II SA/Wr 586/07

PostanowienieWSA we Wrocławiu2008-09-19

Skład orzekający: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który nie przedłożył wymaganych dokumentów do wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego, pomimo wezwania sądu, może liczyć na uwzględnienie tego wniosku?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego, ponieważ skarżący, pomimo wezwania, nie przedłożył wszystkich niezbędnych dokumentów do oceny jego sytuacji materialnej i rodzinnej. Brak wymaganych dokumentów uniemożliwił sądowi stwierdzenie, czy zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku.
Stan faktyczny
Skarżący Cz. G. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego, w związku ze skargą na decyzję nakazującą rozbiórkę dobudówki. Skarżący podał swoją sytuację dochodową i majątkową, wskazując na prowadzenie gospodarstwa domowego z żoną i czteroosobową rodziną syna, posiadanie domu i nieruchomości rolnej, a także swoją rentę i potrącenia komornicze. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, a skarżący wniósł sprzeciw. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o wymagane dokumenty, jednak skarżący ich nie przedłożył.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak, , po rozpoznaniu w dniu 19 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Cz. G. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki dobudówki murowanej postanawia odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego W rozpoznawanej sprawie ze skargi Cz. G. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki dobudówki murowanej, skarżący Cz. G. wystąpił o ustanowienie radcy prawnego. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w powyższym zakresie skarżący złożył w dniu 24 kwietnia 2008 r. na urzędowym formularzu, wskazując w uzasadnieniu, iż prowadzi gospodarstwo domowe z żoną i z czteroosobową rodziną syna. Podał, iż jego i jego zony dochód miesięczny brutto wynosi łącznie 2400 zł (dochód skarżącego – 1300 zł, z czego 412 zł potrącane jest przez komornika, dochód żony – 1100 zł), a syn i synowa "pracują osobno". Oświadczył, że pole oddał "w dzierżawę synowej za darmo", ponieważ jest po wypadku samochodowym i z tego powodu jest na rencie II grupy. Wśród posiadanych składników majątkowych wymienił dom o powierzchni 160 m² i nieruchomość rolną o powierzchni 9,30 ha. Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2008 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. Postanowienie to doręczono skarżącemu w dniu 11 czerwca 2008 r.. Pismem z dnia 17 czerwca 2008 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 18 czerwca 2008 r., Cz. G. wniósł sprzeciw od wyżej wymienionego postanowienia. W uzasadnieniu sprzeciwu skarżący podniósł argumentację odnoszącą się do merytorycznych zarzutów stawianych przez niego zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 11 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, po rygorem rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jedynie na podstawie znajdującego się w aktach sprawy formularza – poprzez nadesłanie wymienionych w wezwaniu dokumentów. Pismo to doręczono skarżącemu w dniu 13 sierpnia 2008 r., jednak skarżący nie nadesłał wskazanych w nim dokumentów w wyznaczonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze Sąd ponownie rozpoznał na podstawie zebranego materiału dowodowego wniosek strony o przyznanie jej prawa pomocy, stosując przepisy regulujące kwestię zwolnienia od kosztów sądowych. Stosownie do art. 245 § 1 u.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje – stosownie do § 2 art. 245 powołanej wyżej ustawy procesowej – zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje – na podstawie § 3 tego samego artykułu – zwolnienie tylko od odpłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie z opłat lub wydatków może z kolei polegać – zgodnie z przepisem art. 245 § 4 u.p.s.a., na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Natomiast z uregulowania sformułowanego w art. 246 § 1 pkt 1 i 2 u.p.s.a., wynika, iż przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny. Skarżący Cz. G. wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego, jednak pomimo wezwania go do uzupełnienia tego wniosku, nie nadesłał wszystkich dokumentów niezbędnych do dokonania oceny, czy w jego sytuacji rodzinnej i materialnej zachodzą przesłanki do uwzględnienia złożonego wniosku. W szczególności skarżący nie przedłożył zaświadczeń o wysokości jego dochodu i dochodu osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym oraz nie udokumentował faktu potrąceń komorniczych z jego świadczenia rentowego. Mając powyższe na uwadze, stosownie do przywołanych wyżej przepisów, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło