II SA/Wr 568/24

PostanowienieWSA we Wrocławiu2024-08-26

Skład orzekający: Sędzia WSA Adam Habuda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady gminy rozpatrująca skargę na działalność burmistrza, podjęta na podstawie art. 18b ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 229 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Uchwała rady gminy rozpatrująca skargę na działalność burmistrza, podjęta na podstawie art. 18b ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 229 pkt 3 k.p.a., nie jest aktem prawa miejscowego ani czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a jedynie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi. W związku z tym nie podlega kognicji sądów administracyjnych i skarga na nią podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na uchwałę Rady Miejskiej w Z. dotyczącą rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Ziębic. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że zaskarżona uchwała nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi J. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Ziębic postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 21 czerwca 2024 r. J. K. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Z. z dnia [...] lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Z. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że zaskarżona uchwała, jako podjęta na podstawie art. 18b ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 40 z późn. zm., dalej: u.s.g.) w zw. z art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm., dalej: k.p.a.), nie jest aktem prawa miejscowego ani nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Akt ten, zdaniem organu, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej jest uchwała Rady Miejskiej w Z. z dnia [...] lutego 2024 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Z., podjęta na podstawie art. 18b ust. 1 u.s.g. w zw. z art. 229 pkt 3 k.p.a. Niniejsza sprawa dotyczy zatem uchwały podjętej w wyniku rozpoznania skargi wniesionej w trybie art. 227 k.p.a. Zgodnie z powołanym przepisem, przedmiotem skargi powszechnej może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W orzecznictwie podkreśla się, że skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, niedającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego. Skargi te są załatwiane w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną, polegającą na zawiadomieniu zainteresowanego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi. W postępowaniu tym nie rozstrzyga się jednak konkretnej sprawy administracyjnej, bowiem nie jest wydawany ani akt administracyjny, ani też nie jest dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 12 października 2022 r., sygn. akt III SA/Lu 423/22, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2783/13, dostępne w CBOSA). Podkreślenia przy tym wymaga, że forma działalności administracji publicznej, obejmująca skargi powszechne w rozumieniu działu VIII k.p.a., nie została wymieniona w art. 3 § 2 p.p.s.a. Możliwość zaskarżenia działań realizowanych w ramach tego postępowania nie została również przewidziana w żadnej ustawie szczególnej. Ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. zatem nie podlega kontroli sądów administracyjnych. W konsekwencji, w zakresie właściwości sądów administracyjnych nie pozostaje też sposób załatwienia skargi powszechnej przez uprawniony organ (art. 237 § 1 i 3 k.p.a.), niezależnie od formy, jaka zostanie temu nadana – także więc wówczas, gdy nastąpi to w formie uchwały, która w takim wypadku jest jedynie zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy. Mając na względzie powyższe, niniejszą skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Z. z dnia [...] lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Z. uznać należało jako niedopuszczalną, bowiem ten przejaw działania organów administracji nie należy do kategorii spraw, które podlegają kontroli sądów administracyjnych i podlega odrzuceniu. Wobec powyższego skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło