II SA/Wr 573/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Roman Ciąglewicz Sędziowie: sędzia WSA Daria Sachanbińska asesor WSA Grażyna Jeżewska – spr. Protokolant: sekretarz sądowy Dorota Idczak po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi D. B. na decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych postanawia: odrzucić skargę W dniu 29 marca 2001 roku skarżący D. B. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych. Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi, wskazując m.in., że została ona wniesiona po terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga winna ulec odrzuceniu. Zgodnie z obowiązującą od dnia 1 stycznia 2004 r. ustawą Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/, tj. art. 53§1 i art. 54§1 skargę do Sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, obowiązującym do końca 2003 roku skargę wnosiło się bezpośrednio do Sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Na podstawie wówczas obowiązującego art. 27 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym – Sąd odrzucał skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie skarżący otrzymał decyzję organu II instancji w dniu 14 grudnia 1998 r., co potwierdza jej odbiór. Zaś skargę wniósł 29 marca 2001 r., czyli z naruszeniem wskazanego wyżej terminu do wniesienia skargi. Z akt sprawy przekazanych przez organ odwoławczy wynika, iż skarżący wbrew zawartemu pouczeniu w decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w O. z dn. [...] złożył w dniu 5 stycznia 1999 r. skargę zaadresowaną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Powiatowym Urzędzie Pracy w K. Organ I instancji zgodnie z art. 66 § 3 k.p.a. zwrócił skarżącemu skargę, pouczając w piśmie przewodnim, iż należy ją wnieść bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu. Skarżący pomimo dwukrotnego awizowania przez urząd pocztowy, nie podjął w/w pisma w terminie i dlatego zostało zwrócone nadawcy w dniu 4 lutego 1999 r. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, iż skarga została złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego po terminie, bowiem złożenie skargi w organie I instancji niezgodnie z prawidłowym pouczeniem zamieszczonym w decyzji organu II instancji nie może skutkować uznaniem zachowania terminu do wniesienie skargi. Z uwagi na obecną regulację wynikającą z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która nakazuje odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia oraz, mając na uwadze, że skarżący nie starał się o przywrócenie uchybionego terminu, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak na wstępie.