II SA/Wr 585/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K., M. P., A. P., M. W. i T. H. na uchwałę Rady Gminy Warta B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie przystąpienia do wprowadzenia zmian do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy W.B. w obrębach: T.B, S. i W.L. postanawia: odrzucić skargę. WSA/post. 1 -sentencja postanowienia M. K., M. P., A. P., M. W. i T. H. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wyżej opisaną uchwałę Rady Gminy W.B. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 października 2010 r., którego odpisy doręczono T. H. i M. P.w dniu [...]r. w trybie doręczenia właściwego (osobiście), A.P. i M. K. w dniu 25 października 2010 r. w trybie doręczenia zastępczego (dorosłemu domownikowi) oraz M.W. w dniu 8 listopada 2010 r. w trybie prawnej fikcji doręczenia, wezwano skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie po 300 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że żaden ze skarżących należnego wpisu nie uiścił. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Wskazać również trzeba, iż zgodnie z art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień pod dniu lub dniach wolnych od pracy. Z akt sprawy wynika, iż odpisy zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostały każdemu ze skarżących prawidłowo doręczone. Kwestię doręczeń reguluje rozdział 4 Działu III p.p.s.a. I tak, w myśl art. 67 § 1 p.p.s.a., jeżeli stroną jest osoba fizyczna, doręczenia dokonuje się jej osobiście (...). Zgodnie zaś z art. 72 § 1 p.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, (...), jeżeli osoba ta nie ma sprzecznych interesów w sprawie WSA/post.1 1 Sygn. akt II SA/Wr 585/10 i podjęła się oddania mu pisma. Pierwsza z powołanych regulacji określa zwykły sposób doręczenia, tj. osobiście do rąk adresata, z kolei druga - zastępczy sposób doręczenia. Nie ulega wątpliwości, iż przesyłki zawierające odpis ww. zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono T. H. i M.P. w trybie art. 67 § 1 p.p.s.a., a A.P. i M. K.w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a. Wynika to z zawartych w aktach sprawy zwrotnych potwierdzeń odbioru przesyłki. W przypadku M.W. doręczenia dokonano w drodze tzw. prawnej fikcji doręczenia. Taki sposób doręczenia został uregulowany przepisem art. 73 p.p.s.a. W myśl § 1 tego artykułu, w razie niemożności doręczenia pisma pod adresem wskazanym przez stronę, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z § 2, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Stosownie zaś do § 3, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. W myśl § 4, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Stwierdzić zatem trzeba, iż sposób doręczenia przesyłki, o jakim mowa w art. 73 p.p.s.a., uzasadnia przyjęcie domniemania faktycznego, że doszła ona do rąk adresata, a co za tym idzie, że dokonane w ten sposób doręczenie było skuteczne. O uznaniu, iż do doręczenia doszło w tym trybie, przesądzają adnotacje znajdujące się na przesyłce, która ze względu na niepodjęcie jej w terminie przez adresata, zostaje zwrócona nadawcy. W ocenie Sądu, adnotacje na przesyłce, której adresatem był M. W., nie budzą wątpliwości. Pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej (awizo), z uwagi na stwierdzenie, iż adresat był nieobecny, zostało sporządzone w dniu 25 października 2010 r. Drugie awizowanie nastąpiło w dniu 2 listopada 2010 r. Awiza pozostawiono w skrzynce oddawczej adresata. Ponieważ przesyłka nie została podjęta przez skarżącą we wskazanej placówce pocztowej, jej doręczenie, zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a., nastąpiło czternaście dni po pierwszym awizowaniu, a więc w dniu 8 listopada 2010 r. WSA/post.1 2 Sygn. akt II SA/Wr 585/10 Mając zatem na uwadze daty doręczenia przesyłek zawierających odpis ww. zarządzenia, które wyznaczały początek biegu siedmiodniowego terminu do wykonania wezwania, skarżący T. H., M. P., A.P. i M. K. winni byli uiścić należny od skargi wpis najpóźniej w dniu 2 listopada 2010 r., natomiast M. W. -w dniu 15 listopada 2010 r. Z akt sprawy jednak wynika, iż skarżący czynności tej nie wykonali. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. WSA/post.1 3