II SA/Wr 555/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Sędziowie: Sędzia WSA Adam Habuda Asesor WSA Marta Pawłowska (spr.) Protokolant: asystent sędziego Grzegorz Dubaniowski po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 lutego 2025 r. sprawy ze skargi K. Ś. i M. Ś. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 16 maja 2024 r., nr GK-ONG.7221.10.2024.AZ w przedmiocie odmowy dokonania aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę w całości. Pismem z dnia 23 maja 2023 r. K. i M. Ś. z (dalej jako "skarżący"), zwrócili się do Starosty K. z wnioskiem o wydzielenie strefy ochronnej studni zlokalizowanej na należącej do nich działce nr [...]. W uzasadnieniu wniosku podnieśli, że przed Sądem Rejonowym w K. toczyło się postępowanie w sprawie o sygnaturze akt [...] o rozgraniczenie nieruchomości [...] i [...] (działka gminna drogowa) w J., podczas którego - z przyczyn nieznanych wnioskodawcom - wskazano, że studnia położona jest w granicach działki [...], podczas gdy studnia była i jest położona na działce nr [...]. Podniesiono, że ustalenia Sądu Rejonowego nie są zgodne ze stanem faktycznym, w związku z czym wniesiono o "podjęcie czynności w sprawie ustalenia przyczyn zmiany położenia studni". Dodatkowo, w dniu 1 czerwca 2023 r. Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej w skrócie jako: "DWINGiK", lub "organ odwoławczy", "organ drugiej instancji") przekazał Staroście K. pismo skarżących do załatwienia zgodnie z właściwością. Pismo to stanowiło skargę na Wójta Gminy K., jednak jak wskazał organ odwoławczy – w jego treści wskazano, że wedle zapisów w rejestrze gruntów, studnia znajdująca się w rzeczywistości na działce skarżących, położona jest na innej działce, zatem stan ujawniony w rejestrze nie jest zgodny ze stanem faktycznym. Starosta K. włączył do akt sprawy kopie dokumentacji znajdującej się w zasobie organu, dotyczącej działek wymienionych w piśmie skarżących, w tym postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 13 listopada 2008 r. o rozgraniczeniu działek nr [...] i [...] oraz protokołu wyznaczenia punków granicznych i przebiegu granic działki nr [...] (sąsiadującej z działką nr [...] należącą do skarżących). W protokole z tych czynności wskazano, że p. K. Ś. i M. Ś. zgadzają się na ustalony przebieg granicy, jednak odmawiają podpisania protokołu bez podania przyczyny. Pismem z dnia 1 czerwca 2023 r. Starosta K. przekazał pismo skarżących z dnia 23 maja 2023 r. do Państwowego Gospodarstwa Wody Polskie, do załatwienia zgodnie z właściwością (w zakresie w jakim dotyczy ono ustanowienia strefy ochrony bezpośredniej ujęcia wody). Natomiast w dniu 14 czerwca 2023 r. Starosta wystosował do skarżących obszerne pismo, załączając kopie dokumentacji znajdującej się w rejestrze gruntów i budynków w którym wyjaśnił, że Sąd Rejonowy orzekł o rozgraniczeniu działek wedle szkicu dokonanego na mapie zasadniczej, który to szkic stanowi załącznik do sentencji postanowienia, na którym nie została zaznaczona studnia skarżących, zatem w postępowaniu tym nie wskazano w żaden sposób wiążący położenia przedmiotowej studni. Po analizie dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej dotyczącej lokalizacji studni i przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] Starosta nie dopatrzył się możliwych niezgodności pomiędzy stanem prawnym i faktycznym i ujawnionym w rejestrze, wskazał więc skarżącym, że jeżeli nadal kwestionują poprawność ujawnionych danych lub uważają, że są one niezgodne ze stanem faktycznym, to konieczne jest wykonanie i dostarczenie organowi dokumentacji geodezyjo – kartograficznej, potwierdzającej prezentowane przez nich stanowisko. Taką dokumentację musi wykonać jednostka wykonawstwa geodezyjnego, na zlecenie i koszt zainteresowanego. Pismem z dnia 23 lipca 2023 r. skarżący zwrócili się o aktualizacje danych zawartych w ewidencji, załączając operat wodnoprawny z 2008 r., dotyczący studni położonej na działce [...]