II SA/Wr 564/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 14 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Gminy Czernica z dnia 5 marca 2010 r. nr XXXII/275/2010 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Gajków, gmina Czernica postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Wojewoda Dolnośląski skargą z dnia 23 czerwca 2010 r. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu uchwałę Rady Gminy Czernica z dnia 5 marca 2010 r. nr XXXII/275/2010 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Gajków gmina Czernica, wnosząc o stwierdzenie w całości nieważności skarżonego aktu z powodu istotnego naruszenia art. 9 ust. 4, art. 15 ust. 1, art. 17 pkt 4, art. 20 ust. 1 oraz art. 17 pkt 13 w zw. z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r., nr 80, poz. 717 ze zm. Z uwagi na podjęcie przez Radę Gminy Czernica uchwały z dnia 27 sierpnia 2010 r. nr XXXVI/308/2010, którą została uchylona zaskarżona uchwała, Wojewoda Dolnośląski pismem procesowym z dnia 9 września 2010 r. cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. cofnięcie skargi powoduje skutek w postaci umorzenia postępowania. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Czynność procesowa Wojewody Dolnośląskiego - dokonana w przedmiotowej sprawie wobec uwzględnienia skargi przez Radę Gminy Czernica nie budziła wątpliwości, w związku z czym, cofnięcie skargi należało uznać za dopuszczalne. W tej sytuacji dalsze prowadzanie postępowania sądowego w sprawie uznano za bezprzedmiotowe. W konsekwencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.