II SA/Wr 576/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na decyzję Starosty Powiatowego w G. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu działki siedliskowej postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Starosta G. działając na podstawie art. 151 § 2 kpa uchylił decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w G. z dnia [...]r. nr [...]w sprawie zwrotu na rzecz J. i S. małżonków T. działki siedliskowej nr [...] o powierzchni 0,12 ha, położonej we wsi P. oraz na podstawie art. 6 ustawy z dnia 24 lutego 1989 r. o zmianie ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin oraz o zmianie ustawy o podatku rolnym (Dz.U. Nr 10, poz. 53) przeniósł na rzecz J. i S. T. własność gruntu stanowiącego działkę siedliskową nr [...]o powierzchni 0,0579 ha położoną we wsi P., a na rzecz M. i E. J. własność gruntu stanowiącego działkę siedliskową nr [...]o powierzchni 0,0815 ha położoną we wsi P. Pismem z dnia [...]r. J. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na powyższą decyzję Starosty Powiatowego w G. z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest środkiem prawnym uwzględnionym w przepisie art. 3 § 2 pkt 1-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - zwanej dalej u.p.s.a., określającym zakres jurysdykcji sądów administracyjnych i umożliwia przeprowadzenie sądowej kontroli działań organów administracji publicznej w określonym ustawowo zakresie. Podlega ona regulacji zawartej w powołanej powyżej ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 u.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich), a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Regulację tę postrzegać też należy jako dostosowaną do przepisu art. 16 § 2 kpa, stanowiącego, że "Decyzje mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego z powodu ich niezgodności z prawem, na zasadach i w trybie określonym w odrębnych ustawach". Z treści przywołanych poprzednio przepisów art. 52 § 1 i § 2 u.p.s.a. wynika, że w sprawach, w których obowiązuje postępowanie dwuinstancyjne, a do takich należy sprawa, w której wydana została zaskarżona decyzja – przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być wyłącznie decyzja wydana przez organ odwoławczy, czyli organ orzekający w sprawie w drugiej instancji (poza przypadkami określonymi w przepisie art. 127 § 3 kpa, w których zachodzi tożsamość właściwego organu). Przyjęcie takiej zasady w ustawie normującej postępowanie przed sądami administracyjnymi sprawia, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi przez osobę mającą w tym interes prawny na decyzję wydaną w sprawie w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Konsekwencją procesową takiej czynności, podjętej przez uprawniony podmiot jest – zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 u.p.s.a. – odrzucenie skargi. Niezależnie od powyższego zauważyć wypada, że w myśl art. 53 § 1 u.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wniesienie skargi jest zatem dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia organu II instancji. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, uznając skargę J. T. na decyzję Starosty Powiatowego w G. z dnia [...]r. orzekającego w sprawie jako organ I instancji za niedopuszczalną – zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 6 u.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.