II SA/Wr 59/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na uchwałę Rady Miejskiej w M. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia protestów kwestionujących ustalenia przyjęte w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu górniczego "R. [...]" postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem z dnia [...]r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 300,- zł. Zarządzenie to doręczono stronie skarżącej w dniu [...]r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zarządzenia adresowanego do skarżącej wynika, iż odebrała go M. S., matka skarżącej. Zakreślony termin siedmiodniowy upływał w dniu [...]r. Powyższa opłata nie została uiszczona do dnia dzisiejszego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W art. 72 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest mowa o sytuacji, w której doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu. Może on doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zatem doręczenie zarządzenia należało uznać za dokonane prawidłowo. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270) Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Po myśli art. 220 § 3 cyt. ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.