II SA/Wr 548/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Alicja Palus Sędzia WSA Anna Siedlecka Protokolant Małgorzata Boaro po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 listopada 2010 r. sprawy ze skargi BTLD – B.T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych oddala skargę. Decyzją z dnia [...]r., Nr [...], podjętą na podstawie art. 162 § 2 i § 3 k.p.a. w związku z art. 59 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 118 ze zm./, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. uchylił decyzję PINB dla miasta W. z dnia [...]r., Nr [...] ze zm., udzielającą pozwolenie na użytkowanie dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych, czteromieszkaniowych przy ul. [...] we W., pomimo niewykonania robót budowlanych związanych z obiektem, w której określono termin wykonania powyższych robót /pozostałych do wykonania/ - do dnia 31 sierpnia 2008r..W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, że w/w decyzją z dnia [...]r., Nr [...] PINB udzielił przedmiotowego pozwolenia na użytkowanie budynków mieszkalnych, wybudowanych na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...]r., Nr [...], pomimo niewykonania części robót związanych z obiektem, dotyczących: – zagospodarowania terenu w południowej części działki; – części robót wykończeniowych /montażu drzwi wewnętrznych, montażu urządzeń sanitarnych, wykonania posadzek i okładzin ściennych/; – zapewnienia dostępności do obiektu dla osób niepełnosprawnych, w szczególności poruszających się na wózkach inwalidzkich, w sposób zgodny z przepisami. W decyzji tej określono termin wykonania w/w robót do dnia 30 grudnia 2007r.oraz pouczono inwestora, że niedopełnienie zastrzeżenia dotyczącego wykonania w terminie pozostałych robót, spowoduje, zgodnie z art. 162 § 2 k.p.a., że decyzja o pozwoleniu na użytkowanie zostanie uchylona. W dniu [...]r. decyzją Nr [...] na wniosek inwestora, PINB zmienił w/w decyzję Nr [...] w zakresie terminu zakończenia pozostałych do wykonania robót, wyznaczając nowy termin wykonania do dnia 31 sierpnia 2008r.. W dniu 29 sierpnia 2008r. do PINB wpłynęło pismo inwestora, w którym wystąpiono o "wydanie ostatecznej, dopuszczającej budynki do użytkowania na podstawie zamontowania w strefie ich wejścia urządzeń typu schodołaz". Ponadto w piśmie tym stwierdzono, że przedmiotowe obiekty są budynkami mieszkalnymi czteromieszkaniowymi, kwalifikowanymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako budynki jednorodzinne. W związku z powyższym organ I instancji wezwał inwestora do sprecyzowania żądania objętego w/w pismem. W odpowiedzi inwestor wyjaśnił, że pismo jest wnioskiem o zmianę decyzji o pozwoleniu na użytkowanie Nr [...], w części dotyczącej obowiązku wykonania dodatkowych robót, w zakresie "montażu podnośników dla osób niepełnosprawnych". Decyzją z dnia [...]r., Nr [...] PINB dla miasta W. odmówił zmiany decyzji o pozwoleniu na użytkowanie Nr [...]. Inwestor złożył odwołanie od powyższej decyzji i w dniu [...]r. organ II instancji decyzją Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Pismem z dnia 15 września 2008r. PINB zawiadomił inwestora o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie uchylenia decyzji o pozwoleniu na użytkowanie z dnia [...]r., Nr [...]. W dniu 18 listopada 2009r. organ nadzoru budowlanego przeprowadził kontrolę przedmiotowego obiektu, podczas której ustalono, że inwestor nie wykonał robót budowlanych dotyczących zapewnienia dostępności do obiektu dla osób niepełnosprawnych, w szczególności poruszających się na wózkach inwalidzkich, w sposób zgodny z przepisami - przy schodach wewnętrznych nie zamontowano urządzeń zapewniających dostępu osobom niepełnosprawnym na I kondygnację nadziemną /obowiązek wynikający z § 55 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie/. Ponadto ustalono, że inwestor wykonał część robót dotyczących zagospodarowania terenu w południowej