II SA/Wr 554/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z., T. M. i P. M. na uchwałę Rady Gminy G. z dnia ... w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy G. postanawia: odrzucić skargę. W dniu 2 września 2014 r. doręczono skarżącemu P. M., a w dniu 25 sierpnia 2014 r. doręczono pozostałym skarżącym wezwanie (w przypadku skarżącego T. M.doręczenie miało miejsce w trybie art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej p.p.s.a. (t. jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.)), w którym tut. Sąd zobowiązał skarżących aby w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi uiścili wpis sądowy od skargi w wysokości 300 zł oraz uzupełnili brak skargi poprzez określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego. Wyznaczony termin upływał w dniu 2 września 2014 r. (w przypadku skarżącego P.a M. w dniu 9 września 2014 r.). Skarżący dotychczas nie uzupełnili ww. braku skargi i nie uiścili należnego wpisu sądowego od skargi. Zgodnie z art. 72 p.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. Z akt sprawy wynika, iż wezwanie skierowane do T. M. odebrał dorosły domownik- P. M. i dlatego doręczenie wezwania jakie nastąpiło w dniu 25 sierpnia 2014 r. należy uznać za skuteczne. Stosownie do treści art. 219 § 1 w zw. z art. 230 § 1 p.p.s.a. wnoszący pismo wszczynające postępowanie jest zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego. W przypadku nie uiszczenia należnego wpisu sądowego od skargi nie jest możliwe nadanie skardze dalszego biegu i wyznacza się wówczas skarżącemu termin do usunięcia tego braku. Bezskuteczny upływ wyznaczonego terminie obliguje Sąd do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W art. 57 § 3 p.p.s.a. ustawodawca wskazał, że skarżący zobowiązany jest do podania w skardze przyczyny uzasadniającej jej wniesienie do sądu poprzez określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego. Brak w tym zakresie uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. W tym stanie rzeczy, skoro mimo wezwania Sądu, nie uzupełniono ww. braku formalnego skargi, skutkować to musi jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 3 i w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a.. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.