II SA/Wr 586/07

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [..] Nr-[...] w przedmiocie nakazania rozbiórki dobudówki przy budynku mieszkalnym postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. We wniosku złożonym w dniu 23 kwietnia 2008 r. na urzędowym formularzu skarżący wystąpił o ustanowienie mu radcy prawnego wskazując, iż gospodarstwo domowe prowadzi z żoną i czteroosobową rodziną syna, przy czym wskazał tylko dochód swój i żony (łącznie- 2.400 zł, z czego według twierdzeń skarżącego 412 zł z jego świadczenia rentowe potrącane jest przez komornika), oświadczając, iż syn i synowa "pracują osobno" i dodając, że oddał synowej w dzierżawę "za darmo pola, ponieważ jest po wypadku samochodowym i z tego powodu jest na rencie II grupy". Wśród posiadanych składników majątkowych skarżący wymienił: dom o pow. 160 m2 oraz nieruchomość rolną o pow. 9, 30 ha. Wezwanie Sądu o sprecyzowanie i udokumentowanie przez skarżącego sytuacji finansowej i majątkowej swojej rodziny (doręczone skarżącemu- w trybie art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- w dniu 7 maja 2008 r.) zostało pozostawione bez odpowiedzi. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.s.a.). Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie wnioskodawca nie wykazał należycie spełnienia przesłanki do przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być sporządzony w sposób rzetelny, powinny znaleźć się w nim wszelkie informacje niezbędne do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy, a w niniejszej sprawie skarżący nie wyjaśnił wielu istotnych okoliczności, które mogą kształtować jego sytuację finansową np. nie przedłożył zaświadczeń o wysokości dochodu swojego ani innych osób prowadzących z nim gospodarstwo domowe; nie wyjaśnił czy jego rodzina korzysta z pomocy finansowej osób trzecich lub z pomocy społecznej; nie przedłożył wyciągów z posiadanych rachunków bankowych; nadto nie sprecyzował i nie udokumentował wysokości ponoszonych wydatków ani faktu potrąceń komorniczych z jego świadczenia rentowego. Sąd rozpoznający wniosek [o przyznanie prawa pomocy] bada nie tylko stan majątkowy i sytuację materialną strony ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy, ale także wszystkich osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie. Co do zasady, prawo pomocy należy się osobą nie osiągającym żadnych dochodów lub osiągającym dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego. W orzecznictwie podkreśla się wykluczenie możliwości zwolnienia od kosztów postępowania osoby, która dysponuje jakimkolwiek majątkiem, a szczególnie nieruchomym, który może przynosić pożytki, być zabezpieczeniem pożyczki lub podlegać obrotowi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.