II SA/Wr 561/06

Sygnatura akt II SA/Wr 561/06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 grudnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Sędzia WSA Anna Siedlecka Sędziowie: Sędzia WSA Andrzej Cisek-sprawozdawca Protokolant Aleksandra Siwińska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi T. R. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich od gruntów rolnych; oddala skargę Sygnatura akt II SA/Wr 561/06 U Z A S A D N I E N I E W dniu 11 kwietnia 2006 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, art. 3 w związku z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 6 poz. 40 ze zm.), wydał decyzję nr [...], którą po rozpatrzeniu wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w przypadku przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta rolnego złożonego przez T. R. z dnia [...], odmówił T. R. przyznania płatności naliczonych na podstawie wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów lub przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2005 złożonego przez J. R. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ I instancji wskazał, że po rozpatrzeniu wniosku o przyznanie płatności z tytułu przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta rolnego złożonego przez T. R., który wpłynął do Biura Powiatowego w dniu [...], odmówił przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005, ze względu na złożenie wniosku po terminie 14 dni od daty przekazania gospodarstwa. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 6 poz. 40 ze zm.), w przypadku, gdy w okresie od dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności do dnia wydania decyzji nastąpi przeniesienie posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta rolnego, jednym z warunków przyznania pomocy finansowej jest złożenie przez osobę przejmującą w terminie 14 dni od dnia przeniesienia gruntów stosownego wniosku do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR. W przedmiotowej sprawie przekazanie gospodarstwa nastąpiło w dwóch terminach to jest w dniu [...] (akt notarialny Repertorium [...] - umowa darowizny) i w dniu [...] (umowa cesji praw i obowiązków wynikających z umowy dzierżawy nieruchomości rolnych nr [...], należących do Agencji Sygnatura akt II SA/Wr 561/06 Nieruchomości Rolnych z dnia 30 grudnia 2003 roku). Wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich w przypadku przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz producenta rolnego T. R. został złożony w dniu [...], tak więc po upływie określonego w powołanej wyżej ustawie terminu czternastu dni. T. R. złożył odwołanie od powyższej decyzji wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie przedmiotowej sprawy i zmianę zaskarżonej decyzji poprzez przyznanie płatności bezpośrednich. Skarżący wniósł także dopuszczenie dowodu z akt sprawy w przedmiocie przyznania J. R. renty strukturalnej, przesłuchanie w charakterze świadka J. R. oraz przesłuchanie odwołującego się T. R. W uzasadnieniu odwołania skarżący wskazał, że nie przeczy, iż wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich złożył dopiero w dniu 2 września 2005 r., kiedy już upłynął termin określony w art. 4 ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych, to uchybienie temu terminowi nastąpiło bez jego winy, albowiem dopiero w dniu 2 września 2005 r. uzyskał informację, że ten termin upłynął. Ponadto wskazał, że w przedmiotowej sprawie informacje i pouczenia były błędne i właściwie to na ich skutek termin do złożenia wniosku o przyznanie dopłat nie został zachowany. Wskazał także, że nie został poinformowany, o tym, iż wyżej wymieniony wniosek winien być złożony w terminie 14 dni licząc od dnia 5 lipca 2005 r. i 26 lipca 2005 r. W dniu [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, art. 5a ust. 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 roku o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 1, poz. 2 z 1994r., ze zm.) oraz art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. z 2004 r. nr 6, poz. 40 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania T. R. od decyzji Kierownika Biura Powiatowego w Z. z/s w P. z dnia [...] w sprawie odmowy przyznania płatności, wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą przyznania płatności T. Sygnatura akt II SA/Wr 561/06 R. