II SA/Wr 572/06

Sygnatura akt II SA/Wr 572/06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 grudnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Sędzia WSA Anna Siedlecka Sędziowie: Sędzia WSA Andrzej Cisek-sprawozdawca Protokolant Aleksandra Siwińska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie wolnostojącego nośnika reklamowego, o wymiarach tablicy 3,0 m X 6,0 m wraz z przyłączeń elektroenergetycznym przy ul. B./Sz. (dz. nr [...], nr [...], obręb G. M.) we W. oddala skargę Sygnatura akt II SA/Wr 572/06 U Z A S A D N I E N I E W dniu 22 marca 2005 r. Prezydent W. na podstawie art. 28 ust.1 , w związku z art.35 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późniejszymi zmianami) i art. 104 KPA oraz art. 92 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (jednolity tekst Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1592 z późniejszymi zmianami), po rozpatrzeniu wniosku z dnia 2 marca 2006r. - A Sp. z o.o. z/s w W. w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej budowę wolnostojącego nośnika reklamowego podświetlanego, o wymiarach tablicy 3,0 x 6,0m wraz z przyłączem elektroenergetycznym przy ul. B./Sz. (na działce; nr [...], i nr [...], AM-[...], obręb G. M.) we W., wydał decyzję Nr [...], którą odmówił A Sp. z o.o. zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej budowę wolnostojącego nośnika reklamowego podświetlanego, o wym. tablicy 3,0x6,0m wraz z przyłączem elektroenergetycznym przy ul. B. /Sz. we W. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że w dniu 2 marca 2006r. firma A Sp. z o.o. działająca przez pełnomocnika - złożyła w Wydziale Architektury i Budownictwa Urzędu Miejskiego W. wniosek w sprawie wydania pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej budowę wolnostojącego nośnika reklamowego, podświetlanego, o wym. tablicy 3,0x6,0m wraz z przyłączem elektroenergetycznym przy ul. B./Sz. we W. Do wniosku został dołączony projekt budowlany w 4 egzemplarzach wraz z uzgodnieniami, w tym dokonanymi z Zespołem Uzgadniania Dokumentacji Projektowej oraz z Zarządem Dróg i Komunikacji we W. Po zapoznaniu się z kompletem złożonych dokumentów organ pierwszoinstancyjny stwierdził, że przedmiotowa inwestycja jest przewidziana do realizacji na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zachodniej części obszaru rozwoju B we W. uchwalonym przez Radę Miejską W. uchwałą z dnia [...] Nr [...], ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa D. Nr [...] poz. [...] z dnia [...] - na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem 2.KZ., o Sygnatura akt II SA/Wr 572/06 przeznaczeniu - ulica zbiorcza Z 2x2. Ustalenia tego planu, zawarte w rozdziale 1 i w rozdziale 3 § 27 nie dopuszczają realizacji na wyżej wskazanym terenie inwestycji objętej wnioskiem inwestora. Prezydent W. zaznaczył, iż załączone do wniosku dokumenty posiadają braki formalnoprawne, w tym: projekt budowlany nie został uzgodniony w zakresie prowadzenia robót budowlanych na terenie objętym ochroną konserwatorską zabytków archeologicznych. Jednakże organ administracji architektoniczno-budowlanej odstąpił od nałożenia na inwestora obowiązku usunięcia nieprawidłowości oraz doprowadzenia zakresu inwestycji do zgodności z przepisami, gdyż brak w wyżej wymienionym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zachodniej części obszaru rozwoju B we W. zapisu zezwalającego na lokalizację nośników reklamowych powoduje, iż nie ma możliwości doprowadzenia do zgodności przedmiotowej inwestycji z ustaleniami - rozdział 1 i rozdział 3 § 27 tego planu, a tym samym nie ma podstaw do wydania pozwolenia na budowę wolnostojącego nośnika reklamowego, podświetlanego, o wymiarach tablicy 3,0x6,0m wraz z przyłączem elektroenergetycznym przy ul. B./Sz. we W. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła skarżąca Spółka, zarzucając wadliwość wynikającą z naruszenia przepisów prawa materialnego w postaci zapisów rozdziału 1 oraz § 27 z rozdziału 3 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, poprzez błędne i nieprawidłowe przyjęcie przez organ I instancji, że powołane powyżej zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie dopuszczają realizacji inwestycji w postaci budowy nośnika reklamowego objętego wnioskiem inwestora z dnia 3 marca 2006 r. oraz zapisy te ustanawiają w miejscu planowanej lokalizacji nośnika reklamowego bezwzględny zakaz lokalizacji urządzeń reklamowych, co zdaniem organu, stanowi samoistną i wystarczającą przesłankę do odmowy