II SA/Wr 586/09

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym kolejnego wniosku W. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia ... w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych celem doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem robót budowlanych polegających na dobudowie do istniejącego budynku garażu wiaty garażowej na sprzęty i maszyny rolnicze postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 18 lutego 2010 r. tut. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia z obowiązku uiszczenia każdorazowej opłaty sądowej przekraczającej kwotę 100 zł. W dniu 10 czerwca 2010 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu nowy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego wskazując w uzasadnieniu, że gospodarstwo domowe prowadzi z żoną i pełnoletnim synem, on i jego żona utrzymują się ze świadczeń emerytalnych (w łącznej wysokości 2.300 zł), a "syn pracuje, bo nie jest w stanie utrzymać gospodarstwa rolnego". Dodał, że posiada dom o pow. 110 m2 . Ze znajdujących się w aktach pism wynika, że skarżący na utrzymanie oraz lekarstwa wydatkuje kwotę 1.600 zł i wciąż popada w długi. Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Mając na uwadze obecny etap postępowania i uwzględniając sytuację materialną skarżącego uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzekł jak w sentencji.