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że J. R., w dniu [...], złożył w Biurze Powiatowym w Z. z s/w P., wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. W związku z ubieganiem się przez J. R. o rentę strukturalną, producent rolny musiał przenieść swoje grunty na inną osobę, w konsekwencji czego w dniu 5 lipca 2005 r. J. R. przekazał T. R., mocą umowy darowizny zawartej w formie aktu notarialnego, grunty rolne stanowiące jego własność. Następnie zaś w dniu 26 lipca 2005 r. J. R., umową cesji, przeniósł na T. R. działkę rolną dzierżawioną z Agencji Nieruchomości Rolnych. Dnia 2 września 2005 r. T. R. złożył w Biurze Powiatowym w Z. z/s w P., wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w przypadku przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta rolnego dołączając do sprawy w/w akt notarialny, umowę cesji oraz rozwiązanie umowy dzierżawy. Tego samego dnia T. R. złożył wniosek o przywrócenie terminu do przejęcia płatności bezpośrednich w ramach przekazania gospodarstwa na rzecz innego producenta rolnego. Kierownik Biura Powiatowego w Z. z/s w P., dnia [...] wydał T. R. postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich w przypadku przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta rolnego, uzasadniając to brakiem uprawdopodobnienia przez stronę okoliczności, iż uchybienie terminu nastąpiło nie z jego winy. Od powyższego postanowienia strona odwołała się do Dyrektora D. Oddziału Regionalnego we W., który uchylił postanowienie i umorzył postępowanie o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich w przypadku przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta rolnego. Postanowienie to organ II instancji uzasadnił tym, iż nie można przywrócić lub odmówić przywrócenia terminu materialnego i w powyższej sytuacji należało zakończyć sprawę wydaniem decyzji. W dniu [...] do Biura Powiatowego w P. wpłynęło Sygnatura akt II SA/Wr 561/06 zażalenie T. R. do Dyrektora D. Oddziału Regionalnego na nie załatwienie sprawy w terminie. Zgodnie z art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego Dyrektor D. Oddziału Regionalnego, podjął kroki w celu wyjaśnienia sprawy, ustalając, iż uchybienie terminu nastąpiło przez niezrozumienie przez Kierownika Biura Powiatowego w Z. z/s w P. oraz pracowników Biura Powiatowego, jaką decyzję należy wydać w sprawie. Dnia [...] Dyrektor D. Oddziału Regionalnego wydał postanowienie wyznaczające organowi I instancji termin do załatwienia sprawy oraz zobowiązał do złożenia wyjaśnień. W dniu 11 kwietnia 2006r. Kierownik Biura Powiatowego we W. wydał T. R. decyzję odmawiającą przyznania płatności. Organ odwoławczy wskazał, że T. R. został poinformowany przez organ II instancji o wszczęciu postępowania w jego sprawie w wyniku odwołania, o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym i składania wyjaśnień. W odpowiedzi na pismo producent rolny stawił się w D. Oddziale Regionalnym we W. celem zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym, nie wniósł jednak nowych dowodów do sprawy i nie składał żadnych wyjaśnień. W dniu 27 czerwca 2006r. do D. Oddziału Regionalnego wpłynęło pismo pełnomocnika strony, który podniósł, iż termin do składania wyjaśnień nie upłynął w dniu 23 czerwca 2006 r., ale w dniu 26 czerwca 2006 r. Organ odwoławczy odnosząc się do tego zarzutu zauważył, iż czytając pismo informujące o wszczęciu postępowania przed organem II instancji i określony w nim termin do stawienia się, jednoznacznie wynika z niego, iż ARiMR nie jest w stanie przewidzieć, kiedy strona odbierze pismo. Należy jednak zauważyć, iż T. R. otrzymał wyżej wymienione pismo, jak wskazuje potwierdzenie odbioru, w dniu 14 czerwca 2006 r. oraz skorzystał z możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym i stawił się w D. Oddziale Regionalnym w dniu 21 czerwca 2006r., dlatego wywód strony, jest niezrozumiały. T. R. nadesłał