wydania przez Prezydenta W. pozwolenia na budowę nośnika reklamowego objętego wnioskiem inwestora z dnia 2 marca 2006 r. Zarzucono także naruszenie przepisów postępowania administracyjnego w postaci art. 77 § 1 w związku z art. 7 KPA poprzez zaniechanie przez organ przeprowadzenia pełnego i wystarczającego dla wydania rozstrzygnięcia w sprawie postępowania wyjaśniającego, w tym postępowania dowodowego i w ten sposób Sygnatura akt II SA/Wr 572/06 oparcie zaskarżonego rozstrzygnięcia na niekompletnym lub nie w pełni rozpatrzonym materialne dowodowym, to jest na zupełnie dowolnych ustaleniach faktycznych w sprawie. W związku z tym skarżąca Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji. W dniu 29 czerwca 2006 r. Wojewoda D. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 u Kodeks postępowania administracyjnego w związku z art. 82 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, wydał decyzję nr [...] – [...], którą utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że z akt administracyjnych sprawy wynika, iż inwestor - firma A Sp. z o.o. reprezentowana przez pełnomocnika, w dniu 1 marca 2006r. złożyła w Wydziale Architektury i Budownictwa Urzędu Miejskiego W. wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę dla inwestycji obejmującej budowę wolnostojącego nośnika reklamowego, o wymiarach tablicy 3,0 x 6,0 m wraz z przyłączem elektroenergetycznym przy ul. B. / Sz. we W. Prezydent W. zawiadomieniem z dnia 7 marca 2006 r. wszczął postępowanie, w powyższej sprawie informując strony postępowania administracyjnego, o prawie do czynnego udziału w każdym jego stadium. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, w dniu 23 marca 2006 r. Prezydent W. wydał decyzję Nr [...] którą odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego dla inwestycji obejmującej budowę wolnostojącego nośnika reklamowego, o wymiarach tablicy 3,0 x 6,0 m wraz z przyłączem elektroenergetycznym przy ul. B. / Sz. we W. wskazując, iż inwestycja jest przewidziana do realizacji na terenie - objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zachodniej części obszaru rozwoju B we W. uchwalonym przez Radę Miejską W. uchwałą z dnia [...] Nr [...], który nie dopuszcza realizacji tej inwestycji. Organ II instancji wskazał, że przepis art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy- Prawo budowlane stanowi, iż przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji Sygnatura akt II SA/Wr 572/06 o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska. W razie naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 3 ustawy). Organ II instancji podkreślił, iż inwestor zaplanował ustawienie podświetlonego nośnika reklamowego między ul. B. i ul. Sz. na działce: nr [...] i nr [...], AM- [...], obręb G. M.) we W., gdzie obowiązuje miejscowy plan w sprawie zagospodarowania przestrzennego zachodniej części obszaru rozwoju B we W. uchwalony Uchwałą Rady Miejskiej W. z dnia [...] Nr [...]. Organ odwoławczy podał, że pojęcie przeznaczenie terenu lub obiektu, zgodnie z ustaleniami 2 § pkt 6 omawianego planu, to kategorie form zagospodarowania lub działalności lub grupy tych kategorii, które jako jedyne są dopuszczone w danym terenie lub obiekcie. Mając na uwadze przytoczoną definicję obowiązującą dla terenów objętych w wymienionym wyżej miejscowym planie zagospodarowania zachodniej części obszaru rozwoju B we W. oraz fakt, iż Inwestor wystąpił z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę dla inwestycji, której przedmiot nie jest zgodny z zapisem definicji przeznaczenie terenu, należało orzec jak na wstępie. Spółka A wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na powyższą decyzję wraz z wnioskiem o jej uchylenie podtrzymując zarzuty podniesione w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Wojewoda D. wniósł do Sądu odpowiedź na skargę wraz z wnioskiem o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sygnatura akt II SA/Wr 572/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia na które służy zażalenie albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 1 w związku § 2 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Z kolei art. 147 § 1 przywołanej powyżej ustawy procesowej upoważnia Sąd, który uwzględnia skargę na uchwałę lub akt, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują i dlatego też skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody Sygnatura akt II SA/Wr 572/06 D. nr [...] z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] Nr [...], którą odmówiono zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej budowę wolnostojącego nośnika reklamowego o wymiarach tablicy 3,0x 6,0 m wraz z przyłączem elektroenergetycznym przy ul. B./Sz. (na działce nr [...], nr [...], AM- [...], obręb G. M.) we W. