II SA/Wr 556/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński Asesor WSA Dominik Dymitruk po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II w dniu 17 lutego 2026 r. sprawy ze skargi R. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 5 czerwca 2025 r. Nr SKO 4121.47.2025 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. R. sp. z o.o. w W. (dalej: skarżąca spółka, strona skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu (dalej: Kolegium, SKO, organ) z dnia 5 czerwca 2025 r. (Nr SKO 4121.47.2025) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Wskazane postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Decyzją z dnia 17 lutego 2025 r. (Nr 16/2025, znak BP-l.6730.166.2024) Wójt D. (dalej: Wójt, organ I instancji) odmówił ustalenia – na rzecz strony skarżącej – warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie magazynów energii do 70 szt. o łącznej mocy do 70 MW i pojemności do 700 MWh oraz budowie farmy fotowoltaicznej o mocy do 1 MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, przewidzianej do realizacji na części działki nr [...], obręb D.(1) Odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji wniosła strona skarżąca. Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2025 r. (Nr SKO 4121.47.2025) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 18 lutego 2025 r. (wtorek), co potwierdzone zostało stosownymi adnotacjami na zwrotnych potwierdzeniach odbioru decyzji. Przesyłka została doręczona zgodnie danymi wskazanymi we wniosku na adres strony skarżącej - Plac [...], [...] W. Jak wskazano pierwszym dniem wliczanym do złożenia odwołania był 19 lutego 2025 r. W konsekwencji termin czternastu dni do wniesienia odwołania od zakwestionowanej decyzji organu I instancji upłynął w dniu 4 marca 2025 r. (wtorek). Strona złożyła odwołanie w dniu 5 marca 2025 r. (środa). Odwołanie zostało złożone za pośrednictwem placówki pocztowej. W rezultacie – zdaniem SKO – strona skarżąca uchybiła ustawowemu terminowi do wniesienia odwołania. W skardze zarzucono naruszenie art. 134 k.p.a. w zw. z art. 129 § 2 k.p.a. poprzez bezzasadne stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, podczas gdy termin ten został zachowany, a błąd organu wynikał z pomylenia daty nadania przesyłki z decyzją organu I instancji (18 luty 2025 r.) z datą odbioru przesyłki przez Skarżącego (21 luty 2025 r.), co powoduje, że termin na wniesienie odwołania upływał nie 4 lutego 2025 r., a 7 lutego 2025 r., a odwołanie wniesione dnia 5 lutego 2025 r. zostało wniesione w terminie. W rezultacie wniesiono o: uwzględnienie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu skargi w całości i uchylenie przedmiotowego postanowienia w całości w ramach uprawnień autokontrolnych organu w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi wyjaśniono, m.in. że błąd organu wynikał z pomylenia daty nadania przesyłki z decyzją organu I instancji (18 lutego 2025 r.) z datą odbioru przesyłki przez stronę skarżącą (21 lutego 2025 r.), co powoduje, że termin na wniesienie odwołania upływał nie 4 lutego (powinno być: 4 marca – przyp. Sądu) 2025 r., a 7 lutego (powinno być: 7 marca – przyp. Sądu) 2025 r., a odwołanie wniesione dnia 5 lutego (powinno być: 5 marca – przyp. Sądu) 2025 r. zostało wniesione w terminie. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o uwzględnienie skargi. Kolegium wskazało, że uznaje zasadność zarzutu strony skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267, ze zm.) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Przy czym w myśl art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.), rozstrzygając w granicach danej sprawy sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną jednakże powyższe regulacje nie pozwalają sądowi na stosowanie przy orzekaniu zasad współżycia społecznego lub zasad słuszności. Uchylenie decyzji lub postanowienia, względnie stwierdzenie ich nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów postępowania lub prawa materialnego, odpowiednio mogących mieć lub mających wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 p.p.s.a.). Dokonując zatem, w myśl tych wskazań, oceny zaskarżonego postanowienia co do jego zgodności z prawem, Sąd doszedł do przekonania, że wniesiona skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej: k.p.a.), odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Jednocześnie zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania, przy czym postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W fazie wstępnej postępowania odwoławczego zadaniem organu odwoławczego jest ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Uchybienie ustawowego terminu do wniesienia odwołania powoduje jego bezskuteczność i ostateczność decyzji organu pierwszej instancji. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości procesowej niż wydanie postanowienia stwierdzającego uchybieniu terminu zgodnie z bezwzględnie obowiązującą normą prawną wyrażoną w art. 134 k.p.a. Inaczej mówiąc stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zostało uzależnione od uznania organu odwoławczego. W okolicznościach sprawy Kolegium wskazało, że skarżąca spółka uchybiła terminowi do wniesienia odwołania. Jednocześnie wskazano, że decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 18 lutego 2025 r. (wtorek), co potwierdzone zostało stosownymi adnotacjami na zwrotnych potwierdzeniach odbioru decyzji. Zdaniem SKO pierwszym dniem wliczanym do złożenia odwołania był 19 lutego 2025 r. W konsekwencji termin czternastu dni do wniesienia odwołania od zakwestionowanej decyzji organu I instancji upłynął w dniu 4 marca 2025 r. (wtorek), a złożone przez stronę skarżącą odwołanie w dniu 5 marca 2025 r. (środa) zostało złożone z uchybieniem ustawowemu terminowi. Analiza akt sprawy potwierdza jednak, że organ odwoławczy wadliwie odczytał zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej decyzję Burmistrza z dnia 17 lutego 2025 r. (Nr 16/2025). Z jego treści wprost wynika bowiem, że odbiór przesyłki nastąpił w dniu 21 lutego 2025 r., a wskazany przez SKO dzień 18 lutego 2025 r. to dzień datownika placówki nadawczej. W opisanej sytuacji termin na wniesienie odwołania upływał z dniem 7 marca 2025 r. W rezultacie Kolegium nieprawidłowo przyjęło, że odwołanie strony skarżącej (nadane w placówce pocztowej w dniu 5 marca 2025 r.) zostało wniesione z uchybieniem terminu. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 134 k.p.a. orzekł, jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Sprawa rozpoznana została w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.