części działki - przy południowej granicy działki wykonano pochylnię o szerokości ok. 1m, jednakże bez obustronnych poręczy oraz bez balustrady zabezpieczającej przed wypadnięciem osób, zamocowanej na murku oporowym. Podczas kontroli, z uwagi na brak dostępu do mieszkań, nie sprawdzono czy inwestor zakończył pozostałe do wykonania roboty wykończeniowe dotyczące drzwi wewnętrznych, posadzek i okładzin ściennych. Dalej organ podkreślił, że zgodnie z art. 59 ust. 4a Prawa budowlanego inwestor jest obowiązany zawiadomić właściwy organ o zakończeniu robót budowlanych prowadzonych, po przystąpieniu do użytkowania obiektu budowlanego, na podstawie pozwolenia na użytkowanie, o czym został pouczony w decyzji o pozwoleniu na użytkowanie z dnia [...]r., Nr [...]. Do PINB dla m. W. nie wpłynęło zawiadomienie inwestora o wykonaniu robót budowlanych wymienionych w decyzji o pozwoleniu na użytkowanie Nr [...]. Określony w decyzji o pozwoleniu na użytkowanie Nr [...] termin wykonania robót budowlanych /dotyczących zapewnienia dostępności do obiektu dla osób niepełnosprawnych, zagospodarowania terenu i robót wykończeniowych/ upłynął w dniu 31 sierpnia 2009r.. Zgodnie zaś z art. 162 § 2 k.p.a. organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, uchyli decyzję, jeżeli została ona wydana z zastrzeżeniem dopełnienia określonych czynności, a strona nie dopełniła tych czynności w określonym terminie. Mając na uwadze powyższe, PINB orzekł jak na wstępie. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła BTD. – B.T., podnosząc, że na podstawie protokołu kontroli obowiązkowej z dnia 20 kwietnia 2007r., Nr [...] oraz w oparciu o dokumenty zawarte w zgłoszeniu zakończenia budowy, a w szczególności oświadczenia kierownika budowy, projektanta sprawującego nadzór autorski, inspektora nadzoru inwestorskiego o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem architektoniczne-budowlanym oraz zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania terenu z zastrzeżeniem niewykonania części prac od strony południowej działki, której to zagospodarowanie nastąpić miało do 31 sierpnia 2008r., PINB dla miasta W. w dniu [...]r. nie znalazłszy podstaw do odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie, wydał na podstawie art. 59 ust. 1 i 3 Prawa budowlanego decyzję Nr [...], dopuszczając budynek do użytkowania. W dniu 29 sierpnia 2008r. inwestor powiadomił organ I instancji o zakończeniu prac budowlanych objętych pozwoleniem na budowę, a niewykonanych w chwili zgłoszenia zakończenia budowy w dniu 2 kwietnia 2007r.. Tym samym inwestor spełnił obowiązek nałożony ustawą - Prawo budowlane, tj. wykonanie obiektu budowlanego zgodnie z projektem zagospodarowania terenu oraz projektem architektoniczno-budowlanym. Mając powyższe na uwadze brak jest – zdaniem odwołującej - podstaw prawnych do uchylenia decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Po rozpatrzeniu powyższego odwołania, WINB we W. zaskarżoną decyzją z dnia [...]r., Nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, organ odwoławczy wskazał, że w sytuacji gdy ustawodawca zezwala organom na dodanie do podstawowego rozstrzygnięcia zawartego w decyzji pewnych klauzul dodatkowych, które kształtują treść decyzji, mówi się w literaturze prawa administracyjnego o konstrukcji zlecenia. Zgodnie zaś z art. 59 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, jeżeli właściwy organ stwierdzi, że obiekt budowlany spełnia warunki, określone w ust. 1, pomimo niewykonania części robót wykończeniowych lub innych robót budowlanych związanych z obiektem, w wydanym pozwoleniu na użytkowanie może określić termin wykonania tych robót. Celem zlecenia jest zatem spowodowanie pewnego zdarzenia, wywołanie określonego skutku przez podmiot, na korzyść którego decyzja została wydana. Istotą zlecenia nie jest zawieszenie skuteczności decyzji, do której zostało ono dodane albo odroczenie możliwości jej wykonywania. Zlecenie