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie organy obu instancji podjęły słuszne rozstrzygnięcia, wyjaśniając w swych uzasadnieniach w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego dla inwestycji obejmującej budowę wolnostojącego nośnika reklamowego, o wymiarach tablicy 3,0 X 6,0 wraz przyłączem elektroenergetycznym, iż inwestycja jest przewidziana do realizacji na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zachodniej części obszaru rozwoju B we W., który nie dopuszczał realizacji inwestycji o takim charakterze. Wskazać należy, iż przepis art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane stanowi, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska. W razie naruszeń ustawowych wymogów, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada, postanowieniem, obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 3 ustawy). Na uwagę zasługuje fakt, iż inwestor zaplanował ustawienie podświetlonego nośnika reklamowego między ul. B. i ul. Sz. we W., gdzie obowiązuje, jak zostało to wyżej wskazane, miejscowy plan w sprawie zagospodarowania przestrzennego zachodniej części Sygnatura akt II SA/Wr 572/06 obszaru rozwoju B we W. W uchwale owej : 1) ustalono przeznaczenie terenów oraz wykazano linie rozgraniczające terenów o różnych funkcjach lub różnych zasadach zagospodarowania, 2) wykazano linie rozgraniczające ulice oraz dróg publicznych wraz z urządzeniami pomocniczymi, a także niezbędnymi do wytyczenia ścieżek rowerowych, 3) wskazano tereny przeznaczone do realizacji celów publicznych oraz linie rozgraniczające te tereny, 4) ustalono zasady obsługi w zakresie infrastruktury technicznej oraz linie rozgraniczające tereny tej infrastruktury, 5) ustalono lokalne warunki, zasady i standardy kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym również linie zabudowy i gabaryty obiektów, 6) ustalono zasady i warunki podziału terenów na działki budowlane, 7) ustalono szczegółowe warunki zagospodarowania terenów, w tym zakaz zabudowy, wynikający z potrzeb ochrony środowiska przyrodniczego. Wskazany przez Inwestora teren ujęty został w jednostce strukturalnej wymienionego planu, oznaczonej symbolem 2.KZ. o przeznaczeniu - ulica zbiorcza Z 2 x 2 dla którego ustalono następujące zasady zagospodarowania: 1) szerokość ulicy w liniach rozgraniczających 37 metrów, 2) obustronne chodniki, 3) dwukierunkowa ścieżka rowerowa po stronie zachodniej oddzielona od jezdni pasem zieleni, 4) obowiązujący pas zieleni rozdzielający ścieżkę rowerową od chodnika, 5) obowiązujące pasy zieleni przyulicznej rozdzielającej chodnik od ścieżki rowerowej lub jezdni. Sąd w pełni podziela stanowisko organu odwoławczego, że pojęcie przeznaczenia terenu lub obiektu, które jest zgodnie z ustaleniami 2 § pkt 6 omawianego planu, to kategorie form zagospodarowania lub działalności lub grupy tych kategorii, które jako jedyne są dopuszczone w danym terenie lub obiekcie. Mając na uwadze przytoczoną definicję obowiązującą dla terenów objętych w wymienionym wyżej miejscowym planie zagospodarowania zachodniej części Sygnatura akt II SA/Wr 572/06 obszaru rozwoju B we W. oraz fakt, iż Inwestor wystąpił z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę dla inwestycji, której przedmiot nie jest zgodny z zapisem definicji przeznaczenie terenu, albowiem w żaden sposób nie jest związany z infrastrukturą komunikacyjną, należało orzec jak na wstępie. W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, iż kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie wykazała, aby decyzja ta naruszała obowiązujące przepisy prawa i to w stopniu wymagającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Podkreślić ponownie należy, iż sąd administracyjny jest właściwy jedynie do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji i nie ma prawa oceniania jej pod innymi względami. Nie ma też prawa do oceniania słuszności obowiązujących przepisów i przyjętych w nich rozwiązań prawnych. Dlatego też stwierdzając, że zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującym prawem, nie ma możliwości poddawania jej ocenie pod kątem słuszności, czy sprawiedliwości społecznej. W tej sytuacji zgodnie z art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.