II SA/Wr 562/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 24 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U. W. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi U. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 15 maja 2015 r. Nr [...] w przedmiocie naliczenia jednorazowej opłaty planistycznej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 7 sierpnia 2015r. skarżąca U. W. została zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 333,00 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. zarządzenia został doręczony za pośrednictwem operatora pocztowego "InPost" S.A. na adres wskazany w skardze, tj. ul. K. [...], [...] G., w dniu 24 sierpnia 2015 r. Odbiór pokwitowała osoba, która podpisała się jako "A. J.". Doręczyciel zaznaczył na odwrocie zwrotnego potwierdzenia odbioru, że przesyłkę doręczono dorosłemu domownikowi- A. J. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 23 akt sądowych). Pismem z dnia 7 września 2015 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Jednocześnie z tym wnioskiem, nadanym w dniu 8 września 2015 r. w urzędzie pocztowym w P., skarżąca w tym samym urzędzie pocztowym zleciła na konto tut. Sądu przelew kwoty 333,00 zł tytułem należnego wpisu od skargi. Argumentując zasadność wniosku skarżąca podniosła, że w dniu 2 września 2015 r. otrzymała od sąsiadki B. G., zamieszkałej pod adresem ul. P. [...], [...] G., przesyłkę zawierającą wezwanie. Skarżąca wyjaśniła, że sąsiadka odebrała list, ponieważ zażądał tego listonosz, podpisując się za osobę dysponującą udzielonym przez skarżącą upoważnieniem pocztowym, tj. A. J.. Do wniosku skarżąca dołączyła dowód uiszczenia wpisu oraz oświadczenie B. G. potwierdzające fakt odebrania adresowanej do skarżącej przesyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako u.p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zauważyć zatem należy, że Sąd może przywrócić termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wyłącznie w sytuacji, gdy strona takiemu terminowi uchybiła, za które to uchybienie nie można przypisać jej żadnej winy. W myśl art. 69 u.p.p.s.a. doręczenia dokonuje się w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie. Na podstawie art. 67 § 5 u.p.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pisma w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Zgodnie natomiast z art. 72 § 1 u.p.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma. Mając na uwadze powyższe oraz wyjaśnienia zawarte we wniosku skarżącej o przywrócenie terminu oraz oświadczeniu B. G. z dnia 3 września 2015 r. wskazać należy, iż z akt sprawy, ani też z faktów powszechnie znanych, które sąd bierze pod uwagę nawet bez powoływania się na nie przez strony, nie wynika, aby: - po pierwsze, A. J. dysponowała upoważnieniem pocztowym do odbierania korespondencji adresowanej do skarżącej, a doręczanej przez operatora "InPost" S.A., - po drugie, B. G. była sąsiadką skarżącej, skoro lokale mieszkalne, które wskazały te osoby jako swoje miejsca zamieszkania, dzieliło w linii prostej co najmniej 300 m, - po trzecie, B. G. podpisała się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, na żądanie listonosza, za A. J., określoną przez doręczyciela jako dorosłego domownika, skoro charakter liter składających się na podpis złożony na tym dokumencie (k. 23 akt) odbiega znacząco od charakteru pisma B. G. złożonego pod oświadczeniem z dnia 3 września 2015 r. (k. 25 akt), - po czwarte, skarżąca nie wskazała co legło u podstaw odebrania przez nią przedmiotowej przesyłki sądowej od B. G. dopiero w dniu 2 września 2015 r., skoro B. G. miała ją odebrać osobiście od doręczyciela (listonosza) w dniu 24 sierpnia 2015 r. podpisując się imieniem i nazwiskiem innej osoby. Podsumowując wskazać trzeba, iż w sprawie brak jest podstaw do kwestionowania prawidłowego doręczenia przesyłki sądowej dorosłemu domownikowi, czyli w trybie doręczenia zastępczego przewidzianego w art. 72 § 1 u.p.p.s.a., zaś skarżąca w żadnej mierze nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu 7- dniowego terminu do uiszczenia należnego wpisu sądowego od skargi. Z tych też względów, na podstawie art. 86 § 1 u.p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.