II SA/Wr 59/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi S. S. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 28 listopada 2024 r. nr GK-ONG.7221.41.2024.KB w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 13 grudnia 2024 r. S. S. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 28 listopada 2024 r. nr GK-ONG.7221.41.2024.KB w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Do skargi załączono m.in. znak opłaty sądowej Ministerstwa Sprawiedliwości w kwocie 100 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 29 stycznia 2025 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez precyzyjne oznaczenie strony skarżącej poprzez wskazanie jej nazwiska wraz z wyjaśnieniem, że w nagłówku skargi podano "S.(1)", zaś w aktach sprawy i w podpisie pod skargą widnieje "S." oraz do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została skutecznie doręczona na adres do korespondencji wskazany w skardze, poprzez dorosłego domownika, w dniu 13 marca 2025 r. (zgodnie z z.p.o. – k. 14 akt sądowych). W odpowiedzi skarżący przy piśmie z dnia 22 marca 2025 r. (nadanym w austriackiej placówce pocztowej w dniu 22 marca 2025 r.) wskazał, że wnosi o zwrot 100 zł i przesłanie tej kwoty na jego konto. W uzasadnieniu żądania zaznaczono, że opłata sądowa w znakach sądowych została uiszczona przedwcześnie, czego dowód załączono do skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku opłatą sądową jest m.in. wpis od skargi (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Jednocześnie stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu. Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący został wezwany m.in. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak już wspomniano, wezwanie zostało doręczone adresatowi w dniu 13 marca 2025 r., wskutek czego zakreślony 7-dniowy termin upłynął w dniu 20 marca 2025 r. (czwartek). Należy w związku z powyższym stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie został uiszczony należny wpis sądowy od skargi. Znaku opłaty sądowej Ministerstwa Sprawiedliwości nie można uznać za wpis od skargi w niniejszej sprawie. Zgodnie z § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 535), wpis uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego, jak i na rachunek bankowy tego sądu – o czym skarżący został pouczony przy doręczeniu wezwania do uiszczenia wpisu z dnia 29 stycznia 2025 r. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.