ponadto decyzję J. R. odmawiającą przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych oraz notatkę służbową z dnia Sygnatura akt II SA/Wr 561/06 2 września 2005 r. z rozmowy przeprowadzonej z J. R., uzasadniając to tym, iż powyższe dokumenty stanowią istotny dowód i nie znajdowały się w sprawie T. R. W piśmie strony podkreślono wagę podkreślenia przez J. R. o tym, iż strona nie została poinformowana o konieczności powiadomienia ARiMR o przeniesieniu gospodarstwa w ustawowym terminie. Odnosząc się do decyzji wydanej J. R., w której został należycie powiadomiony o możliwości złożenia odwołania, czego nie uczynił, organ stwierdził, iż nie jest ona związana ze sprawą T. R.; zaś notatka służbowa, jest dowodem w sprawie J. R. a nie T. R. Skarżący T. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na powyższą decyzję wraz z wnioskiem o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji jej poprzedzającej, zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skarżący zarzucił decyzji organu odwoławczego naruszenie podstawowych zasad rządzących procesem administracyjnym, a to zasadę legalizmu, praworządności i prawdy obiektywnej (art. 6 i 7 KPA), naruszenie przepisów art. 8 KPA, art. 9 KPA, art. 10 KPA, art. 12 KPA – uchybienia te doprowadziły do wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa poprzez naruszenie przepisów procedury administracyjnej, a to: art. 79 § 1 KPA, art. 40 § 2 KPA poprzez ograniczenie prawa strony do złożenia wniosków dowodowych w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma z dnia 12 czerwca 2006 r. oraz art. 75 § 1 KPA, art. 77 § 1 KPA, art. 78 § 1 KPA poprzez nie przeprowadzenie wnioskowanych dowodów, przez co skarżący został pozbawiony możliwości udowodnienia swoich twierdzeń. Dyrektor D.Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. wniósł do Sądu odpowiedź na skargę wraz z wnioskiem o jej oddalenie, podtrzymując jednocześnie argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne Sygnatura akt II SA/Wr 561/06 sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwości między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne i określone ustawowo postanowienia (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), a także na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania , jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik spraw (lit. c). Z kolei art. 147 § 1 przywołanej wyżej ustawy procesowej upoważnia Sąd, który uwzględnia skargę na uchwałę lub akt, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub części albo stwierdza, że zostały one wydane z naruszeniem prawa, jeśli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Sąd rozpatrując przedmiotową skargę uznał, iż zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja pierwszoinstancyjna nie mogą być kwestionowane w oparciu o wskazane wyżej kryteria i wobec tego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...], którą utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego w Z. z/s w P. z dnia [...] w sprawie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005 T. R. Sygnatura akt II SA/Wr 561/06 W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że po rozpatrzeniu wniosku o przyznanie płatności z tytułu przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta rolnego złożonego przez T. R., który wpłynął do Biura Powiatowego w dniu 2 września 2005, odmawiam przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005 ze względu na złożenie wniosku po terminie 14 dni od daty przekazania gospodarstwa. W przedmiotowej sprawie przekazanie gospodarstwa nastąpiło w dwóch terminach to jest w dniu 5 lipca.2005 r. (umowa darowizny) i w dniu 26 lipca 2005 (umowa cesji praw i obowiązków wynikających z umowy dzierżawy nieruchomości rolnych, należących do Agencji Nieruchomości Rolnych). Wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich w przypadku przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz producenta rolnego T. R. został złożony w dniu 2 września 2005 r., tak więc po upływie określonego w powołanej wyżej ustawie terminu czternastu dni. W niniejszej