. Na wezwanie organu skarżący sprecyzowali, że wnoszą o wszczęcie postępowania z urzędu. W odpowiedzi pismem organ poinformował strony, iż "nie znajduje uzasadnienia faktycznego i prawnego do podjęcia z urzędu, w trybie art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. "c" i "d" ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2023r. poz. 1752 ze zm.) postępowania administracyjnego w ww. sprawie". Pismem z dnia 12 września 2023 r., skierowanym do organu drugiej instancji, skarżący "ustosunkowali się do pisma Starostwa Powiatowego w K. otrzymanego w dniu 7 września 2023 r.". DWINGIK przekazał Staroście K. powyższe pismo do załatwienia wg właściwością, na podstawie art. 65 § 1 w związku z art. 233 i 236 § 1 Kpa. Postanowieniem z dnia 25 października 2023 r. Starosta K. odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, z powodu braku podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym. DWINGIK po rozpatrzeniu zażalenia skarżących, uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, wskazując na zbyt skąpe uzasadnienie, z którego nie wynikają przyczyny odmowy wszczęcia postepowania. Pismem z dnia 20 grudnia 2023 r. Starosta K. zawiadomił strony postępowania, że "zostało wszczęte postępowanie administracyjne z wniosku K. Ś. i M. Ś. z dnia 12 grudnia 2023 r. w sprawie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w części dotyczącej przebiegu granic. Jednocześnie, organ pierwszej instancji w piśmie tym wezwał wnioskodawców do dostarczenia dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej, sporządzonej przez jednostkę wykonawstwa geodezyjnego, przyjętej do państwowego zasoby geodezyjnego i kartograficznego stanowiącej podstawę żądania dokonania aktualizacji danych we wskazanym zakresie". W odpowiedzi, skarżący ponownie przedłożyli archiwalną dokumentację, żądając wyznaczenia geodety i przeprowadzenia niezbędnych prac przez organ, wskazując na sfałszowanie w rejestrze granic należących do nich działek. Decyzją z dnia 8 lutego 2024 r. nr GK.6620.240.2023.GK2 Starosta K. orzekł "odmówić dokonania aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, we wskazanym zakresie, z powodu braku przedłożenia przez wnioskodawców dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej stanowiącej podstawę żądanej zmiany". Decyzja ta została utrzymana w mocy przez DWINGIK rozstrzygnięciem z dnia 16 maja 2024 r., zaskarżonym w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu orzeczenia organ odwoławczy – po przytoczeniu przebiegu postępowania oraz podstaw prawnych dokonywania wpisów w rejestrze gruntów i budynków – wskazał szczegółowo jakie dokumenty stanowiły podstawę istniejących aktualnie wpisów w rejestrze. Mając na uwadze treść pism skarżących składanych w toku postępowania, DWINGIK wyjaśnił, że strony kwestionują przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] . Kwestionowane jest również położenie studni, która wg odwołujących znajduje się na działce nr [...], a nie na działce nr [...] jak jest to zaprezentowane na mapie zasadniczej prowadzonej przez Starostę K. Organ wyjaśnił przy tym, że działka nr [...] powstała w wyniku podziału działki nr [...], dokonanego w 1981 roku. Operat pomiarowy z podziału tej nieruchomości zawiera również protokół z dnia 14 października 1981 r., w którym wskazano, iż granice działki nr [...] zostały okazane, a ponadto, "nowe granice wydzielonej drogi zastabilizowano palami drewnianymi". Protokół podpisany przez osoby obecne w trakcie okazywania granic. Granice działki [...], ustalone zostały w wyniku podziału działki nr [...] z 1983 r. Protokół okazania granic został zaakceptowany i podpisany przez M. Ś. M. Ś. wg zapisów protokołu został ustalony na nabywcę m.in. działki nr [...] i [...] (pkt 6). Aktem notarialnym z dnia 20 grudnia 1983r. (Repetytorium [...] nr [...]) M. Ś. i K. Ś. nabyli działki ewidencyjne nr [...] i [...] położonej w obrębie J. gminy K. Natomiast aktem notarialnym z dnia 14 grudnia 1990r. (Repetytorium [...]) K. Ś. i M. Ś. nabyli działkę nr [...] położoną w obrębie J. gminy K. W zakresie położenia studni organ odwoławczy wyjaśnił, że z akt sprawy wynika, iż w wyniku pracy geodezyjnej wykonanej w roku 1996 polegającej na wykonaniu mapy zasadniczej zabudowanych terenów wsi J., dokonano ustalenia przebiegu granic m.in. działek ewidencyjnych nr [...] i [...] wykorzystując w tym celu szkic nr [...] sporządzony w dniu 17 sierpnia 1983 r. oraz szkic nr [...] sporządzony w dniu 14 października 1981 r. Ponadto, podczas prowadzonych prac związanych z pomiarami sytuacyjno - wysokościowymi sporządzono szkic polowy nr [...] na którym symbol studni został umieszczony w obszarze działki nr [...] i oznaczony numerem pikiety [...]