotne naruszenie prawa, tj. art. 9 ust. 4 u.p.z.p., zwłaszcza gdy przeznaczenie terenu w planie jest całkowicie odmienne od ustalonego w studium. Z taką zaś sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. W jej realiach bowiem prawidłowo Wojewoda w toku prowadzonego postępowania nadzorczego stwierdził brak zgodności spornego planu miejscowego z postanowieniami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Milicz, przyjętego uchwałą nr XV/80/2015 Rady Miejskiej w Miliczu z dnia 14 lipca 2015 r., zmienionego uchwalą nr LVIII/334/2018 z dnia 24 maja 2018 r. oraz uchwałą nr XXVI/120/2019 z dnia 4 grudnia 2019 r. Dla terenu oznaczonego w niniejszym planie symbolem 1ZL, 3ZL, 5ZL, 14R, 37KDW, 18R oraz 24ZL , tj. lasy i tereny rolnicze w Studium lokalny prawodawca wyznaczył teren planowanych dróg - zachodniej obwodnicy Milicza na trasie drogi krajowej nr 15. Tym samym w spornym miejscowym planie Rada Gminy Milicz ustalając w ramach przysługującego jej władztwa planistycznego przeznaczenie terenów w sposób nieuprawniony dokonała zmiany przeznaczenia wymienionych terenów względem tego co przyjęła w Studium, wprowadzając przez to całkowicie odmienny sposób zagospodarowania. Niniejsze zaś jest nie do pogodzenia - jak to słusznie zauważył Wojewoda – z jedną z podstawowych zasad sporządzania miejscowych planów, tj. zgodnością jego treści z postanowieniami Studium. W tej sytuacji zasadnym było wydanie w oparciu o brzmienie art. 28 ust. 1 u.p.z.p. spornego rozstrzygnięcia nadzorczego. Prawidłowości jego podjęcia nie mogą przy tym podważać sformułowane w skardze zarzuty, które w znacznej mierzy oscylują wokół braku wyznaczenia przez inne podmioty przebiegu przyszłej obwodnicy Milicza, czy też zaistniałe w troku procedury planistycznej trudności związane z uzgodnieniem treści planu z właściwymi organami, w tym brak uzgodnienia przez Generalną Dyrekcje Dróg Krajowych i Autostrad przedłożonego projektu planu zwierającego w swej treści trasy odcinka obwodnicy Milicza. Niniejsze trudności w żadnej bowiem mierze nie pozwalają na odstąpienie od zasady zgodności planu z postanowieniami Studium, a zatem wyłączenie stosowania art. 9 ust. 4 i 20 ust. 1 u.p.z.p. Należy przy tym zauważyć, że jakkolwiek Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie jest aktem prawa miejscowego to jednak jest aktem z zakresu administracji publicznej i jego postanowienia są wiążące w dalszej procedurze planistycznej, stąd brak jest podstaw do przyjęcia, że dokonane tam przeznaczenie terenów pod obwodnicę i wyznaczenie przebiegu samej trasy – będące tu niewątpliwie przejawem samoograniczenia się Gminy przy prowadzeniu lokalnej polityki przestrzennej – "ma raczej charakter koncepcyjny", jak to zdaje się dowodzić skarżąca. Ponadto, dowiedzionej niezgodności pomiędzy niniejszym planem miejscowym, a postanowieniami Studium w żadnej mierze nie można uzasadniać brzmieniem art. 35 u.p.z.p. umożliwiającym dotychczasowe zagospodarowanie w sytuacji, gdy plan miejscowy zmienia przeznaczenie tychże terenów. Prawo do kontynuowania dotychczasowego sposobu zagospodarowania terenu w żaden bowiem sposób w realiach badanej sprawy nie może sanować zaistniałej niezgodności między postanowieniami planu a Studium, a podzielenie stanowiska skarżącej w praktyce prowadziłoby do trudności interpretacyjnych w zakresie dłuższej perspektywy w prawidłowym zagospodarowaniu terenów, co nie jest bez znaczenia dla ich właścicieli, których prawa w toku procedury planistycznej również podlegają ochronie. W świetle powyższego zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze uznać należy za prawidłowe, skargę zaś jako pozbawioną uzasadnionych podstaw należało oddalić w całości, co orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a.