sprawie zważyć należy, że w każdym przypadku producent rolny przy przenoszeniu płatności w przypadku przekazania gospodarstwa rolnego na innego producenta rolnego otrzymuje "Instrukcję wypełniania wniosku", w której jest wyraźnie wskazane, jakie warunki powinien spełnić wnioskodawca. Zaznaczyć należy, że to strona jest zobowiązana do tego, aby przedstawić organowi, w wymaganym ustawowo terminie, dokumenty, które będą świadczyć o tym, iż przejął on całe gospodarstwo rolne. Sąd pragnie zaznaczyć, że warunkiem przyznania płatności obszarowych do gruntów rolnych w ramach przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta rolnego jest, jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru, w terminie 14 dni od dnia przeniesienia gospodarstwa rolnego złożenie wniosku do kierownika Biura Powiatowego Agencji o przyznanie płatności, której dotyczył pierwszy wniosek, jeżeli spełnia on warunki do jej przyznania. Ponadto niezbędnym warunkiem do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o przekazanie płatności jest przeniesienie posiadania całości gospodarstwa objętego wnioskiem o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych złożonym przez poprzedniego posiadacza gospodarstwa w wymaganym ustawowo terminie. W Sygnatura akt II SA/Wr 561/06 ocenie Sadu powyższe przesłanki muszą być spełnione łącznie. Należy stwierdzić, iż w sprawie ze skargi T. R., żadna z powyższych przesłanek nie została spełniona. Analiza akt administracyjnych niniejszej sprawy wskazuje, że skarżący nie przejął całego gospodarstwa, zadeklarowanego przez J. R. Z akt sprawy wynika także, że działki ewidencyjne nr [...] oraz [...] zadeklarowane we wniosku uprzedniego posiadacza gruntów, który złożył wniosek o płatności obszarowe, nie zostały przekazane T. R. Z dokumentów można domniemywać, iż rozwiązanie umowy dzierżawy, dotyczyło wyżej wskazanych działek, gdyż sama umowa nie wskazuje, których gruntów dotyczy, niemniej jednak przepisy prawa materialnego jednoznacznie wskazują, iż przejmujący musi przejąć wszystkie grunty rolne wskazane we wniosku pierwotnego wnioskodawcy. Ponadto należy zauważyć, iż skarżący nie zachował ustawowego terminu do przeniesienia gospodarstwa rolnego. Zdaniem Sądu, termin 14 dni do złożenia wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w przypadku przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta rolnego, który określa art. 4 ust. 1 o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych jest terminem materialnoprawnym, na co wskazuje cel przepisu, jak i materia, jaką regulują dane akty prawne. Zaznaczyć należy, że termin prawa materialnego jest to okres, w którym następuje ukształtowanie się praw lub obowiązków podmiotu w granicach administracyjnego stosunku materialnego. Uchybienie terminu materialnego wywołuje wygaśnięcie praw lub obowiązków o charakterze materialnym. W takim przypadku stosunek materiałnoprawny nie może być nawiązany, nie ma przedmiotu postępowania administracyjnego, postępowanie nie może być wszczęte, a wszczęte, jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu (por. B.Adamiak, (w): B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania Administracyjnego Komentarz, Warszawa 2006 r., str. 327). W związku z powyższym T. R. powinien wnieść wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w przypadku przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta rolnego w ciągu 14 dni od dnia dokonania ostatniej czynności, zmierzających do tego celu. Ostatnią czynnością, w przypadku skarżącego, było przeniesienie na niego umową cesji, Sygnatura akt II SA/Wr 561/06 zawartą w dniu 26 lipca 2005r., gruntów dzierżawionych przez J. R. od Agencji Nieruchomości Rolnych. Jednakże skarżący złożył wniosek w Biurze Powiatowym dopiero w dniu 2 września 2005r. Sąd w pełni podziela stanowisko zajęte przez organ odwoławczy, iż w świetle dokumentów załączonych do wniosku o przekazanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w przypadku przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta rolnego wynika, że T. R. nie przedstawił dowodów, które wykazałyby fakt przejęcia