II SA/Wr 582/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia H.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt II SA/Wr 582/14 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi H.D. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, tj. zapewnienie dopływu świeżego powietrza postanawia odrzucić zażalenie. Na podstawie art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego (w przypadkach przewidzianych tą ustawą) przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (§ 2). Zażalenie, aby mogło być skutecznie wniesione, powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia (§ 3). Zażalenie zaś, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (§ 4). W rozpatrywanej sprawie postanowieniem z dnia 14 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną H.D. od swojego postanowienia z dnia 24 września 2014 r., którym odrzucono skargę H.D. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...]. Pismem z dnia 1 grudnia 2014 r., sporządzonym osobiście, skarżąca wniosła o uchylenie w całości powyższego postanowienia z dnia 14 listopada 2014 r.. Tym samym należało stwierdzić, że zażalenie to nie spełnia warunku z § 4 art. 194 w/w ustawy niezbędnego do skutecznego jego wniesienia, a mianowicie sporządzenia przez uprawniony podmiot, tj. adwokata lub radcę prawnego. Należy także zauważyć, że kwestionowane postanowienie zostało doręczone skarżącej wraz z pouczeniem o terminie i wymogach, które winno spełniać zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Skarżąca odebrała osobiście odpisy tego postanowienia wraz z pouczeniem, a zatem należało przyjąć, że została prawidłowo pouczona o przysługującym jej prawie do wniesienia zażalenia oraz o jego wymogach formalnych. Stąd też uznano wniesione zażalenie za niedopuszczalne, wobec czego należało je odrzucić po myśli art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 194 § 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.