II SA/Wr 578/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus – spr. Sędziowie: Sędzia WSA Olga Białek Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w dniu 20 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. W. i M. W. o dokonanie wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Wr 578/09 w sprawie ze skargi D. W. i M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia odmówić wykładni wyroku. Wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę D.W. i M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Pismem z dnia [...]r. D. i M. W. wnieśli o dokonanie wykładni wyroku w zakresie: "1/ na jakiej podstawie prawnej Sąd wydając wyrok nie chciał uwzględnić prawomocnego postanowienia SKO [...]z dnia[...]r. nakazując Burmistrzowi Gminy doprowadzenie do rozgraniczenia k-296. 2/ na jakiej podstawie prawnej Sąd pomijał złożone do akt sprawy przy piśmie procesowym złożonym do Sądu z 22.08.12 wyjaśnienia i mapy geodezyjne, których Sąd pozbawił skarżących do ich uzupełnienia z przeprowadzenia dowodów uzupełniających z dokumentów z art. 106 § 3,§ 4,§ 5 u.o.o.p.p.s,a [...] 3/ dlaczego nie protokołował Sąd wyjaśnień D. W. do protokołu rozprawy". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270) sąd, który wydał wyrok rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Tak w doktrynie jak i orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że w trybie wykładni nie rozstrzyga się o wszystkich wątpliwościach, jakie strona powzięła wobec treści wyroku, lecz muszą to być wątpliwości związane z niejasnym rozstrzygnięciem, zakresem powagi rzeczy osądzonej lub wykonalnością wyroku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2001 r., II SAB 57/98, LEX nr 75553). Przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja jak i jego uzasadnienie, natomiast potrzeba jej dokonania zachodzi w sytuacji, gdy treść orzeczenia jest sformułowana w sposób niejasny, a wykładnia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości, jakie mogą powstać przy wykonywaniu wyroku, bądź też co do innych skutków orzeczenia, np. zakresu powagi rzeczy osądzonej (por. postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2001 r. sygn. akt II SAB 57/98, z dnia 29 czerwca 2007 r. sygn. akt II FZ 294/07). W doktrynie podkreśla się nadto, że wykładni uzasadnienia wyroku dokonuje się jedynie wyjątkowo (por. Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., wydawnictwo Lexis Nexis, Warszawa 2008, s. 575). Uzasadnienie podlegać może wykładni w sytuacji, gdy w wyniku jego wadliwości lub nieprecyzyjnego sformułowania jego treść budzi wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, a także sposobu wykonania wyroku. Wypada nadto podkreślić, że w żadnym wypadku wykładnia nie może sprowadzać się do udzielenia przez Sąd szczegółowych wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania przez organy administracyjne czy też uzupełnienia rozstrzygnięcia sprawy. Istotne jest także to, że przy użyciu tej instytucji niedopuszczalne jest żądanie usunięcia merytorycznych błędów orzeczenia. Wykładnia bowiem nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia lub uzupełnienia poprzedniego rozstrzygnięcia w zakresie argumentacji faktycznej lub prawnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2009 r. sygn. akt l OSK 23/08). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wyjaśnić należy, że treść wyroku z dnia 23 sierpnia 2012 r. jest sformułowana w sposób jasny i nie budzi wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej czy też sposobu jego wykonania. W sposób jasny i czytelny wskazano w nim przedmiot i sposób rozstrzygnięcia Sądu, a także przyczyny uzasadniające oddalenie skargi. Celem natomiast wykładni wyroku lub postanowienia jest wyjaśnienie wątpliwości co do jego treści, w szczególności, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Z tego też względu przedmiotu wykładni nie może stanowić wskazanie z jakich przyczyn i na jakiej podstawie Sąd podejmując rozstrzygnięcia nie uwzględnił treści wskazanych we wniosku dokumentów, gdyż wniosek o wykładnię nie może zmierzać do polemiki ze stanowiskiem składu orzekającego (por. postanowienie NSA z 10 lipca 2008 r., sygn. akt I OZ 465/08). Ponadto wykładnia wyroku nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia lub uzupełnienia poprzedniego w zakresie argumentacji faktycznej lub prawnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2009 r. sygn. akt l OSK 23/08). Zdaniem sądu wniosku o dokonanie wykładni wyroku nie może także uzasadniać podniesiony przez wnioskodawców argument zaniechania zaprotokołowania złożonych przez skarżącą wyjaśnień, gdyż stanowi on w istocie zarzut względem prawidłowości prowadzonego postępowania i może zostać ewentualnie podniesiony w skardze kasacyjnej. Mając zatem powyższe na uwadze i kierując się dyspozycją z art. 158 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji postanowienia.