. Do operatu dołączono również wykaz współrzędnych pomierzonych pikiet, w tym pikiety nr [...]. W oparciu o rezultaty pomiarów, w tym współrzędne pomierzonych pikiet, sporządzono mapę zasadniczą dla obszaru wsi J. W rezultacie studnia została zlokalizowana na mapie w obszarze działki ewidencyjnej nr [...]. Wskazano więc, że w ewidencji gruntów i budynków przebieg granic działek nr [...] i [...] wykazany jest na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Organ podniósł, że strony przy swoim wniosku z dnia 12 września 2023 r. załączyły wniosek z dnia 23 lipca 2023 r. zawierający załączniki, w tym dwa dokumenty znajdujące się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym tj. kopię protokołu z księgi protokołów, z którego wynika, że K. Ś. i M. Ś. odmówili podpisu oraz kopię szkicu podstawowego nr [...], wykonanego na kopii szkicu z dnia 14 października 1981 r. Organ wyjaśnił przy tym, że okoliczność że strony odmówiły złożenia podpisu do protokołu ustalenia przebiegu granic nie przesądza o tym, iż dokumentacja z pracy geodezyjnej jaką było wykonanie mapy zasadniczej nie mogła zostać przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Ponadto skarżący przedłożyli kopię szkicu podstawowego nr [...], sporządzonego na kopii szkicu polowego nr [...] z dnia 14 października 1981, na którym widnieje również oznaczenie księgi robót – [...]. Szkic ten prezentuje odmienne dane od szkicu znajdującego się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Odnosząc się do tego dokumentu organ podniósł, że nie może on stanowić podstawy do aktualizacji bazy danych ewidencji gruntów i budynków, gdyż nie znajduje się w katalogu dokumentacji stanowiącej podstawę do wykazania przebiegu granic działki ewidencyjnej przy bieżącej aktualizacji, o której mowa w § 30 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków W skardze na tę decyzję skarżący wnieśli o jej uchylenie zarzucając, że organy odmawiają wykonania prac i dokumentacji pozwalającej na prawidłowe oznaczenie w ewidencji przebiegu granic i położenia studni. Opisano okoliczności w jakich nieruchomości skarżących zostały zakupione oraz zarzucili, że w 1996 r. wykonane zostały prace terenowe, na które skarżący nie wyrażali zgody. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżanej decyzji. W piśmie procesowym z dnia 4 sierpnia 2024 r. skarżący wnieśli o powołanie biegłego sądowego "od studni z woda pitną" oraz biegłego sądowego w sprawie "wydania opinii w zakresie szamba na 60 tys litrów" i wnieśli o określenie, na podstawie prawa budowlanego, odległości w jakiej mogła być wyznaczona kolejna działka czyli działka nr [...] przeznaczona pod drogę. Na rozprawie w dniu 11 lutego 2025 r. pełnomocnik organu podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji oraz odpowiedzi na skargę. Sąd oddalił również wnioski dowodowe złożone przez skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a przeprowadzona kontrola potwierdziła stanowisko organów administracji, że skarżący nie wykazali aby istniała rozbieżność pomiędzy stanem faktycznym, a danymi wynikającymi z rejestru gruntów i budynków, a w konsekwencji brak jest podstaw do zaktualizowania przez organ tego zasobu. Sąd administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu pod kątem tego, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz czy jest zgodny z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej (art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2023 r. poz. 1634. - dalej p.p.s.a.). Tak rozumiana kontrola aktu przeprowadzona w niniejszej sprawie prowadzi do wniosku, że odpowiada on prawu, a przy jego wydaniu nie zostały naruszone