ma zmuszać adresata decyzji do jej wykonywania zgodnie ze zleceniem, a organ administracji może żądać i w ostateczności wymusić spowodowanie realizacji określonych czynności albo zaniechanie określonych zachowań. W trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu 18 listopada 2008r. stwierdzono, że nie wykonano robót budowlanych dotyczących zapewnienia dostępności do obiektu osobom niepełnosprawnych w szczególności poruszających się na wózkach inwalidzkich, w sposób zgodny z przepisami - przy schodach wewnętrznych nie zamontowano urządzeń zapewniających dostępu osobom niepełnosprawnym na l kondygnację nadziemną. Ponadto ustalono, że inwestor wykonał część robót dotyczących zagospodarowania terenu w południowej części działki, przy południowej granicy działki wykonano bowiem pochylnię o szerokości ok. 1m, jednakże bez obustronnych poręczy oraz bez barierki od strony zewnętrznej. W odniesieniu do powyższego WINB wskazał na treść art. 162 § 2 k.p.a., który obliguje organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, do uchylenia decyzji, jeżeli została ona wydana z zastrzeżeniem dopełnienia określonych czynności, a strona nie dopełniła tych czynności w wyznaczonym terminie, niezależnie od przyczyn niewypełnienia obowiązku. W badanej sprawie termin wykonania obowiązków wynikający z decyzji organu I instancji Nr [...] z dnia [...]r., zmienionej w części dotyczącej terminu wykonania obowiązków decyzją z dnia [...]r., Nr [...], upłynął z dniem 31 sierpnia 2008r., w związku z czym wobec niewykonania przez Inwestora obowiązków wynikających z decyzji Nr [...] zasadnym stało się uchylenie powyższej decyzji. Odnosząc się natomiast do argumentów podniesionych w odwołaniu organ odwoławczy wskazał, że są one bezzasadne, bowiem wobec zgromadzonych materiałów dowodowych nie ma możliwości do uznania, iż inwestor wykonał wszystkie obowiązki wynikających z decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie budynków przy ul. [...] we W.. Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosła BTL.D. – B.T., domagając się uchylenia decyzji organu I i II instancji jako wydanych z rażącym naruszeniem prawa materialnego, a to art. 59a ust. 1 oraz ust. 2 pkt 2 lit. f Prawa budowlanego, poprzez nieuzasadnione uznanie, że wydana na rzecz skarżącej decyzja o pozwoleniu na użytkowanie podlega uchyleniu wskutek niewykonania przez nią obowiązku, który był sprzeczny z prawem, jako, że w ocenie skarżącej nakazano wykonanie robót budowlanych wykraczających poza zakres zatwierdzonego pozwolenia na budowę. Ponadto skarżąca zarzuciła naruszenie prawa procesowego, tj. art. 6, art. 7, art. 77 § 1 k.p.a., poprzez przeprowadzenie postępowania niezgodnie z zasadami praworządności, a w konsekwencji pominięcie całości materiału dowodowego w sprawie oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji gdy brak jest podstaw prawnych do utrzymania decyzji organu I instancji w mocy, gdyż decyzja ta jest konsekwencją wadliwego obowiązku nałożonego w pozwoleniu na użytkowanie oraz bezprawnej odmowy uchylenia jej w tej części przez organ odwoławczy w decyzji Nr [...]. W uzasadnieniu skarżąca podniosła ponadto, że po przeprowadzeniu postępowania, w tym obowiązkowej kontroli inwestycji, PINB dla miasta W. decyzją z dnia [...]r., Nr [...] udzielił skarżącej pozwolenia na użytkowanie dla przedmiotowej inwestycji, pomimo niewykonania robót budowlanych dotyczących zagospodarowania terenu południowej części działki, niewykonania części robót wykończeniowych oraz niewykonania robót budowlanych dotyczących zapewnienia dostępności do obiektu dla osób niepełnosprawnych, w szczególności poruszających się na wózkach inwalidzkich, w sposób zgodny z przepisami. Już więc na tym etapie postępowania organ nadzoru budowlanego I instancji dopuścił się zdaniem skarżącej rażącego naruszenia prawa materialnego poprzez niewłaściwą wykładnię przepisu art. 59a ust. 2 pkt ustawy - Prawo budowlane. Wskazana norma prawna w sposób kategoryczny stanowi, że obowiązkowa kontrola ma na celu tylko i wyłącznie zbadanie zgodności wykonania inwestycji z projektem budowlanym, nie zaś z przepisami. Zatwierdzony ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę projekt budowlany jednoznacznie zaś przewiduje: "z myślą o osobach niepełnosprawnych zapewniono możliwość wykonania pochylni terenowej z poziomu chodnika - podjazdu, na poziom wejścia do klatek schodowych (...)". Pochylnia taka została przez skarżącą wykonana. Dalej skarżąca podniosła, że pismem z dnia 26 sierpnia 2008r. zwróciła się do PINB o zmianę decyzji o pozwoleniu na użytkowanie w części dotyczącej obowiązku wykonania robót dodatkowych, niewskazanych w załączniku do decyzji o pozwoleniu na budowę, w postaci montażu podnośnika dla osób niepełnosprawnych. W odpowiedzi na ten wniosek organ stopnia powiatowego wydał w dniu [...]r. decyzję Nr [...] o odmowie zmiany własnej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, stwierdzając że przyjęte rozwiązanie /pochylnia terenowa i schodołaz/ narusza przepis § 55 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organ ten w dalszym ciągu nie odniósł się do faktu, że inwestycja została zrealizowana zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Decyzja PINB została następnie utrzymana w mocy przez organ II instancji /decyzja z dnia [...]r., Nr [...]/. Tym razem jako przyczynę odmowy uchylenia pozwolenia na użytkowanie uznano względy proceduralne, mianowicie - zdaniem organu II instancji - wniosek strony wpłynął po terminie zakreślonym dla wykonania obowiązku, którego uchylenia strona żąda. Stwierdzenie to jest – w ocenie skarżącej - oczywistym błędem, bowiem termin realizacji obowiązków nałożonych w decyzji o pozwoleniu na użytkowanie upływał dnia 31 sierpnia 2008r., natomiast pismo strony wpłynęło do organu I instancji w dniu 29 sierpnia 2009r.. Ponieważ pismo to zawierało braki formalne /żądanie było nieprecyzyjne/ strona dokonała - na żądanie PINB jego sprecyzowania pismem z dnia 27 października 2008r.. Natomiast WINB w swojej decyzji przyjął z rażącym naruszeniem zasady wynikającej z art. 61 § 4 k.p.a., że wniosek wpłynął w dacie uzupełnienia błędu formalnego /27 października 2008r./, nie zaś w dacie pierwotnego złożenia wniosku /29 sierpnia 2008r./. Skarżąca wskazała, że powyższą decyzję Nr [...] zaskarżała do tut. Sądu w dniu 25 września 2009r.. W konsekwencji powyższych rażących naruszeń prawa – jak wskazała strona skarżąca - jakich dopuściły się organy obu instancji, zostały podjęte zaskarżone w niniejszej sprawie decyzje. Skarżąca podniosła także, że organ odwoławczy całkowicie zignorował fakt, iż udzielone jej pozwolenie na użytkowanie obarczone było rażącym błędem, gdyż organ I instancji nie miał prawa nakładać na stronę obowiązku wykonania robót budowlanych dotyczących zapewnienia dostępności do obiektu dla osób pełnosprawnych, w szczególności poruszających się na wózkach inwalidzkich, w sposób zgodny z przepisami. Taki obowiązek nie znajduje oparcia w opisie art. 59a ust. 1 Prawa budowlanego. Dlatego nie można karać inwestorki poprzez odebranie jej przyznanego uprzednio uprawnienia, gdy nie zrealizowała obowiązku nie znajdującego oparcia w obowiązującym prawie. Skoro skarżąca wykonała obiekty budowlane zgodnie z projektem budowlanym, nie można stawiać zarzutu naruszenia przez inwestycję przepisów wykonawczych do prawa budowlanego, gdyż zarzut taki przekracza kompetencje organów nadzoru budowlanego. Równolegle rażącym błędem natury procesowej popełnionym przez organ odwoławczy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji było - w ocenie skarżącej podjęcie orzeczenia w sprzeczności z materiałem dowodowym, jakim ten organ dysponował, co stanowi o naruszeniu art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.. Jeśli bowiem obowiązek wynikający z pozwolenia na użytkowanie nie miał oparcia