całego gospodarstwa rolnego objętego wnioskiem o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Ponadto skarżący nie przekazał gospodarstwa w wymaganym ustawowo, czternastodniowym terminie. Jest to równoznaczne, z tym, iż T. R. nie spełnił żadnej z przesłanek niezbędnych do tego, aby przekazać mu płatności. Sąd odnosząc się do zarzutów skargi pragnie podnieść, iż nie jest zrozumiałym zarzut, podniesiony przez skarżącego, iż organy administracji dopuściły się naruszenia przepisu art. 10 KPA. Przypomnieć należy, że T. R. był poinformowany o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym i z tego prawa skorzystał stawiając się w D. Oddziale Regionalnym. Sąd pragnie zwrócić także uwagę w ślad za organem odwoławczy, iż niezrozumiałe jest także, na jakiej podstawie skarżący twierdzi, że organ pierwszej instancji nie mógł pouczyć skarżącego o prawidłowym zachowaniu i skutków jego bezczynności. Fakt wydania niewłaściwego postanowienia w sprawie świadczy jedynie o tym, że organ pomylił termin procesowy z terminem materialnym i akt prawny jaki powinien o tym rozstrzygać. Wydanie przez Kierownika Biura Powiatowego postanowienia o odmowie przywrócenia terminy było niewłaściwe, nie mniej jednak jednoznacznie wskazuje, że organ I instancji wiedział, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia wniosku o przyznanie płatności w ramach przekazania gospodarstwa rolnego, nie zaś o tym, że Kierownik Biura Powiatowego nie wiedział, w jakim terminie należy przenieść gospodarstwo rolne. Termin ten wynika z ustawy i to skarżący jest zobowiązany, jak zostało to już wspomniane, do tego, aby przedstawić organowi w wymaganym ustawowo terminie, dokumenty, które będą świadczyć o tym, iż przejął on całe Sygnatura akt II SA/Wr 561/06 gospodarstwo rolne. Ponadto skarżący podniósł w skardze, iż zapewniany był, że otrzyma płatności oraz, że uzyskał od organu I instancji błędne pouczenie, jednakże w aktach administracyjnych niniejszej nie znajduje się żaden dowód potwierdzający uprawdopodobnienie takiej okoliczności. Skarżący także nie uprawdopodobnił powyżej wskazanej okoliczności. Skarżący odniósł się w skardze także do dokumentów przedstawionych w sprawie dotyczącej J. R. oraz do notatki służbowej, które to dokumenty nie dotyczyły postępowania toczącego się w jego sprawie lecz odnosiły się do innego postępowania zakończonego ostateczną decyzją. Zaznaczyć także należy, iż ustawa o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych powołana przez Dyrektora D. Oddziału Regionalnego reguluje przesłanki przyznawania płatności bezpośrednich w ramach przejęcia gospodarstwa rolnego. Wskazana ustawa wprowadza bowiem termin materialny, którego nie można w żaden sposób przywrócić oraz podkreśla wagę przejęcia całości gruntów zadeklarowanych we wniosku przez producenta rolnego, który przekazał gospodarstwo rolne. Bezsprzecznym jest w niniejszej sprawie, że T. R. nie złożył wniosku o przejęcie płatności w ramach przekazania gospodarstwa rolnego w wyznaczonym terminie. Ponadto skarżący nie spełnił żadnej z przesłanek określonych w przepisie art. 4 ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru. T. R. nie przejął całości gospodarstwa rolnego oraz nie złożył wymaganego wniosku w ustawowo wyznaczonym terminie materialnym. W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, iż kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie wykazała, aby decyzja ta naruszała obowiązujące przepisy prawa i to w stopniu wymagającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Podkreślić ponownie należy, iż sąd administracyjny jest właściwy jedynie do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji i nie ma prawa oceniania jej pod innymi względami. Nie ma też prawa do oceniania słuszności obowiązujących przepisów i przyjętych w nich rozwiązań prawnych. Dlatego też stwierdzając, że zaskarżona Sygnatura akt II SA/Wr 561/06 decyzja jest zgodna z obowiązującym prawem, nie ma możliwości poddawania jej ocenie pod kątem słuszności, czy sprawiedliwości społecznej. W tej sytuacji zgodnie z art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.