II SA/Wr 582/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 12 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. Sp. z o.o. z/s we W. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi I. Sp. z o.o. z/s we W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, spowodowanego uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia przywrócić termin do usunięcia braków formalnych skargi. Zarządzeniem z dnia 28 sierpnia 2017 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. wyciągu z KRS. Pismem z dnia 3 października 2017 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o ponowne doręczenie przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi z uwagi na fakt, że poprzednie doręczenie było niezgodne z art. 67 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako P.p.s.a.), a tym samym nieskuteczne, ewentualnie o przywrócenie terminu do złożenia przez stronę skarżącą dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w dniu 13 września 2017 r. Sąd wystosował wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, które zostało wysłane na adres Kancelarii pełnomocnika strony skarżącej, jednakże nie zostało prawidłowo pełnomocnikowi doręczone. Zgodnie z art. 67 § 5 P.p.s.a. w wypadku, gdy strona jest w postępowaniu reprezentowana przez pełnomocnika doręczenia dokonuje się pełnomocnikowi. Zgodnie z informacją telefoniczną otrzymaną w Sądzie w dniu 27 września 2017 r. przedmiotowe wezwanie zostało odebrane przez P.S., która nie jest pracownikiem Kancelarii prowadzonej przez pełnomocnika strony skarżącej ani nie jest osobą upoważnioną do odbioru korespondencji kierowanej do pełnomocnika (dowód: umowa o zlecenia zawarta w dniu 24 lipca 2017 r. pomiędzy P.S. a A. Sp. z o.o. z siedzibą we W.). Fakt odebrania wezwania przez osobę niezatrudnioną w Kancelarii oraz nieupoważnioną do odbioru przesyłek przez pełnomocnika oznacza, że nie doszło do jego skutecznego doręczenia. Mając powyższe na uwadze pełnomocnik w pierwszej kolejności wniósł o ponowne, prawidłowe doręczenie przesyłki. W wypadku nieuznania przez Sąd zasadności wniosku o prawidłowe doręczenie przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia skargi. Wniosek o przywrócenie terminu uzasadniono tym, że brak jest winy pełnomocnika w niedochowaniu terminu wyznaczonego wezwaniem z dnia 13 września 2017 r. Zgodnie z ogólnie przyjętym stanowiskiem orzecznictwa uznaje się, że nieprawidłowe doręczenie pisma stanowi okoliczność faktyczną uzasadniającą brak winy w uchybieniu terminu (tak w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 19 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/GI 545/08). Mając na uwadze powyższe stanowisko orzecznictwa bez wątpienia nieprawidłowe doręczenie przesyłki zawierającej wezwanie stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do uzupełnienia skargi. Bezsprzecznym jest, że doręczenie przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia skargi nastąpiło do rąk osoby nieuprawnionej, z naruszeniem art. 67 § 5 P.p.s.a., co w konsekwencji prowadzi do konkluzji, że okoliczności powołane w niniejszym wniosku uprawdopodabniają brak winy pełnomocnika skarżącej w uchybieniu terminu do uzupełnienia skargi. Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Przyczyną uchybienia terminu do uzupełnienia skargi była niewiedza pełnomocnika skarżącej co do faktu wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, w której pozostawała do dnia 27 września 2017 r., kiedy to błędnie doręczona przesyłka dotarła do wiadomości pełnomocnika skarżącej, a zatem należy uznać, że od tego dnia liczy się siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 17 maja 2017 r. Do wniosku pełnomocnik dołączył wyciąg z KRS. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (§ 2). W art. 87 P.p.s.a. wskazano natomiast przesłanki do przywrócenia terminu dla czynności procesowej, które łącznie musi spełnić strona wnioskująca o przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4). W niniejszej sprawie wszystkie wskazane powyżej warunki zostały spełnione. Wezwanie z dnia 13 września 2017 r. do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. wyciągu z KRS, zostało odebrane w dniu 19 września 2017 r. przez P.S.. Jak wskazano na zwrotnym potwierdzeniu jego odbioru ww. osoba jest upoważnionym pracownikiem. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 26 września 2017 r. Wyciąg z KRS został przesłany przesyłką nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 4 października 2017 r., a zatem z uchybieniem terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi zostało złożone z zachowaniem siedmiodniowego terminu od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Termin ten należało bowiem liczyć od dnia uzyskania podczas rozmowy telefonicznej przez pełnomocnika strony skarżącej informacji o fakcie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz o tym, że przesyłka zawierająca to wezwanie została odebrana przez P.S., tj. od dnia 27 września 2017 r. Termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 4 października 2017 r. i w tym też dniu pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek. Strona skarżąca uprawdopodobniła również okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Za takie - zdaniem Sądu – należy uznać błędne doręczenie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 67 § 5 P.p.s.a., jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Z przepisu tego wynika, że przesyłki adresowane do strony skarżącej w niniejszej sprawie powinny być kierowane do jej pełnomocnika radcy prawnego N.P., a skuteczność ich doręczenia powinna być potwierdzona podpisem samego pełnomocnika, ewentualnie upoważnionego pracownika Kancelarii. Jak wynika natomiast z wniosku o przywrócenie terminu i dołączonej do niego umowy zlecenia P.S., która podpisała się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania, nie jest pracownikiem Kancelarii prowadzonej przez pełnomocnika strony skarżącej ani nie jest osobą upoważnioną do odbioru korespondencji kierowanej do pełnomocnika. Z umowy zlecenia zawartej w dniu 24 lipca 2017 r. wynika, że P.S. jako Zleceniobiorca zobowiązuje się do dokonywania m.in. czynności dla Zleceniodawcy, tj. A. Sp. z o.o. z siedzibą we W., polegające na rejestrowaniu korespondencji przychodzącej i wychodzącej / prowadzenia ksiąg korespondencji, odbierania i dostarczania dokumentów do/z banku, poczty, notariusza itp. Tym samym słusznie pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że doręczenie przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi nastąpiło do rąk osoby nieuprawnionej z naruszeniem art. 67 § 5 P.p.s.a., co w konsekwencji prowadzi do konkluzji, że okoliczności powołane w niniejszym wniosku uprawdopodabniają brak winy pełnomocnika strony skarżącej w uchybieniu terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Stąd też na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.