przepisy postępowania, w stopniu mającym istotny wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia. Podstawę prawną wydanego w sprawie rozstrzygnięcia – jak wskazano w części wstępnej uzasadnienia - stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Z przepisu art. 2 ust. 2 u.p.g.i.k. wynika, że ewidencja gruntów i budynków jest systemem informacyjnym zapewniającym gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju informacji o gruntach budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. W wyniku działania ww. systemu tworzony jest zbiór informacji o charakterze przedmiotowym i podmiotowym, który to zbiór pełni wyłącznie funkcje informacyjno-techniczne. Z woli ustawodawcy rejestr EGiB stanowi odzwierciedlenie aktualnego stanu prawnego danej nieruchomości. Wpisów oraz zmian podmiotowych i przedmiotowych dokonuje się w ewidencji na podstawie m.in. opracowań geodezyjno-kartograficznych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Ma on charakter deklaratoryjny a nie konstytutywny, co oznacza, że nie kształtuje nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan prawny zaistniały wcześniej. Zadaniem ewidencji jest odzwierciedlanie w sposób prawidłowy aktualnego stanu prawnego, a nie tworzenie stanu prawnego nowego. Dane powyższe gromadzone są w systemie w drodze rejestracji stanów prawnych ustalonych w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Przepisy Pgik nie dają podstaw do kształtowania stosunków własnościowych i związanych z tymi stosunkami uprawnień do gruntów, dlatego organy ewidencyjne nie są uprawnione do rozstrzygania sporów o prawo własności i o granice czy powierzchnie działek, lecz wyłącznie do badania, czy na podstawie dostępnych dokumentów zasadne jest dokonanie zmian istniejących w ewidencji wpisów. Osiągnięciu wskazanych celów ma służyć - stosownie do art. 24 ust. 2a Pgik. – postępowania aktualizacyjne. Do jego wszczęcia dochodzi z urzędu lub na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, czyli właścicieli nieruchomości (lub podmiotów władających na zasadzie samoistnego posiadania). Zgodnie z treścią § 45 ust. 1 rozporządzenia, aktualizacja operatu następuje przez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. W świetle wskazanych ogólnych uwag na temat charakteru postępowania, w którym wydano zaskarżoną decyzję przyjdzie wskazać, że wbrew stanowisku skarżących zaprezentowanemu w skardze oraz wcześniej w toku postępowania, stanowisku organów nadzoru geodezyjnego nie można zarzucić naruszenia prawa, które skutkowałoby koniecznością wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego. Zasadnicze zarzuty skargi sprowadzają się bowiem do nieskorygowania granic działek skarżących oraz usytuowania na nich studni. Skarżący konsekwentnie wskazywali, że studnia położona jest naprawdę w granicy działki nr [...], a nie – jak wynika z ewidencji - [...], jednakże nie przedstawili na poparcie tego stanowiska żadnego dokumentu. Wszystkie informacje na jakie wskazywali skarżący znajdowały się już w zasobie, zatem ponowne ich złożenie nie mogło doprowadzić do sporządzenia przez organ aktualizacji i zmian w istniejących wpisach. Sąd podkreśla, że zarówno organ pierwszej jak i drugiej intonacji informowały skarżących, że aby dokonać aktualizacji wpisu w ewidencji gruntów i budynków, skarżący muszą przedstawić wykonane przez upoważnioną jednostkę, na ich zlecenie i koszt, prace geodezyjne, z których wynikałoby, że istotnie zapisy w Egib są błędne lub nieaktualne, co z kolei prowadziłoby do konieczności ich aktualizacji. Pomimo takich pouczeń, skarżący takich prac nie przedstawili. Tymczasem, stosownie do art. 24 ust. 2a pkt 1 prawa geodezyjnego i kartograficznego, informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji: 1. z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z: a) przepisów prawa, b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1 -4, c) materiałów zasobu, d) wykrycia błędnych informacji; 2. na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Natomiast, w myśl art. 24 ust. 2b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje: 