II SA/Wr 590/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Zygmunt Wiśniewski Sędziowie: NSA Halina Kremis (sprawozdawca) WSA Mieczysław Górkiewicz Protokolant: Kinga Kręc po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. Cz. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] Nr [...] w sprawie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia o zakończeniu robót oddala skargę. Decyzją Starosty M. z dnia [...] ([...]), wydaną na podstawie art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz. U. Nr 89 poz.414 z późn. zm.) wniesiono sprzeciw do zgłoszenia z dnia 11 września 2000 r. o zakończeniu robót i przystąpieniu do użytkowania części stodoły na warsztat usług tapicerskich na działce nr [...] w D. Na uzasadnienie organ wskazał, że w myśl art. 54 ust.1 Prawa budowlanego wpłynęło zawiadomienie Z. Cz. o zakończeniu robót budowlanych polegających na adaptacji części stodoły na warsztat tapicerski w D. nr [...] w związku z decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w M. o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...], a ponieważ w wyniku wznowionego postępowania w sprawie Starosta M. wydał decyzję uchylającą decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w M., o której mowa wyżej orzeczono jak w treści decyzji. Od decyzji tej odwołanie wniósł inwestor. W odwołaniu podno si, że w sprawie adaptacji stodoły na warsztat tapicerski zostało wydanych już kilka decyzji w związku z czym nie jest pewien jaka jest sytuacja jego inwestycji i nie wie czemu sprawa trwa tak długo, skoro sam pozostaje właścicielem terenu, na którym znajduje się budynek gospodarczy zaadaptowany na warsztat. Uważa, że działania organów, podjęte pod wpływem matki krzywdzą jego i jego rodzinę. Wojewoda D. decyzją z dnia [...] (Nr [...]), wydaną na podstawie art.138 § l pkt l kpa i art.82 ust.3 ustawy Prawo budowlane, w związku z art. 57 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, po rozpatrzeniu odwołania z Z. Cz. od opisanej decyzji utrzymał ją w mocy. Na uzasadnienie organ odwoławczy wskazał, że zaskarżoną decyzją wniesiono sprzeciw do zgłoszenia Z. Cz. o zakończeniu robót i przystąpieniu do użytkowania części stodoły adaptowanej na warsztat usług tapicerskich w D. nr [...]. W dniu 1 września 2000 r. organ pierwszej instancji wznowił postępowanie administracyjne na kanwie przepisów art.145 § l pkt.4 i 5 kpa, a następnie postanowieniem z dnia [...] ([...]) wstrzymał wykonanie decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w M. Nr [...] z dnia [...] zatwierdzającej projekt i udzielającej Z. Cz. pozwolenia na adaptację części stodoły na warsztat usług tapicerskich. W tej sytuacji, zgłoszenie do użytkowania nie spełnia wymo- gów przepisu art. 57 ustawy Prawo budowlane, a organ pierwszej instancji miał obowiązek wydać sprzeciw w sprawie zgłoszenia do użytkowania inwestycji Z. Cz. Na ostateczną w toku instancji administracyjnej decyzję skargę do sądu administracyjnego złożył inwestor. W skardze ponowił zarzuty zawarte w odwołaniu, podniósł dodatkowo, że organy zbyt długo załatwiały jego sprawy. Ponowił argument, że mimo iż jest prawowitym właścicielem spornego gospodarstwa rolnego pozostaje nim wyłącznie "na papierze", musi płacić podatki i opłaty związane z własnością nieruchomości, natomiast nie może rozporządzać nieruchomością zgodnie z prawami właściciela, nie może pracować w warsztacie, aby utrzymać rodzinę. W doręczonej sądowi odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samo- rządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne i postano wienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu jest decyzja organu administracji architektoniczno - budowlanej wnosząca sprzeciw do zgłoszenia inwestora - Z. Cz. z dnia [...] o zakończeniu robót i przystąpieniu do użytkowania części stodoły na warsztat usług tapicerskich na działce nr [...] w D. Podstawę materialno-prawną zaskarżonych decyzji stanowi przepis art. 59 wskazanej ustawy. W myśl art. 54 Prawa budowlanego do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem przepisów art. 55 i art. 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu, w drodze decyzji. W myśl zaś art. 57 ust. 1 tejże ustawy do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego lub wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie inwestor jest obowiązany dołączyć, poza innymi dokumentami oświadczenie kierownika budowy o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę, przepisami i obowiązującymi Polskimi Normami. Wedle art. 59 ust.1 Prawa budowlanego właściwy organ wydaje pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego, po spełnieniu przez inwestora wymienionych w tym przepisie warunków, przy czym jednym z nich jest protokolarne stwierdzenie na miejscu budowy zgodności wykonania obiektu z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu oraz warunkami pozwolenia na budowę. W ustępie 5 tego przepisu ustawodawca nakazuje właściwemu organowi odmowę wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego w przypadku niespełnienia wymagań określonych w ust. 1, w art. 57 ust. 1-4 lub w art. 58. Jednym z tych wymogów (o czym była mowa wcześniej) jest protokolarne stwierdzenie zgodności wykonania obiektu z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu oraz warunkami pozwolenia na budowę. Ten wymóg po stronie inwestora nie był i nie mógł być w dacie wydawania decyzji ostatecznej spełniony, bowiem w tamtym czasie decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w M. o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...], w wyniku wznowionego postępowania w sprawie została uchylona decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w M. Inaczej mówiąc z obrotu prawnego została wyeliminowana decyzja o pozwoleniu na budowę, w konsekwencji czego brak było orzeczenia, z którym zgodność miało potwierdzać oświadczenie kierownika budowy. W efekcie organ administracji architektoniczno-budowlanej był obowiązany orzec o zgłoszeniu sprzeciwu, wobec oświadczenia inwestora o zgłoszeniu zakończenia robót budowlanych i przystą pieniu do użytkowania części stodoły na warsztat tapicerski. Reasumując, prawidłowe zastosowanie prawa materialnego z poprawnym wykorzystaniem procedury administracyjnej powoduje, że zaskarżone decyzje mieszczą się w obrocie prawnym, a w kon- sekwencji skarga podlega oddaleniu, po myśli art. 151 przywołanej wyżej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.