w przepisie prawa, nie było podstaw do późniejszego uchylenia tego pozwolenia. W odpowiedzi na skargę Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania, lecz rozstrzyga o legalności decyzji, to jest o ich zgodności z prawem na podstawie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Działając zatem w granicach kompetencji wynikających z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/ w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, Wojewódzki Sąd Administracyjny jest obowiązany skontrolować, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu, czy też to prawo narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art. 145 lub art. 151 w/w ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dokonując kontroli legalności podjętych w niniejszej sprawie decyzji, Sąd stosownie do zapisu art. 134 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie jest związany granicami skargi. Przepis ten umożliwia Sądowi wszechstronne i obiektywne zbadanie sprawy niezależnie od podniesionych zarzutów. Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdził, że zarówno zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...]r., Nr [...], nie naruszają przepisów prawa w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, co powoduje, że skarga wniesiona przez BTL.D. – B.T. nie została uwzględniona. Materialno-prawną podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowi przepis art.162 § 2 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej, o którym mowa w § 1 /tj. organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji/, uchyli decyzję, jeżeli została ona wydana z zastrzeżeniem dopełnienia określonych czynności, a strona nie dopełniła tych czynności w wyznaczonym terminie. W świetle powyższej regulacji, trafne jest stwierdzenie organu odwoławczego, że cyt. wyżej przepis art.162 § 2 k.p.a. obliguje organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, do uchylenia decyzji, jeżeli została ona wydana z zastrzeżeniem dopełnienia określonych czynności, a strona nie dopełniła tych czynności w wyznaczonym terminie, niezależnie od przyczyn niewypełnienia obowiązku Niesporne jest w niniejszej sprawie, że decyzją z dnia [...]r., Nr [...], wydaną na podstawie art.59 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 118 ze zm./, PINB dla miasta W. udzielił B.T. – BTL. z siedzibą we W. pozwolenia na użytkowanie dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych, czteromieszkaniowych przy ul. [...] we W., pomimo niewykonania robót budowlanych związanych z obiektem, objętych pozwoleniem na budowę z dnia [...]r., Nr [...], dotyczących zagospodarowania terenu w południowej części działki oraz pomimo niewykonania części robót wykończeniowych związanych z obiektem, dotyczących montażu drzwi wewnętrznych, montażu urządzeń sanitarnych, wykonania posadzek i okładzin ściennych, a także pomimo niewykonania robót budowlanych związanych z obiektem dotyczących zapewnienia dostępności do obiektu dla osób niepełnosprawnych, w szczególności poruszających się na wózkach inwalidzkich, w sposób zgodny z przepisami. W decyzji tej określono termin wykonania w/w robót do dnia 30 grudnia 2007r.. Decyzją z dnia [...]r., Nr [...] - na wniosek inwestora – organ I instancji zmienił termin wykonania w/w robót, wyznaczając nowy, tj. do dnia 31 sierpnia 2008r.. Istotne jest przy tym, że decyzja ta zawiera tak pouczenie, że jeżeli zastrzeżenie dotyczące wykonania w terminie pozostałych robót nie zostanie dopełnione, zgodnie z art. 162 § 2 k.p.a. decyzja o pozwoleniu na użytkowanie zostanie uchylona, jak i pouczenie o prawie wniesienia odwołania. Decyzja ta jednakże nie została zakwestionowana przez skarżącą stronę, stając się tym samym rozstrzygnięciem ostatecznym. Wskazać przy tym także należy, że z urzędu jest Sądowi wiadomym, iż prawomocnym wyrokiem z dnia 2 marca 2010r., sygn. akt II S.A./Wr 583/09 oddalona została skarga skarżącej