1. w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: a) przepisów prawa, b) wpisów w księgach wieczystych, c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, d) ostatecznych decyzji administracyjnych, e) aktów notarialnych, ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, f) zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, g) wpisów w innych rejestrach publicznych, h) dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z uwzględnieniem art. 20 ust. 2b; 2. w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach. Wpisy w przedmiocie ustalonych przebiegów granic pomiędzy działki regulowane są zaś w rozporządzeniu Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r., w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2024 r., poz. 219). W myśl § 20 ust. 1 rozporządzenia, przebieg granic działek ewidencyjnych w procesie zakładania, modernizacji albo bieżącej aktualizacji ewidencji wykazuje się na podstawie: 1) dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego sporządzonej na potrzeby: a) postępowania rozgraniczeniowego, b) postępowania w sprawie scalenia lub wymiany gruntów, c) postępowania w sprawie scalenia i podziału nieruchomości, d) postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, e) podziału nieruchomości, f) wznowienia znaków granicznych, wyznaczenia punktów granicznych lub ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych; 2) innych materiałów zasobu dotyczących przebiegu granic; 3) dokumentacji geodezyjnej sporządzonej przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji. Jeżeli brak jest dokumentacji lub materiałów, o których mowa w § 30, albo zawarte w nich dane nie pozwalają na odtworzenie położenia granic z dokładnością właściwą dla szczegółów I grupy określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 11 ustawy, dane dotyczące położenia granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku pomiarów geodezyjnych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic (§ 31 rozporządzenia). Odnosząc te przepisy do rozpoznawanej sprawy wskazać trzeba, że prawidłowo organy uznały, że w niniejszej sprawie, skarżący powinni we własnym zakresie ustalić prawidłowy przebieg granic, ponieważ to właśnie oni aktualnie wskazany w ewidencji przebieg kwestionują. Ewentualne położenie studni również zależy od prawidłowego określenia granic działek. Skarżący powinni zatem zlecić wykonanie odpowiednich prac geodezyjnych, ewentualnie przeprowadzić niezbędne postępowania prawnorzeczowe, a następnie dokonać aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w oparciu o wyniki tych postępowań. Zauważyć również należy, że nieprawdziwe są twierdzenie skargi, że przywołane postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 13 listopada 2008 r. [...] rozstrzyga o położeniu studni skarżących. Orzeczenie to rozgranicza nieruchomości zgodnie z załącznikiem, stanowiącym jego integralną część. Na załączniku tym zaś studnia nie została oznaczona. Zaskarżona decyzja wydana została po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. Materiał dowodowy jest kompletny i został zgromadzony w sposób wystarczający do podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy odniósł się do argumentów przytoczonych przez skarżącego w odwołaniu. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji również odpowiada prawu, tj. wymogom wynikającym z art. 107 § 3 k.p.a. – jest szczegółowe, wyczerpujące, zawiera przedstawienie zgromadzonych dowodów i ich omówienie, powołuje się na treść obowiązujących przepisów Pgik. oraz rozporządzenia, które zostały w sposób prawidłowy zastosowane. Sporządzone zostało w sposób czytelny i zrozumiały. Sąd nie dopatrzył się także innych uchybień. Sąd oddalił wnioski dowodowe skarżących o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego, albowiem wnioski takie są niedopuszczalne w świetle treści art. 106 p.p.s.a., zgodnie z którą, sąd może przeprowadzić postępowanie dowodowe uzupełniające wyłącznie z dokumentów. Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia skargi, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.