strony na decyzję WINB we W. z dnia [...]r., Nr [...], utrzymującej w mocy decyzję z dnia [...]r., Nr [...] PINB dla miasta W. wydaną na podstawie art.155 k.p.a. o odmowie zmiany w/w decyzji z dnia [...]r., Nr [...] udzielającej pozwolenia na użytkowanie dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych, pomimo niewykonania robot budowlanych związanych z obiektem, w szczególności zapewnienia dostępności do obiektu dla osób niepełnosprawnych, w tym poruszających się na wózkach inwalidzkich. Sąd w uzasadnieniu tegoż wyroku, stwierdził m. innymi, że: cyt. "... Odmawiając dokonania zmiany decyzji organy obu instancji przedstawiły argumentacje trafną, bowiem zarówno zatwierdzony projekt budowlany dotyczył budowy domu wielorodzinnego, jak i nie mogła zostać dokonana zmiana decyzji naruszająca przepis § 55 rozporządzenia, ale ponadto zmianie decyzji sprzeciwiała się konieczność jej uchylenia przewidziana w art.162 § 2 k.p.a. ...". Kontynuując dalsze wywody dotyczące niniejszej sprawy, zważyć należy, że przeprowadzona w dniu 18 listopada 2009r. przez organ I instancji kontrola przedmiotowego obiektu, wykazała, iż inwestor nie wykonał robót budowlanych dotyczących zapewnienia dostępności do obiektu dla osób niepełnosprawnych, w szczególności poruszających się na wózkach inwalidzkich, w sposób zgodny z przepisami, tj. przy schodach wewnętrznych nie zamontowano urządzeń zapewniających dostępu osobom niepełnosprawnym na I kondygnację nadziemną. Ponadto stwierdzono, że inwestor wykonał wprawdzie część robót dotyczących zagospodarowania terenu w południowej części działki, tj. przy południowej granicy działki wykonano pochylnię o szerokości ok. 1m, jednakże bez obustronnych poręczy oraz bez balustrady zabezpieczającej przed wypadnięciem osób, zamocowanej na murku oporowym. Mając na uwadze powyższe, jak i to, że nie wpłynęło zawiadomienie inwestora o wykonaniu wszystkich robót budowlanych określonych w w/w decyzji o pozwoleniu na użytkowanie z dnia [...]r., Nr [...] /w myśl przepisu art. 59 ust. 4a Prawa budowlanego/, gdy nadto termin wykonania określonych robót upłynął w dniu 31 sierpnia 2009r., zasadnym było uchylenie tej decyzji na podstawie art. 162 § 2 k.p.a.. Wskazać przy tym należy, że wydana w niniejszej sprawie decyzja na podstawie art.162 § 2 k.p.a. jest decyzją wydaną w nowej sprawie. Oznacza to, że w niniejszej sprawie Sąd uprawniony był jedynie do badania zgodności z prawem decyzji podjętych w trybie art. 162 § 2 k.p.a. Stąd podniesione w skardze zarzuty odnoszące się do decyzji z dnia [...]r., Nr [...] o pozwoleniu na użytkowanie i nałożonego nią obowiązku wykonania robót budowlanych dotyczących zapewnienia dostępności do obiektu dla osób niepełnosprawnych, w szczególności poruszających się na wózkach inwalidzkich, pozostają poza kontrolą Sądu, a to z tej przede wszystkim przyczyny, że sprawa objęta w/w ostateczną decyzją z dnia [...]r., Nr [...] jest odrębną /inną/ sprawą. Tym samym zarzut skargi rażącego naruszenia art. 59a ust. 1 oraz ust. 2 pkt 2 lit. f Prawa budowlanego nie mógł zostać uwzględniony, z tej przyczyny, że po pierwsze przepis ten nie miał w niniejszej sprawie zastosowania, a po drugie - w niniejszej sprawie Sąd przede wszystkim badał, czy w sprawie zaistniały przesłanki z art.162 § 2 k.p.a. W świetle powyższych ustaleń stwierdzić należy, że kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a do czego ograniczają się kompetencje sądu administracyjnego, jako, że Sąd nie może oprzeć kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej - nie wykazała, by decyzja ta jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji z dnia [...]r., Nr [...] wydana została z naruszeniem przepisów, o którym stanowi w/w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł zatem uwzględnić skargi BTL.D. – B.T. z braku uzasadnionych ku temu podstaw i wobec tego oddalił ją w myśl art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.